Aranyakanda, Sarga 50

तमल्पजीवितं भूमौ स्फुरन्तं राक्षसाधिपः

ददर्श गृध्रं पतितं समीपे राघवाश्रमात्

सा तु ताराधिपमुखी रावणेन समीक्ष्य तम्

गृध्रराजं विनिहतं विललाप सुदुःखिता

निमित्तं लक्षणज्ञानं शकुनिस्वरदर्शनम्

अवश्यं सुखदुःखेषु नराणां प्रतिदृश्यते

न नूनं राम जानासि महद्व्यसनमात्मजः

धावन्ति नूनं काकुत्स्थ मदर्थं मृगपक्षिणः

त्राहि मामद्य काकुत्स्थ लक्ष्मणेति वराङ्गना

सुसंत्रस्ता समाक्रन्दच्छृण्वतां तु यथान्तिके

तां क्लिष्टमाल्याभरणां विलपन्तीमनाथवत्

अभ्यधावत वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः

तां लतामिव वेष्टन्तीमालिङ्गन्तीं महाद्रुमान्

मुञ्च मुञ्चेति बहुशः प्रवदन्राक्षसाधिपः

क्रोशन्तीं राम रामेति रामेण रहितां वने

जीवितान्ताय केशेषु जग्राहान्तकसंनिभः

प्रधर्षितायां वैदेह्यां बभूव सचराचरम्

जगत्सर्वममर्यादं तमसान्धेन संवृतम्

दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दीनां दिव्येन चक्षुषा

कृतं कार्यमिति श्रीमान्व्याजहार पितामहः

प्रहृष्टा व्यथिताश्चासन्सर्वे ते परमर्षयः

दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दण्डकारण्यवासिनः

स तु तां राम रामेति रुदन्तीं लक्ष्मणेति च

जगामाकाशमादाय रावणो राक्षसाधिपः

तप्ताभरणसर्वाङ्गी पीतकौशेयवासनी

रराज राजपुत्री तु विद्युत्सौदामनी यथा

उद्धूतेन च वस्त्रेण तस्याः पीतेन रावणः

अधिकं परिबभ्राज गिरिर्दीप इवाग्निना

तस्याः परमकल्याण्यास्ताम्राणि सुरभीणि च

पद्मपत्राणि वैदेह्या अभ्यकीर्यन्त रावणम्

तस्याः कौशेयमुद्धूतमाकाशे कनकप्रभम्

बभौ चादित्यरागेण ताम्रमभ्रमिवातपे

तस्यास्तद्विमलं वक्त्रमाकाशे रावणाङ्कगम्

न रराज विना रामं विनालमिव पङ्कजम्

बभूव जलदं नीलं भित्त्वा चन्द्र इवोदितः

सुललाटं सुकेशान्तं पद्मगर्भाभमव्रणम्

शुक्लैः सुविमलैर्दन्तैः प्रभावद्भिरलंकृतम्

रुदितं व्यपमृष्टास्त्रं चन्द्रवत्प्रियदर्शनम्

सुनासं चारुताम्रौष्ठमाकाषे हाटकप्रभम्

राक्षसेन्द्रसमाधूतं तस्यास्तद्वचनं शुभम्

शुशुभे न विना रामं दिवा चन्द्र इवोदितः

सा हेमवर्णा नीलाङ्गं मैथिली राक्षसाधिपम्

शुशुभे काञ्चनी काञ्ची नीलं मणिमिवाश्रिता

सा पद्मगौरी हेमाभा रावणं जनकात्मजा

विद्युद्घनमिवाविश्य शुशुभे तप्तभूषणा

तस्या भूषणघोषेण वैदेह्या राक्षसाधिपः

बभूव विमलो नीलः सघोष इव तोयदः

उत्तमाङ्गच्युता तस्याः पुष्पवृष्टिः समन्ततः

सीताया ह्रियमाणायाः पपात धरणीतले

सा तु रावणवेगेन पुष्पवृष्टिः समन्ततः

समाधूता दशग्रीवं पुनरेवाभ्यवर्तत

अभ्यवर्तत पुष्पाणां धारा वैश्रवणानुजम्

नक्षत्रमालाविमला मेरुं नगमिवोत्तमम्

चरणान्नूपुरं भ्रष्टं वैदेह्या रत्नभूषितम्

विद्युन्मण्डलसंकाशं पपात मधुरस्वनम्

तरुप्रवालरक्ता सा नीलाङ्गं राक्षसेश्वरम्

प्राशोभयत वैदेही गजं कष्येव काञ्चनी

तां महोल्कामिवाकाशे दीप्यमानां स्वतेजसा

जहाराकाशमाविश्य सीतां वैश्रवणानुजः

तस्यास्तान्यग्निवर्णानि भूषणानि महीतले

सघोषाण्यवकीर्यन्त क्षीणास्तारा इवाम्बरात्