Sundarakanda, Sarga 46

ततस्तु रक्षोऽधिपतिर्महात्मा; हनूमताक्षे निहते कुमारे

मनः समाधाय तदेन्द्रकल्पं; समादिदेशेन्द्रजितं स रोषात्

त्वमस्त्रविच्छस्त्रभृतां वरिष्ठः; सुरासुराणामपि शोकदाता

सुरेषु सेन्द्रेषु च दृष्टकर्मा; पितामहाराधनसंचितास्त्रः

तवास्त्रबलमासाद्य नासुरा न मरुद्गणाः

न कश्चित्त्रिषु लोकेषु संयुगे न गतश्रमः

भुजवीर्याभिगुप्तश्च तपसा चाभिरक्षितः

देशकालविभागज्ञस्त्वमेव मतिसत्तमः

न तेऽस्त्यशक्यं समरेषु कर्मणा; न तेऽस्त्यकार्यं मतिपूर्वमन्त्रणे

न सोऽस्ति कश्चित्त्रिषु संग्रहेषु वै; न वेद यस्तेऽस्त्रबलं बलं च ते

ममानुरूपं तपसो बलं च ते; पराक्रमश्चास्त्रबलं च संयुगे

न त्वां समासाद्य रणावमर्दे; मनः श्रमं गच्छति निश्चितार्थम्

निहता इंकराः सर्वे जम्बुमाली च राक्षसः

अमात्यपुत्रा वीराश्च पञ्च सेनाग्रयायिनः

सहोदरस्ते दयितः कुमारोऽक्षश्च सूदितः

न तु तेष्वेव मे सारो यस्त्वय्यरिनिषूदन

इदं हि दृष्ट्वा मतिमन्महद्बलं; कपेः प्रभावं च पराक्रमं च

त्वमात्मनश्चापि समीक्ष्य सारं; कुरुष्व वेगं स्वबलानुरूपम्

बलावमर्दस्त्वयि संनिकृष्टे; यथा गते शाम्यति शान्तशत्रौ

तथा समीक्ष्यात्मबलं परं च; समारभस्वास्त्रविदां वरिष्ठ

न खल्वियं मतिः श्रेष्ठा यत्त्वां संप्रेषयाम्यहम्

इयं च राजधर्माणां क्षत्रस्य च मतिर्मता

नानाशस्त्रैश्च संग्रामे वैशारद्यमरिंदम

अवश्यमेव बोद्धव्यं काम्यश्च विजयो रणे

ततः पितुस्तद्वचनं निशम्य; प्रदक्षिणं दक्षसुतप्रभावः

चकार भर्तारमदीनसत्त्वो; रणाय वीरः प्रतिपन्नबुद्धिः

ततस्तैः स्वगणैरिष्टैरिन्द्रजित्प्रतिपूजितः

युद्धोद्धतकृतोत्साहः संग्रामं प्रतिपद्यत

श्रीमान्पद्मपलाशाक्षो राक्षसाधिपतेः सुतः

निर्जगाम महातेजाः समुद्र इव पर्वसु

स पक्षि राजोपमतुल्यवेगै;र्व्यालैश्चतुर्भिः सिततीक्ष्णदंष्ट्रैः

रथं समायुक्तमसंगवेगं; समारुरोहेन्द्रजिदिन्द्रकल्पः

स रथी धन्विनां श्रेष्ठः शस्त्रज्ञोऽस्त्रविदां वरः

रथेनाभिययौ क्षिप्रं हनूमान्यत्र सोऽभवत्

स तस्य रथनिर्घोषं ज्यास्वनं कार्मुकस्य च

निशम्य हरिवीरोऽसौ संप्रहृष्टतरोऽभवत्

सुमहच्चापमादाय शितशल्यांश्च सायकान्

हनूमन्तमभिप्रेत्य जगाम रणपण्डितः

तस्मिंस्ततः संयति जातहर्षे; रणाय निर्गच्छति बाणपाणौ

दिशश्च सर्वाः कलुषा बभूवु;र्मृगाश्च रौद्रा बहुधा विनेदुः

समागतास्तत्र तु नागयक्षा; महर्षयश्चक्रचराश्च सिद्धाः

नभः समावृत्य च पक्षिसंघा; विनेदुरुच्चैः परमप्रहृष्टाः

आयन्तं सरथं दृष्ट्वा तूर्णमिन्द्रजितं कपिः

विननाद महानादं व्यवर्धत च वेगवान्

इन्द्रजित्तु रथं दिव्यमास्थितश्चित्रकार्मुकः

धनुर्विस्फारयामास तडिदूर्जितनिःस्वनम्

ततः समेतावतितीक्ष्णवेगौ; महाबलौ तौ रणनिर्विशङ्कौ

कपिश्च रक्षोऽधिपतेश्च पुत्रः; सुरासुरेन्द्राविव बद्धवैरौ

स तस्य वीरस्य महारथस्या; धनुष्मतः संयति संमतस्य

शरप्रवेगं व्यहनत्प्रवृद्ध;श्चचार मार्गे पितुरप्रमेयः

ततः शरानायततीक्ष्णशल्या;न्सुपत्रिणः काञ्चनचित्रपुङ्खान्

मुमोच वीरः परवीरहन्ता; सुसंततान्वज्रनिपातवेगान्

स तस्य तत्स्यन्दननिःस्वनं च; मृदङ्गभेरीपटहस्वनं च

विकृष्यमाणस्य च कार्मुकस्य; निशम्य घोषं पुनरुत्पपात

शराणामन्तरेष्वाशु व्यवर्तत महाकपिः

हरिस्तस्याभिलक्षस्य मोक्षयँल्लक्ष्यसंग्रहम्

शराणामग्रतस्तस्य पुनः समभिवर्तत

प्रसार्य हस्तौ हनुमानुत्पपातानिलात्मजः

तावुभौ वेगसंपन्नौ रणकर्मविशारदौ

सर्वभूतमनोग्राहि चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्