Sundarakanda, Sarga 58

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वालिसूनुरभाषत

जाम्बवत्प्रमुखान्सर्वाननुज्ञाप्य महाकपीन्

अस्मिन्नेवंगते कार्ये भवतां च निवेदिते

न्याय्यं स्म सह वैदेह्या द्रष्टुं तौ पार्थिवात्मजौ

अहमेकोऽपि पर्याप्तः सराक्षसगणां पुरीम्

तां लङ्कां तरसा हन्तुं रावणं च महाबलम्

किं पुनः सहितो वीरैर्बलवद्भिः कृतात्मभिः

कृतास्त्रैः प्लवगैः शक्तैर्भवद्भिर्विजयैषिभिः

अहं तु रावणं युद्धे ससैन्यं सपुरःसरम्

सपुत्रं विधमिष्यामि सहोदरयुतं युधि

ब्राह्ममैन्द्रं च रौद्रं च वायव्यं वारुणं तथा

यदि शक्रजितोऽस्त्राणि दुर्निरीक्ष्याणि संयुगे

तान्यहं विधमिष्यामि निहनिष्यामि राक्षसान्

भवतामभ्यनुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि तम्

मयातुला विसृष्टा हि शैलवृष्टिर्निरन्तरा

देवानपि रणे हन्यात्किं पुनस्तान्निशाचरान्

सागरोऽप्यतियाद्वेलां मन्दरः प्रचलेदपि

न जाम्बवन्तं समरे कम्पयेदरिवाहिनी

सर्वराक्षससंघानां राक्षसा ये च पूर्वकाः

अलमेको विनाशाय वीरो वायुसुतः कपिः

पनसस्योरुवेगेन नीलस्य च महात्मनः

मन्दरोऽप्यवशीर्येत किं पुनर्युधि राक्षसाः

सदेवासुरयुद्धेषु गन्धर्वोरगपक्षिषु

मैन्दस्य प्रतियोद्धारं शंसत द्विविदस्य वा

अश्विपुत्रौ महावेगावेतौ प्लवगसत्तमौ

पितामहवरोत्सेकात्परमं दर्पमास्थितौ

अश्विनोर्माननार्थं हि सर्वलोकपितामहः

सर्वावध्यत्वमतुलमनयोर्दत्तवान्पुरा

वरोत्सेकेन मत्तौ च प्रमथ्य महतीं चमूम्

सुराणाममृतं वीरौ पीतवन्तौ प्लवंगमौ

एतावेव हि संक्रुद्धौ सवाजिरथकुञ्जराम्

लङ्कां नाशयितुं शक्तौ सर्वे तिष्ठन्तु वानराः

अयुक्तं तु विना देवीं दृष्टबद्भिः प्लवंगमाः

समीपं गन्तुमस्माभी राघवस्य महात्मनः

दृष्टा देवी न चानीता इति तत्र निवेदनम्

अयुक्तमिव पश्यामि भवद्भिः ख्यातविक्रमैः

न हि वः प्लवते कश्चिन्नापि कश्चित्पराक्रमे

तुल्यः सामरदैत्येषु लोकेषु हरिसत्तमाः

तेष्वेवं हतवीरेषु राक्षसेषु हनूमता

किमन्यदत्र कर्तव्यं गृहीत्वा याम जानकीम्

तमेवं कृतसंकल्पं जाम्बवान्हरिसत्तमः

उवाच परमप्रीतो वाक्यमर्थवदर्थवित्

न तावदेषा मतिरक्षमा नो; यथा भवान्पश्यति राजपुत्र

यथा तु रामस्य मतिर्निविष्टा; तथा भवान्पश्यतु कार्यसिद्धिम्