Uttarakanda, Sarga 62

हते तु लवणे देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः

ऊचुः सुमधुरां वाणीं शत्रुघ्नं शत्रुतापनम्

दिष्ट्या ते विजयो वत्स दिष्ट्या लवणराक्षसः

हतः पुरुषशार्दूल वरं वरय राघव

वरदाः स्म महाबाहो सर्व एव समागताः

विजयाकाङ्क्षिणस्तुभ्यममोघं दर्शनं हि नः

देवानां भाषितं श्रुत्वा शूरो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः

प्रत्युवाच महाबाहुः शत्रुघ्नः प्रयतात्मवान्

इमां मधुपुरीं रम्यां मधुरां देव निर्मिताम्

निवेशं प्राप्नुयां शीघ्रमेष मेऽस्तु वरो मतः

तं देवाः प्रीतमनसो बाढमित्येव राघवम्

भविष्यति पुरी रम्या शूरसेना न संशयः

ते तथोक्त्वा महात्मानो दिवमारुरुहुस्तदा

शत्रुघ्नोऽपि महातेजास्तां सेनां समुपानयत्

सा सेना शीघ्रमागच्छच्छ्रुत्वा शत्रुघ्नशासनम्

निवेशनं च शत्रुघ्नः शासनेन समारभत्

सा पुरी दिव्यसंकाशा वर्षे द्वादशमे शुभा

निविष्टा शूरसेनानां विषयश्चाकुतोभयः

क्षेत्राणि सस्ययुक्तानि काले वर्षति वासवः

अरोगा वीरपुरुषा शत्रुघ्नभुजपालिता

अर्धचन्द्रप्रतीकाशा यमुनातीरशोभिता

शोभिता गृहमुख्यैश्च शोभिता चत्वरापणैः

यच्च तेन महच्छून्यं लवणेन कृतं पुरा

शोभयामास तद्वीरो नानापण्यसमृद्धिभिः

तां समृद्धां समृद्धार्थः शत्रुघ्नो भरतानुजः

निरीक्ष्य परमप्रीतः परं हर्षमुपागमत्

तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य मधुरां पुरीम्

रामपादौ निरीक्षेयं वर्षे द्वादशमे शुभे