Uttarakanda, Sarga 39

तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम्

राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत्

गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः

पालयस्व सहामात्यै राज्यं निहतकण्टकम्

अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमयान्वितः

पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम्

सुषेणं श्वशुरं शूरं तारं च बलिनां वरम्

कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं च सुमहाबलम्

वीरं शतबलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च

गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम्

ऋक्षराजं च दुर्धर्षं जाम्बवन्तं महाबलम्

पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च

ये चान्ये सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः

पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः

एवमुक्त्वा च सुग्रीवं प्रशस्य च पुनः पुनः

विभीषणमथोवाच रामो मधुरया गिरा

लङ्कां प्रशाधि धर्मेण संमतो ह्यसि पार्थिव

पुरस्य राक्षसानां च भ्रातुर्वैश्वरणस्य च

मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथंचन

बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम्

अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया

स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः

रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः

साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः

तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च

माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा

तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च रक्षसाम्

हनूमान्प्रणतो भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत्

स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि नित्यं प्रतिष्ठितः

भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छति

यावद्रामकथां वीर श्रोष्येऽहं पृथिवीतले

तावच्छरीरे वत्स्यन्तु मम प्राणा न संशयः

एवं ब्रुवाणं राजेन्द्रो हनूमन्तमथासनात्

उत्थाय च परिष्वज्य वाक्यमेतदुवाच ह

एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः

लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा

चरिष्यति कथा यावल्लोकानेषा हि मामिका

तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणास्तव न संशयः

ततोऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः

वैदूर्यतरलं स्नेहादाबबन्धे हनूमति

तेनोरसि निबद्धेन हारेण स महाकपिः

रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः

श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः

प्रणम्य शिरसा पादौ प्रजग्मुस्ते महाबलाः

सुग्रीवश्चैव रामेण परिष्वक्तो महाभुजः

विभीषणश्च धर्मात्मा निरन्तरमुरोगतः

सर्वे च ते बाष्पगलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः

संमूढा इव दुःखेन त्यजन्ते राघवं तदा