Kishkindhakanda, Sarga 34

तथा ब्रुवाणं सौमित्रिं प्रदीप्तमिव तेजसा

अब्रवील्लक्ष्मणं तारा ताराधिपनिभानना

नैवं लक्ष्मण वक्तव्यो नायं परुषमर्हति

हरीणामीश्वरः श्रोतुं तव वक्त्राद्विशेषतः

नैवाकृतज्ञः सुग्रीवो न शठो नापि दारुणः

नैवानृतकथो वीर न जिह्मश्च कपीश्वरः

उपकारं कृतं वीरो नाप्ययं विस्मृतः कपिः

रामेण वीर सुग्रीवो यदन्यैर्दुष्करं रणे

रामप्रसादात्कीर्तिं च कपिराज्यं च शाश्वतम्

प्राप्तवानिह सुग्रीवो रुमां मां च परंतप

सुदुःखं शायितः पूर्वं प्राप्येदं सुखमुत्तमम्

प्राप्तकालं न जानीते विश्वामित्रो यथा मुनिः

घृताच्यां किल संसक्तो दशवर्षाणि लक्ष्मण

अहोऽमन्यत धर्मात्मा विश्वामित्रो महामुनिः

स हि प्राप्तं न जानीते कालं कालविदां वरः

विश्वामित्रो महातेजाः किं पुनर्यः पृथग्जनः

देहधर्मं गतस्यास्य परिश्रान्तस्य लक्ष्मण

अवितृप्तस्य कामेषु रामः क्षन्तुमिहार्हति

न च रोषवशं तात गन्तुमर्हसि लक्ष्मण

निश्चयार्थमविज्ञाय सहसा प्राकृतो यथा

सत्त्वयुक्ता हि पुरुषास्त्वद्विधाः पुरुषर्षभ

अविमृश्य न रोषस्य सहसा यान्ति वश्यताम्

प्रसादये त्वां धर्मज्ञ सुग्रीवार्थे समाहिता

महान्रोषसमुत्पन्नः संरम्भस्त्यज्यतामयम्

रुमां मां कपिराज्यं च धनधान्यवसूनि च

रामप्रियार्थं सुग्रीवस्त्यजेदिति मतिर्मम

समानेष्व्यति सुग्रीवः सीतया सह राघवम्

शशाङ्कमिव रोहिष्या निहत्वा रावणं रणे

शतकोटिसहस्राणि लङ्कायां किल रक्षसाम्

अयुतानि च षट्त्रिंशत्सहस्राणि शतानि च

अहत्वा तांश्च दुर्धर्षान्राक्षसान्कामरूपिणः

न शक्यो रावणो हन्तुं येन सा मैथिली हृता

ते न शक्या रणे हन्तुमसहायेन लक्ष्मण

रावणः क्रूरकर्मा च सुग्रीवेण विशेषतः

एवमाख्यातवान्वाली स ह्यभिज्ञो हरीश्वरः

आगमस्तु न मे व्यक्तः श्रवात्तस्य ब्रवीम्यहम्

त्वत्सहायनिमित्तं वै प्रेषिता हरिपुंगवाः

आनेतुं वानरान्युद्धे सुबहून्हरियूथपान्

तांश्च प्रतीक्षमाणोऽयं विक्रान्तान्सुमहाबलान्

राघवस्यार्थसिद्ध्यर्थं न निर्याति हरीश्वरः

कृता तु संस्था सौमित्रे सुग्रीवेण यथापुरा

अद्य तैर्वानरैर्सर्वैरागन्तव्यं महाबलैः

ऋक्षकोटिसहस्राणि गोलाङ्गूलशतानि च

अद्य त्वामुपयास्यन्ति जहि कोपमरिंदम

कोट्योऽनेकास्तु काकुत्स्थ कपीनां दीप्ततेजसाम्

तव हि मुखमिदं निरीक्ष्य कोपा;त्क्षतजनिभे नयने निरीक्षमाणाः

हरिवरवनिता न यान्ति शान्तिं; प्रथमभयस्य हि शङ्किताः स्म सर्वाः