Yuddhakanda, Sarga 50

स तु राक्षसशार्दूलो निद्रामदसमाकुलः

राजमार्गं श्रिया जुष्टं ययौ विपुलविक्रमः

राक्षसानां सहस्रैश्च वृतः परमदुर्जयः

गृहेभ्यः पुष्पवर्षेण कार्यमाणस्तदा ययौ

स हेमजालविततं भानुभास्वरदर्शनम्

ददर्श विपुलं रम्यं राक्षसेन्द्रनिवेशनम्

स तत्तदा सूर्य इवाभ्रजालं; प्रविश्य रक्षोऽधिपतेर्निवेशनम्

ददर्श दूरेऽग्रजमासनस्थं; स्वयम्भुवं शक्र इवासनस्थम्

सोऽभिगम्य गृहं भ्रातुः कक्ष्यामभिविगाह्य च

ददर्शोद्विग्नमासीनं विमाने पुष्पके गुरुम्

अथ दृष्ट्वा दशग्रीवः कुम्भकर्णमुपस्थितम्

तूर्णमुत्थाय संहृष्टः संनिकर्षमुपानयत्

अथासीनस्य पर्यङ्के कुम्भकर्णो महाबलः

भ्रातुर्ववन्दे चरणां किं कृत्यमिति चाब्रवीत्

उत्पत्य चैनं मुदितो रावणः परिषस्वजे

स भ्रात्रा संपरिष्वक्तो यथावच्चाभिनन्दितः

कुम्भकर्णः शुभं दिव्यं प्रतिपेदे वरासनम्

स तदासनमाश्रित्य कुम्भकर्णो महाबलः

संरक्तनयनः कोपाद्रावणं वाक्यमब्रवीत्

किमर्थमहमादृत्य त्वया राजन्प्रबोधितः

शंस कस्माद्भयं तेऽस्ति कोऽद्य प्रेतो भविष्यति

भ्रातरं रावणः क्रुद्धं कुम्भकर्णमवस्थितम्

ईषत्तु परिवृत्ताभ्यां नेत्राभ्यां वाक्यमब्रवीत्

अद्य ते सुमहान्कालः शयानस्य महाबल

सुखितस्त्वं न जानीषे मम रामकृतं भयम्

एष दाशरथी रामः सुग्रीवसहितो बली

समुद्रं सबलस्तीर्त्वा मूलं नः परिकृन्तति

हन्त पश्यस्व लङ्काया वनान्युपवनानि च

सेतुना सुखमागम्य वानरैकार्णवं कृतम्

ये राक्षसा मुख्यतमा हतास्ते वानरैर्युधि

वानराणां क्षयं युद्धे न पश्यामि कदाचन

सर्वक्षपितकोशं च स त्वमभ्यवपद्य माम्

त्रायस्वेमां पुरीं लङ्कां बालवृद्धावशेषिताम्

भ्रातुरर्थे महाबाहो कुरु कर्म सुदुष्करम्

मयैवं नोक्तपूर्वो हि कश्चिद्भ्रातः परंतप

त्वय्यस्ति मम च स्नेहः परा संभावना च मे

देवासुरविमर्देषु बहुशो राक्षसर्षभ

त्वया देवाः प्रतिव्यूह्य निर्जिताश्चासुरा युधि

न हि ते सर्वभूतेषु दृश्यते सदृशो बली

कुरुष्व मे प्रियहितमेतदुत्तमं; यथाप्रियं प्रियरणबान्धवप्रिय

स्वतेजसा विधम सपत्नवाहिनीं; शरद्घनं पवन इवोद्यतो महान्