Yuddhakanda, Sarga 27

तत्तु माल्यवतो वाक्यं हितमुक्तं दशाननः

न मर्षयति दुष्टात्मा कालस्य वशमागतः

स बद्ध्वा भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य वशमागतः

अमर्षात्परिवृत्ताक्षो माल्यवन्तमथाब्रवीत्

हितबुद्ध्या यदहितं वचः परुषमुच्यते

परपक्षं प्रविश्यैव नैतच्छ्रोत्रगतं मम

मानुषं कृपणं राममेकं शाखामृगाश्रयम्

समर्थं मन्यसे केन त्यक्तं पित्रा वनालयम्

रक्षसामीश्वरं मां च देवतानां भयंकरम्

हीनं मां मन्यसे केन अहीनं सर्वविक्रमैः

वीरद्वेषेण वा शङ्के पक्षपातेन वा रिपोः

त्वयाहं परुषाण्युक्तः परप्रोत्साहनेन वा

प्रभवन्तं पदस्थं हि परुषं कोऽभिधास्यति

पण्डितः शास्त्रतत्त्वज्ञो विना प्रोत्साहनाद्रिपोः

आनीय च वनात्सीतां पद्महीनामिव श्रियम्

किमर्थं प्रतिदास्यामि राघवस्य भयादहम्

वृतं वानरकोटीभिः ससुग्रीवं सलक्ष्मणम्

पश्य कैश्चिदहोभिस्त्वं राघवं निहतं मया

द्वन्द्वे यस्य न तिष्ठन्ति दैवतान्यपि संयुगे

स कस्माद्रावणो युद्धे भयमाहारयिष्यति

द्विधा भज्येयमप्येवं न नमेयं तु कस्यचित्

एष मे सहजो दोषः स्वभावो दुरतिक्रमः

यदि तावत्समुद्रे तु सेतुर्बद्धो यदृच्छया

रामेण विस्मयः कोऽत्र येन ते भयमागतम्

स तु तीर्त्वार्णवं रामः सह वानरसेनया

प्रतिजानामि ते सत्यं न जीवन्प्रतियास्यति

एवं ब्रुवाणं संरब्धं रुष्टं विज्ञाय रावणम्

व्रीडितो माल्यवान्वाक्यं नोत्तरं प्रत्यपद्यत

जयाशिषा च राजानं वर्धयित्वा यथोचितम्

माल्यवानभ्यनुज्ञातो जगाम स्वं निवेशनम्

रावणस्तु सहामात्यो मन्त्रयित्वा विमृश्य च

लङ्कायामतुलां गुप्तिं कारयामास राक्षसः

व्यादिदेश च पूर्वस्यां प्रहस्तं द्वारि राक्षसं

दक्षिणस्यां महावीर्यौ महापार्श्व महोदरौ

पश्चिमायामथो द्वारि पुत्रमिन्द्रजितं तथा

व्यादिदेश महामायं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्

उत्तरस्यां पुरद्वारि व्यादिश्य शुकसारणौ

स्वयं चात्र भविष्यामि मन्त्रिणस्तानुवाच ह

राक्षसं तु विरूपाक्षं महावीर्यपराक्रमम्

मध्यमेऽस्थापयद्गुल्मे बहुभिः सह राक्षसैः

एवंविधानं लङ्कायां कृत्वा राक्षसपुंगवः

मेने कृतार्थमात्मानं कृतान्तवशमागतः

विसर्जयामास ततः स मन्त्रिणो; विधानमाज्ञाप्य पुरस्य पुष्कलम्

जयाशिषा मन्त्रगणेन पूजितो; विवेश सोऽन्तःपुरमृद्धिमन्महत्