२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 29: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे दक्षदुःखनिराकरणवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 116 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.४१. एकचत्वारिंशोऽध्यायः ।
देवैः कृता शिवस्तुतिः ।
विष्ण्वादय ऊचुः ।
देवदेव महादेव लौकिकाचारकृत्प्रभो ।
ब्रह्म त्वामीश्वरं शम्भुं जानीमः कृपया तव ॥ १॥
२.२.४२. द्विचत्वारिंशोऽध्यायः ।
दक्षदुःखनिराकरणम् ।
ब्रह्मोवाच ।
श्रीब्रह्मेशप्रजेशेन सदैव मुनिना च वै ।
अनुनीतः शम्भुरासीत्प्रसन्नः परमेश्वरः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
किं मोहयसि नस्तात मायया परया तव ।
दुर्ज्ञेयया सदा पुंसां मोहिन्या परमेश्वर ॥ २॥।
आश्वास्य देवान् विष्ण्वादीन् विहस्य करुणानिधिः ।
उवाच परमेशानः कुर्वन् परमनुग्रहम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
प्रकृतेः पुरुषस्यापि जगतो योनिबीजयोः ।
परब्रह्म परस्त्वं च मनोवाचामगोचरः ॥ ३॥
श्रीमहादेव उवाच ।
शृणुतं सावधानेन मम वाक्यं सुरोत्तमौ ।
यथार्थं वच्मि वां तात वां क्रोधं सर्वदासहम् ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
त्वमेव विश्वं सृजसि पास्यत्सि निजतन्त्रतः ।
स्वरूपां शिवशक्तिं हि क्रीडन्नूर्णपटो यथा ॥ ४॥
नाघं तनौ तु बालानां वर्णये नानुचिन्तये ।
मम मायाभिभूतानां दण्डस्तत्र धृतो मया ॥ ४॥
त्वमेव क्रतुमीशान ससर्जिथ दयापरः ।
दक्षेण सूत्रेण विभो सदा त्रय्यभिपत्तये ॥ ५॥
दक्षस्य यज्ञभङ्गोऽयं न कृतश्च मया क्वचित् ।
परं द्वेष्टि परेषां यदात्मनस्तद्भविष्यति ॥ ५॥
त्वयैव लोकेऽवसिताः सेतवो यान् धृतव्रताः ।
शुद्धान् श्रद्दधते विप्रा वेदमार्गविचक्षणाः ॥ ६॥
परेषां क्लेदनं कर्म न कार्यं तत् कदाचन ।
परं द्वेष्टि परेषां यदात्मनस्तद्भविष्यति ॥ ६॥
कर्तुस्त्वं मङ्गलानां हि स्वपरं तु सुखे विभो ।
अमङ्गलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम् ॥ ७॥
दक्षस्य यज्ञशीर्ष्णो हि भवत्वजमुखं शिरः ।
मित्रनेत्रेण सम्पश्येद्यज्ञभागं भगः सुरः ॥ ७॥
सर्वकर्मफलानां हि सदा दाता त्वमेव हि ।
सर्वे हि प्रोक्ताः पशवस्तत्पतिस्त्वं श्रुतिश्रुतः ॥ ८॥
पूषाभिधः सुरस्तात दद्भिर्जक्षतु पिष्टभुक् ।
याजमानैर्भग्नदन्तः सत्यमेतन्मयोदितम् ॥ ८॥
पृथग्धियः कर्मदृशोऽरुन्तुदाश्च दुराशयाः ।
वितुदन्ति परान् मूढा दुरुक्तैर्मत्सरान्विताः ॥ ९॥
बस्तश्मश्रुर्भवेदेव भृगुर्मम विरोधकृत् ।
देवाः प्रकृतिसर्वाङ्गा ये म उच्छेषणं ददुः ॥ ९॥
तेषां दैववधानां भो भूयात्त्वच्च वधो विभो ।
भगवन्परमेशान कृपां कुरु परप्रभो ॥ १०॥
बाहुभ्यामश्विनौ पूष्णो हस्ताभ्यां कृतवाहकः ।
भवन्त्वध्वर्यवश्चान्ये भवत्प्रीत्या मयोदितम् ॥ १०॥
नमो रुद्राय शान्ताय ब्रह्मणे परमात्मने ।
कपर्दिने महेशाय ज्योत्स्नाय महते नमः ॥ ११॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्युक्त्वा परमेशानो विरराम दयान्वितः ।
चराचरपतिर्देवः सम्राट् वेदानुसारकृत् ॥ ११॥
त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः ।
त्रिगुणात्मा निर्गुणश्च प्रकृतेः पुरुषात्परः ॥ १२॥
तदा सर्वे सुराद्यास्ते श्रुत्वा शङ्करभाषितम् ।
साधु साध्विति सम्प्रोचुः परितुष्टाः सविष्ण्वजाः ॥ १२॥
नमस्ते नीलकण्ठाय वेधसे परमात्मने ।
विश्वाय विश्वबीजाय जगदानन्दहेतवे ॥ १३॥
ततः शम्भुं समामन्त्र्य मया विष्णुः सुरर्षिभिः ।
भूयस्तद्देवयजनं ययौ च परया मुदा ॥ १३॥