२ रुद्रसंहिता - ३ पार्वतीखण्डः, अध्याय 30: रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवाद्भुतलीलावर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 68 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीयः पार्वतीखण्डे २.३.४३. त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ।
मेनामोहनाय शिवकृताद्भुतलीलावर्णनम् ।
मेनोवाच ।
निरीक्षिष्यामि प्रथमं मुने तं गिरिजापतिम् ।
कीदृशं शिवरूपं हि यदर्थे तप उत्तमम् ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्यज्ञानपरा सा च दर्शनार्थं शिवस्य च ।
त्वया मुने समं सद्यश्चन्द्रशालां समागता ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
शिवोऽपि च तदा तस्यां ज्ञात्वाहङ्कारमात्मनः ।
प्राह विष्णुं च मां तात लीलां कृत्वाद्भुतां प्रभुः ॥ ३॥
शिव उवाच ।
मदाज्ञया युवां तातौ सदेवौ च पृथक्पृथक् ।
गच्छतं हि गिरिद्वारं वयं पश्चाद् व्रजेमहि ॥ ४॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्याकर्ण्य हरिः सर्वानाहूयोवाच तन्मयाः ।
सुराः सर्वे तथैवाशु गमनं चक्रुरुत्सुकाः ॥ ५॥
स्थितां शिरोगृहे मेनां मुने विश्वेश्वरस्त्वया ।
तथैव दर्शयामास हृद्विभ्रंशो यथा भवेत् ॥ ६॥
एतस्मिन् समये मेना सेनां च परमां शुभाम् ।
निरीक्षन्ती मुने दृष्ट्वा सामान्यं हर्षिताभवत् ॥ ७॥
प्रथमं चैव गन्धर्वाः सुन्दराः सुभगास्तदा ।
आयाताः शुभवस्त्राढ्या नानालङ्कारभूषिताः ॥ ८॥
नानावाहनसंयुक्ता नानावाद्यपरायणाः ।
पताकाभिर्विचित्राभिरप्सरोगणसंयुताः ॥ ९॥
अथ दृष्ट्वा वसुं तत्र तत्पतिं परमप्रभुम् ।
मेना प्रहर्षिता ह्यासीच्छिवोऽयमिति चाब्रवीत् ॥ १०॥
शिवस्य गणका एते न शिवोऽयं शिवापतिः ।
इत्येवं त्वं ततस्तां वै अवोच ऋषिसत्तम ॥ ११॥
एवं श्रुत्वा तदा मेना विचारे तत्पराभवत् ।
इतश्चाभ्यधिको यो वै स च कीदृग्भविष्यति ॥ १२॥
एतस्मिन्नन्तरे यक्षा मणिग्रीवादयश्च ये ।
तेषां सेना तया दृष्टा शोभादि द्विगुणीकृता ॥ १३॥
तत्पतिं च मणिग्रीवं दृष्ट्वा शोभान्वितं हि सा ।
अयं रुद्रः शिवास्वामी मेना प्राहेति हर्षिता ॥ १४॥
नायं रुद्रः शिवास्वामी सेवकोऽयं शिवस्य वै ।
इत्यवोचोऽगपत्न्यै त्वं तावद्वह्निः स आगतः ॥ १५॥
ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् ।
रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः ॥ १६॥
तावद्यमः समायातः ततोऽपि द्विगुणप्रभः ।
तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता ॥ १७॥
नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावन्निरृतिरागतः ।
बिभ्राणो द्विगुणां शोभां शुभः पुण्यजनप्रभुः ॥ १८॥
तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता ।
नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावद्वरुण आगतः ॥ १९॥
ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् ।
रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः ॥ २०॥
तावद्वायुः समायातः ततोऽपि द्विगुणप्रभः ।
तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता ॥ २१॥
नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावद्धनद आगतः ।
ततोऽपि द्विगुणां शोभां बिभ्राणो गुह्यकाधिपः ॥ २२॥
तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता ।
नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावदीशान आगतः ॥ २३॥
ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् ।
रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः ॥ २४॥
तावदिन्द्रः समायातः ततोऽपि द्विगुणप्रभः ।
सर्वामरवरो नानादिव्यभास्त्रिदिवेश्वरः ॥ २५॥
तं दृष्ट्वा शङ्करः सोऽयमिति सा प्राह मेनका ।
शक्रः सुरपतिश्चायं स नेति त्वं तदाब्रवीः ॥ २६॥
तावच्चन्द्रः समायातः शोभां तद्द्विगुणां दधत् ।
दृष्ट्वा तं प्राह रुद्रोऽयं तां तु नेति त्वमब्रवीः ॥ २७॥