२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 18: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे सतीवियोगो, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 73 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.२५. पञ्चविंशोऽध्यायः ।
शिवसतीवियोगः ।
श्रीराम उवाच ।
एकदा हि पुरा देवि शम्भुः परमसूतिकृत् ।
विश्वकर्माणमाहूय स्वलोके परतः परे ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
तेन स्वधेनुशालायां कारयामास विस्तृतम् ।
रम्यं च भवनं सम्यक् तत्र सिंहासनं वरम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
तत्र च्छत्रं महादिव्यं सर्वदाद्भुतमुत्तमम् ।
कारयामास विघ्नार्थं शङ्करो विश्वकर्मणा ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
शक्रादीनां जुहावाशु समस्तान् देवतागणान् ।
सिद्धगन्धर्वनागादीनुपदेवांश्च कृत्स्नशः ॥ ४॥
देवान् सर्वानागमांश्च विधिपुत्रान् मुनीनपि ।
देवीः सर्वा अप्सरोभिर्नानावस्तुसमन्विताः ॥ ५॥
देवानां च तथर्षीणां सिद्धानां फणिनामपि ।
आनयन् मङ्गलकराः कन्याः षोडश षोडश ॥ ६॥
वीणामृदङ्गप्रमुखवाद्यान्नानाविधान् मुने ।
उत्सवं कारयामास वादयित्वा सुगायनैः ॥ ७॥
राजाभिषेकयोग्यानि द्रव्याणि सकलौषधैः प्रत्यक्षतीर्थपाथोभिः पञ्चकुम्भांश्च पूरितान् । ८॥
तथान्याः संविधा दिव्या आनयत्स्वगणैस्तदा ।
ब्रह्मघोषं महारावं कारयामास शङ्करः ॥ ९॥
अथो हरिं समाहूय वैकुण्ठात्प्रीतमानसः ।
तद्भक्त्या पूर्णया देवि मोदति स्म महेश्वरः ॥ १०॥
सुमुहूर्ते महादेवस्तत्र सिंहासने वरे ।
उपवेश्य हरिं प्रीत्या भूषयामास सर्वशः ॥ ११॥
आबद्धरम्यमुकुटं कृतकौतुकमङ्गलम् ।
अभ्यषिञ्चन्महेशस्तु स्वयं ब्रह्माण्डमण्डपे ॥ १२॥
दत्तवान्निखिलैश्वर्यं यन्नैजं नान्यगामि यत् ।
ततस्तुष्टाव तं शम्भुः स्वतन्त्रो भक्तवत्सलः ॥ १३॥
ब्रह्माणं लोककर्तारमवोचद्वचनं त्विदम् ।
व्यापयन्स्वं वराधीनं स्वतन्त्रं भक्तवत्सलः ॥ १४॥
महेश उवाच ।
अतः प्रभृति लोकेश मन्निदेशादयं हरिः ।
मम वन्द्यः स्वयं विष्णुर्जातः सर्वः शृणोति हि ॥ १५॥
सर्वैर्देवादिभिस्तात प्रणम त्वममुं हरिम् ।
वर्णयन्तु हरिं वेदा ममैते मामिवाज्ञया ॥ १६॥
श्रीराम उवाच ।
इत्युक्त्वाथ स्वयं रुद्रोऽनमद्वै गरुडध्वजम् ।
विष्णुभक्तिप्रसन्नात्मा वरदो भक्तवत्सलः ॥ १७॥
ततो ब्रह्मादिभिर्देवैः सर्वरूपसुरैस्तथा ।
मुनिसिद्धादिभिश्चैव वन्दितोऽभूद्धरिस्तदा ॥ १८॥
ततो महेशो हरयेऽशंसद्दिविषदां पुरः ।
महावरान् सुप्रसन्नो दत्तवान् भक्तवत्सलः ॥ १९॥
महेश उवाच ।
त्वं कर्ता सर्वलोकानां भर्ता हर्ता मदाज्ञया ।
दाता धर्मार्थकामानां शास्ता दुर्णयकारिणाम् ॥ २०॥
जगदीशो जगत्पूज्यो महाबलपराक्रमः ।
अजेयस्त्वं रणे क्वापि ममापि हि भविष्यसि ॥ २१॥
शक्तित्रयं गृहाण त्वमिच्छादि प्रापितं मया ।
नानालीलाप्रभावत्वं स्वतन्त्रत्वं भवत्रये ॥ २२॥
त्वद्द्वेष्टारो हरे नूनं मया शास्याः प्रयत्नतः ।
त्वद्भक्तानां मया विष्णो देयं निर्वाणमुत्तमम् ॥ २३॥
मायां चापि गृहाणेमां दुःप्रणोद्यां सुरादिभिः ।
यया सम्मोहितं विश्वमचिद्रूपं भविष्यति ॥ २४॥
मम बाहुर्मदीयस्त्वं दक्षिणोऽसौ विधिर्हरे ।
अस्यापि हि विधेः पाता जनितापि भविष्यसि ॥ २५॥
हृदयं मम यो रुद्रः स एवाहं न संशयः ।
पूज्यस्तव सदा सोऽपि ब्रह्मादीनामपि ध्रुवम् ॥ २६॥