२ रुद्रसंहिता - ३ पार्वतीखण्डः, अध्याय 18: रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीविवाहस्वीकारो

॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

स्तुत्याय भूरिभासाय त्रिनेत्राय नमो नमः ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

शिपिविष्टाय भीमाय भीमाक्षाय नमोनमः ।

महादेवाय प्रभवे त्रिविष्टपतये नमः ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

त्वं नाथः सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः ।

शम्भुरीशः शङ्करोऽसि दयालुस्त्वं विशेषतः ॥ ३॥

द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीयः पार्वतीखण्डे २.३.२४. चतुर्विंशोऽध्यायः ।

शिवकृता पार्वतीविवाहस्वीकृतिः ।

देवा ऊचुः ।

नमो रुद्राय देवाय मदनान्तकराय च ॥

त्वं धाता सर्वजगतां त्रातुमर्हसि नः प्रभो ।

त्वां विना कः समर्थोऽस्ति दुःखनाशे महेश्वर ॥ ४॥

ब्रह्मोवाच ।

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां नन्दिकेश्वरः ।

कृपया परया युक्तो विज्ञप्तुं शम्भुमारभत् ॥ ५॥

नन्दिकेश्वर उवाच ।

विष्ण्वादयः सुरगणा मुनिसिद्धसङ्घा- स्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य विशेषयन्ति ।

कार्यार्थिनोऽसुरवरैः परिभर्त्स्यमानाः सम्यक् पराभवपदं परमं प्रपन्नाः ॥ ६॥

तस्मात्त्वया हि सर्वेश त्रातव्या मुनयः सुराः ।

दीनबन्धुर्विशेषेण त्वमुक्तो भक्तवत्सलः ॥ ७॥

ब्रह्मोवाच ।

एवं दयावता शम्भुर्विज्ञप्तो नन्दिना भृशम् ।

शनैः शनैरुपरमद्ध्यानादुन्मील्य चाक्षिणी ॥ ८॥

ईशोऽथोपरतः शम्भुस्तदा परमकोविदः ।

समाधेः परमात्मासौ सुरान्सर्वानुवाच ह ॥ ९॥

शम्भुरुवाच ।

कस्माद्यूयं समायाता मत्समीपं सुरेश्वराः ।

हरिब्रह्मादयः सर्वे ब्रूत कारणमाशु तत् ॥ १०॥

ब्रह्मोवाच ।

इति श्रुत्वा वचः शम्भोः सर्वे देवा मुदान्विताः ।

विष्णोर्विलोकयामासुर्मुखं विज्ञप्तिहेतवे ॥ ११॥

अथ विष्णुर्महाभक्तो देवानां हितकारकः ।

मदीरितमुवाचेदं सुरकार्यं महत्तमम् ॥ १२॥

तारकेण कृतं शम्भो देवानां परमाद्भुतम् ।

कष्टात्कष्टतरं देवा विज्ञप्तुं सर्व आगताः ॥ १३॥

हे शम्भो तव पुत्रेणौरसेन हि भविष्यति ।

निहतस्तारको दैत्यो नान्यथा मम भाषितम् ॥ १४॥

विचार्येत्थं महादेव कृपां कुरु नमोऽस्तु ते ।

देवान्समुद्धर स्वामिन् कष्टात्तारकनिर्मितात् ॥ १५॥

तस्मात्त्वया गिरिजा देव शम्भो ग्रहीतव्या पाणिना दक्षिणेन ।

पाणिग्रहेणैव महानुभावां दत्तां गिरीन्द्रेण च तां कुरुष्व ॥ १६॥

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नो ह्यब्रवीच्छिवः ।

दर्शयन् सद्गतिं तेषां सर्वेषां योगतत्परः ॥ १७॥

शिव उवाच ।

यदा मे स्वीकृता देवी गिरिजा सर्वसुन्दरी ।

तदा सर्वे सुरेन्द्राश्च मुनयो ऋषयस्तदा ॥ १८॥

सकामाश्च भविष्यन्ति न क्षमाश्च परे पथि ।

जीवयिष्यति दुर्गा सा पाणिग्रहणतः स्मरम् ॥ १९॥

मदनो हि मया दग्धः सर्वेषां कार्यसिद्धये ।

ब्रह्मणो वचनाद्विष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ २०॥

एवं विमृश्य मनसा कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।

सुधीः सर्वैश्च देवेन्द्र हठं नो कर्तुमर्हसि ॥ २१॥

दग्धे कामे मया विष्णो सुरकार्यं महत् कृतम् ।

सर्वे तिष्ठन्तु निष्कामा मया सह सुनिश्चितम् ॥ २२॥

यथाहं च सुराः सर्वे तथा यूयमयत्नतः ।

तपः परमसंयुक्ताः करिष्यध्वं सुदुष्करम् ॥ २३॥

यूयं समाधिना तेन मदनेन विना सुराः ।

परमानन्दसंयुक्ता निर्विकारा भवन्तु वै ॥ २४॥

पुरावृत्तं स्मरकृतं विस्मृतं यद् विधे हरे ।

महेन्द्र मुनयो देवा यत्तत्सर्वं विमृश्यताम् ॥ २५॥

महाधनुर्धरेणैव मदनेन हठात्सुराः ।

सर्वेषां ध्यानविध्वंसः कृतस्तेन पुरामराः ॥ २६॥