२ रुद्रसंहिता - ३ पार्वतीखण्डः, अध्याय 6: रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीबाल्यलीलावर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 28 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीयः पार्वतीखण्डे २.३.७. सप्तमोऽध्यायः ।
पार्वत्या बाललीला ।
ब्रह्मोवाच ।
ततो मेनापुरः सा वै सुता भूत्वा महाद्युतिः ।
चकार रोदनं तत्र लौकिकीं गतिमाश्रिता ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
अरिष्टशय्यां परितः सद्विसारिसुतेजसा ।
निशीथदीपा विहतत्विष आसन्नरं मुने ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
श्रुत्वा तद् रोदनं रम्यं गृहस्थाः सर्वयोषितः ।
जहृषुः सम्भ्रमात्तत्रागताः प्रीतिपुरस्सराः ॥ ३॥
तच्छुद्धान्तचरः शीघ्रं शशंस भूभृते तदा ।
पार्वतीजन्म सुखदं देवकार्यकरं शुभम् ॥ ४॥
तच्छुद्धान्तःचरायाशु पुत्रीजन्म सुशंसते ।
सितातपत्रं नादेयमासीत्तस्य महीभृतः ॥ ५॥
गतस्तत्र गिरिः प्रीत्या सपुरोहितसद्विजः ।
ददर्श तनयां तां तु शोभमानां सुभाससा ॥ ६॥
नीलोत्पलदलश्यामां सुद्युतिं सुमनोरमाम् ।
दृष्ट्वा च तादृशीं कन्यां मुमोदाति गिरीश्वरः ॥ ७॥
सर्वे च मुमुदुस्तत्र पौराश्च पुरुषाः स्त्रियः ।
तदोत्सवो महानासीन्नेदुर्वाद्यानि भूरिशः ॥ ८॥
बभूव मङ्गलं गानं ननृतुर्वारयोषितः ।
दानं ददौ द्विजातिभ्यो जातकर्म विधाय च ॥ ९॥
अथ द्वारं समागत्य चकार सुमहोत्सवम् ।
हिमाचलः प्रसन्नात्मा भिक्षुभ्यो द्रविणं ददौ ॥ १०॥
अथो शुभमुहूर्तेऽस्मिन् हिमवान्मुनिभिः सह ।
नामाकरोत्सुतायास्तु कालीत्यादि सुखप्रदम् ॥ ११॥
दानं ददौ तदा प्रीत्या द्विजेभ्यो बहु सादरम् ।
उत्सवं कारयामास विविधं गानपूर्वकम् ॥ १२॥
इत्थं कृत्वोत्सवं भूरि कालीं पश्यन्मुहुर्मुहुः ।
लेभे मुदं सपत्नीको बहुपुत्रोऽपि भूधरः ॥ १३॥
तत्र सा ववृधे देवी गिरिराजगृहे शिवा ।
गङ्गेव वर्षासमये शरदीवाथ चन्द्रिका ॥ १४॥
एवं सा कालिका देवी चार्वङ्गी चारुदर्शना ।
दध्रे चानुदिनं रम्यां चन्द्रबिम्बकलामिव ॥ १५॥
कुलोचितेन नाम्ना तां पार्वतीत्याजुहाव ह ।
बन्धुप्रियां बन्धुजनः सौशील्यगुणसंयुताम् ॥ १६॥
उमेति मात्रा तपसे निषिद्धा कालिका च सा ।
पश्चादुमाख्यां सुमुखी जगाम भुवने मुने ॥ १७॥
दृष्टिः पुत्रवतोऽप्यद्रेस्तस्मिंस्तृप्तिं जगाम न ।
अपत्ये पार्वतीत्याख्ये सर्वसौभाग्यसंयुते ॥ १८॥
मधोरनन्तपुष्पस्य चूते हि भ्रमरावलिः ।
विशेषसङ्गा भवति सहकारे मुनीश्वर ॥ १९॥
पूतो विभूषितश्चापि स बभूव तया गिरिः ।
संस्कारवत्यैव गिरा मनीषीव हिमालयः ॥ २०॥
प्रभामहत्या शिखयेव दीपो भवनस्य च ।
त्रिमार्गयेव सन्मार्गस्तद्वद् गिरिजया गिरिः ॥ २१॥
कन्दुकैः कृत्रिमैः पुत्रैः सखीमध्यगता च सा ।
गङ्गासैकतवेदीभिर्बाल्ये रेमे मुहुर्मुहुः ॥ २२॥
अथ देवी शिवा सा चोपदेशसमये मुने ।
पपाठ विद्याः सुप्रीत्या यतचित्ता च सद्गुरोः ॥ २३॥
प्राक्तना जन्मविद्यास्तां शरदीव प्रपेदिरे ।
हंसालिः स्वर्णदीं नक्तमात्मभासो महौषधिम् ॥ २४॥
इत्थं सुवर्णिता लीला शिवायाः काचिदेव हि ।
अन्यलीलां प्रवक्ष्येऽहं शृणु त्वं प्रेमतो मुने ॥ २५॥