२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 16: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे भक्तिप्रभाववर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 187 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.२१. एकविंशोऽध्यायः ।
सतीशिवक्रीडावर्णनम् ।
नारद उवाच ।
समीचीनं वचस्तात सर्वज्ञस्य तवानघ ।
महाद्भुतं श्रुतं नो वै चरितं शिवयोः शुभम् ॥ १॥
२.२.२२. द्वाविंशोऽध्यायः ।
शिवाशिवविहारवर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच ।
कदाचिदथ दक्षस्य तनया जलदागमे ।
कैलासक्ष्माभृतः प्राह प्रस्थस्थं वृषभध्वजम् ॥ १॥
२.२.२३. त्रयोविंशोऽध्यायः ।
भक्तिप्रभाववर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच ।
एवं कृत्वा विहारं वै शङ्करेण च सा सती ।
सन्तुष्टा साभवच्चाति विरागा समजायत ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
विवाहश्च श्रुतः सम्यक् सर्वमोहापहारकः ।
परमज्ञानसम्पन्नो मङ्गलालय उत्तमः ॥ २॥
सत्युवाच ।
देवदेव महादेव शम्भो मत्प्राणवल्लभ ।
शृणु मे वचनं नाथ श्रुत्वा तत्कुरु मानद ॥ २॥
एकस्मिन्दिवसे देवी सती रहसि सङ्गता ।
शिवं प्रणम्य सद्भक्त्या न्यस्योच्चैः सुकृताञ्जलिः ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
भूय एव विवित्सा मे चरितं शिवयोः शुभम् ।
तद्वर्णय महाप्राज्ञ कृपां कृत्वातुलामरम् ॥ ३॥
कदाचिद्वन्यपुष्पाणि समाहृत्य मनोहराम् ।
मालां विधाय सत्यास्तु हारस्थाने स योजयत् ॥ ३॥
घनागमोऽयं सम्प्राप्तः कालः परमदुःसहः ।
अनेकवर्णमेघौघाः सङ्गीताम्बरदिक्चयाः ॥ ३॥
सुप्रसन्नं प्रभुं नत्वा सा दक्षतनया सती ।
उवाच साञ्जलिर्भक्त्या विनयावनता ततः ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
ब्रह्मोवाच ।
सम्यक्कारुणिकस्यैव मुने ते विचिकित्सितम् ।
यदहं नोदितः सौम्य शिवलीलानुवर्णने ॥ ४॥
विवान्ति वाता हृदयं हारयन्तीति वेगिनः ।
कदम्बरजसा धौताः पाथोबिन्दुविकर्षणाः ॥ ४॥
सत्युवाच ।
देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो ।
दीनोद्धर महायोगिन् कृपां कुरु ममोपरि ॥ ४॥
विवाह्य दक्षजां देवीं सतीं त्रैलोक्यमातरम् ।
गत्वा स्वधाम सुप्रीत्या यदकार्षीन्निबोध मे ॥ ५॥
मेघानां गर्जितैरुच्चैर्धारासारं विमुञ्चताम् ।
विद्युत्पताकिनां तीव्रैः क्षुब्धं स्यात्कस्य नो मनः ॥ ५॥
त्वं परः पुरुषः स्वामी रजःसत्त्वतमः परः ।
निर्गुणः सगुणः साक्षी निर्विकारी महाप्रभुः ॥ ५॥
ततो हरः स सगणः स्वस्थानं प्राप्य मोदनम् ।
देवर्षे तत्र वृषभादवातरदतिप्रियात् ॥ ६॥
न सूर्यो दृश्यते नापि मेघच्छन्नो निशापतिः ।
दिवापि रात्रिवद्भाति विरहिव्यसनाकरः ॥ ६॥
धन्याहं ते प्रिया जाता कामिनी सुविहारिणी ।
जातस्त्वं मे पतिः स्वामिन् भक्तवात्सल्यतो हर ॥ ६॥
यथायोग्यं निजस्थानं प्रविश्य स सतीसखः ।
मुमुदेऽतीव देवर्षे भवाचारकरः शिवः ॥ ७॥
मेघा नैकत्र तिष्ठन्तो ध्वनन्तः पवनेरिताः ।
पतन्त इव लोकानां दृश्यन्ते मूर्ध्नि शङ्कर ॥ ७॥
कृतो बहुसमा नाथ विहारः परमस्त्वया ।
सन्तुष्टाहं महेशान निवृत्तं मे मनस्ततः ॥ ७॥
ततो विरूपाक्ष इमां प्राप्य दाक्षायणीं गणान् ।
स्वीयान्निर्यापयामास नन्द्यादीन् गिरिकन्दरात् ॥ ८॥
वाताहता महावृक्षा नर्तन्त इव चाम्बरे ।
दृश्यन्ते हर भीरूणां त्रासदाः कामुकेप्सिताः ॥ ८॥
ज्ञातुमिच्छामि देवेश परं तत्त्वं सुखावहम् ।
येन संसारदुःखाद्वै तरेज्जीवोऽञ्जसा हर ॥ ८॥
उवाच चैतांस्तान् सर्वान्नन्द्यादीनतिसूनृतम् ।
लौकिकीं रीतिमाश्रित्य करुणासागरः प्रभुः ॥ ९॥