Ayodhyakanda, Sarga 89

अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वरः

अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम्

अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम्

विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचनः

विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम्

कुसुमैरुपसंपन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्

नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमैः

राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वतः

मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम्

तीर्थानि रमणीयानि रतिं संजनयन्ति मे

जटाजिनधराः काले वल्कलोत्तरवाससः

ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये

आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्ध्वबाहवः

एतेऽपरे विशालाक्षि मुनयः संशितव्रताः

मारुतोद्धूत शिखरैः प्रनृत्त इव पर्वतः

पादपैः पत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम्

कच्चिन्मणिनिकाशोदां कच्चित्पुलिनशालिनीम्

कच्चित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्

निर्धूतान्वायुना पश्य विततान्पुष्पसंचयान्

पोप्लूयमानानपरान्पश्य त्वं जलमध्यगान्

तांश्चातिवल्गु वचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजाः

अधिरोहन्ति कल्याणि निष्कूजन्तः शुभा गिरः

दर्शनं चित्रकूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने

अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात्

विधूतकलुषैः सिद्धैस्तपोदमशमान्वितैः

नित्यविक्षोभित जलां विहाहस्व मया सह

सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दकिनीमिमाम्

कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि

त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम्

मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम्

लक्ष्मणश्चैव धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थितः

त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम

उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशनः

नायोध्यायै न राज्याय स्पृहयेऽद्य त्वया सह

इमां हि रम्यां गजयूथलोलितां; निपीततोयां गजसिंहवानरैः

सुपुष्पितैः पुष्पधरैरलंकृतां; न सोऽस्ति यः स्यान्न गतक्रमः सुखी

इतीव रामो बहुसंगतं वचः; प्रिया सहायः सरितं प्रति ब्रुवन्

चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं; स चित्रकूटं रघुवंशवर्धनः