Sundarakanda, Sarga 26

सा राक्षसेन्द्रस्य वचो निशम्य; तद्रावणस्याप्रियमप्रियार्ता

सीता वितत्रास यथा वनान्ते; सिंहाभिपन्ना गजराजकन्या

सा राक्षसी मध्यगता च भीरु;र्वाग्भिर्भृशं रावणतर्जिता च

कान्तारमध्ये विजने विसृष्टा; बालेव कन्या विललाप सीता

सत्यं बतेदं प्रवदन्ति लोके; नाकालमृत्युर्भवतीति सन्तः

यत्राहमेवं परिभर्त्स्यमाना; जीवामि किंचित्क्षणमप्यपुण्या

सुखाद्विहीनं बहुदुःखपूर्ण;मिदं तु नूनं हृदयं स्थिरं मे

विदीर्यते यन्न सहस्रधाद्य; वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य

नैवास्ति नूनं मम दोषमत्र; वध्याहमस्याप्रियदर्शनस्य

भावं न चास्याहमनुप्रदातु;मलं द्विजो मन्त्रमिवाद्विजाय

नूनं ममाङ्गान्यचिरादनार्यः; शस्त्रैः शितैश्छेत्स्यति राक्षसेन्द्रः

तस्मिन्ननागच्छति लोकनाथे; गर्भस्थजन्तोरिव शल्यकृन्तः

दुःखं बतेदं मम दुःखिताया; मासौ चिरायाभिगमिष्यतो द्वौ

बद्धस्य वध्यस्य यथा निशान्ते; राजापराधादिव तस्करस्य

हा राम हा लक्ष्मण हा सुमित्रे; हा राम मातः सह मे जनन्या

एषा विपद्याम्यहमल्पभाग्या; महार्णवे नौरिव मूढ वाता

तरस्विनौ धारयता मृगस्य; सत्त्वेन रूपं मनुजेन्द्रपुत्रौ

नूनं विशस्तौ मम कारणात्तौ; सिंहर्षभौ द्वाविव वैद्युतेन

नूनं स कालो मृगरूपधारी; मामल्पभाग्यां लुलुभे तदानीम्

यत्रार्यपुत्रं विससर्ज मूढा; रामानुजं लक्ष्मणपूर्वकं च

हा राम सत्यव्रत दीर्घवाहो; हा पूर्णचन्द्रप्रतिमानवक्त्र

हा जीवलोकस्य हितः प्रियश्च; वध्यां न मां वेत्सि हि राक्षसानाम्

अनन्यदेवत्वमियं क्षमा च; भूमौ च शय्या नियमश्च धर्मे

पतिव्रतात्वं विफलं ममेदं; कृतं कृतघ्नेष्विव मानुषाणाम्

मोघो हि धर्मश्चरितो ममायं; तथैकपत्नीत्वमिदं निरर्थम्

या त्वां न पश्यामि कृशा विवर्णा; हीना त्वया संगमने निराशा

पितुर्निर्देशं नियमेन कृत्वा; वनान्निवृत्तश्चरितव्रतश्च

स्त्रीभिस्तु मन्ये विपुलेक्षणाभिः; संरंस्यसे वीतभयः कृतार्थः

अहं तु राम त्वयि जातकामा; चिरं विनाशाय निबद्धभावा

मोघं चरित्वाथ तपोव्रतं च; त्यक्ष्यामि धिग्जीवितमल्पभाग्या

सा जीवितं क्षिप्रमहं त्यजेयं; विषेण शस्त्रेण शितेन वापि

विषस्य दाता न तु मेऽस्ति कश्चि;च्छस्त्रस्य वा वेश्मनि राक्षसस्य

शोकाभितप्ता बहुधा विचिन्त्य; सीताथ वेण्युद्ग्रथनं गृहीत्वा

उद्बध्य वेण्युद्ग्रथनेन शीघ्र;महं गमिष्यामि यमस्य मूलम्

इतीव सीता बहुधा विलप्य; सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती

प्रवेपमाना परिशुष्कवक्त्रा; नगोत्तमं पुष्पितमाससाद

उपस्थिता सा मृदुर्सर्वगात्री; शाखां गृहीत्वाथ नगस्य तस्य

तस्यास्तु रामं प्रविचिन्तयन्त्या; रामानुजं स्वं च कुलं शुभाङ्ग्याः

शोकानिमित्तानि तदा बहूनि; धैर्यार्जितानि प्रवराणि लोके

प्रादुर्निमित्तानि तदा बभूवुः; पुरापि सिद्धान्युपलक्षितानि