२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 15: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे सतीविवाहवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 189 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.१८. अष्टादशोऽध्यायः ।
शिवसतीविवाहः ।
नारद उवाच ।
रुद्रपार्श्वे त्वयि गते किमभूच्चरितं ततः ।
का वार्ता ह्यभवत्तात किं चकार हरः स्वयम् ॥ १॥
२.२.१९. एकोनविंशोऽध्यायः ।
शिवलीलावर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच ।
कृत्वा दक्षः सुतादानं यौतकं विविधं ददौ ।
हराय सुप्रसन्नश्च द्विजेभ्यो विविधं धनम् ॥ १॥
२.२.२०. विंशोऽध्यायः ।
सतीविवाहोत्सव ।
नारद उवाच ।
ब्रह्मन् विधे महाभाग शिवभक्त वरप्रभो ।
श्रावितं चरितं शम्भोरद्भुतं मङ्गलायनम् ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ब्रह्मोवाच ।
अथाहं शिवमानेतुं प्रसन्नः परमेश्वरम् ।
आसदं हि महादेवं हिमवद्गिरिसंस्थितम् ॥ २॥
अथ शम्भुमुपागत्य समुत्थाय कृताञ्जलिः ।
सार्धं कमलया चेदमुवाच गरुडध्वजः ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
मां वीक्ष्य लोकस्रष्टारमायान्तं वृषभध्वजः ।
मनसा संशयं चक्रे सतीप्राप्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३॥
विष्णुरुवाच ।
देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो ।
त्वं पिता जगतां तात सती माताखिलस्य च ॥ ३॥
ब्रह्मोवाच ।
निवृत्ते शङ्करे चास्मद्वधाद्भक्तानुकम्पिनि ।
अभवन्निर्भयाः सर्वे सुखिनः सुप्रसन्नकाः ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
अथ प्रीत्या हरो लोके गतिमाश्रित्य लीलया ।
सत्या भक्त्या च मां क्षिप्रमुवाच प्राकृतो यथा ॥ ४॥
युवां लीलावतारौ वै सतां क्षेमाय सर्वदा ।
खलानां निग्रहार्थाय श्रुतिरेषा सनातनी ॥ ४॥
नतस्कन्धाः साञ्जलयः प्रणेमुर्निखिलाश्च ते ।
तुष्टुवुः शङ्करं भक्त्या चक्रुर्जयरवं मुदा ॥ ४॥
ईश्वर उवाच ।
किमकार्षीत्सुरज्येष्ठ सत्यर्थे त्वत्सुतः स माम् ।
कथयस्व यथा स्वान्तं न दीर्येन्मन्मथेन हि ॥ ५॥
स्निग्धनीलाञ्जनश्यामशोभया शोभसे हर ।
दाक्षायण्या यथा चाहं प्रतिलोमेन पद्मया ॥ ५॥
एतस्मिन्नेव कालेऽहं प्रसन्नो निर्भयो मुने ।
अस्तवं शङ्करं भक्त्या विविधैश्च शुभस्तवैः ॥ ५॥
धावमानो विप्रयोगो मामेव च सतीं प्रति ।
अभिहन्ति सुरज्येष्ठ त्यक्त्वान्यां प्राणधारिणीम् ॥ ६॥
देवानां वा नृणां रक्षां कुरु सत्यानया सताम् ।
संसारसारिणां शम्भो मङ्गलं सर्वदा तथा ॥ ६॥
ततस्तुष्टमनाः शम्भुर्बहुलीलाकरः प्रभुः ।
मुने मां समुवाचेदं सर्वेषां शृण्वतां तदा ॥ ६॥
सतीति सततं ब्रह्मन् वद कार्यं करोम्यहम् ।
अभेदान्मम सा प्राप्या तद्विधे क्रियतां तथा ॥ ७॥
य एनां साभिलाषो वै दृष्ट्वा श्रुत्वाथवा भवेत् ।
तं हन्याः सर्वभूतेश विज्ञप्तिरिति मे प्रभो ॥ ७॥
रुद्र उवाच ।
ब्रह्मन् तात प्रसन्नोऽहं निर्भयस्त्वं भवाधुना ।
स्वशीर्षं स्पृश हस्तेन मदाज्ञां कुर्वसंशयम् ॥ ७॥
ब्रह्मोवाच ।
इति रुद्रोक्तवचनं लोकाचारसुगर्भितम् ।
श्रुत्वाहं नारदमुने सान्त्वयन्नगदं शिवम् ॥ ८॥
ब्रह्मोवाच ।
इति श्रुत्वा वचो विष्णोर्विहस्य परमेश्वरः ।
एवमस्त्विति सर्वज्ञः प्रोवाच मधुसूदनम् ॥ ८॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्याकर्ण्य वचः शम्भोर्बहुलीलाकृतः प्रभोः ।
स्पृशन् स्वं कं तथा भूत्वा प्राणमं वृषभध्वजम् ॥ ८॥
ब्रह्मोवाच सत्यर्थं यन्मम सुतो वदति स्म वृषध्वज ।
तच्छ्रणुष्व निजासाध्यं सिद्धमित्यवधारय ॥ ९॥
स्वस्थानं हरिरागत्य स्थित आसीन्मुनीश्वर ।
उत्सवं कारयामास जुगोप चरितं च तत् ॥ ९॥
यावदेवमहं स्वं कं स्पृशामि निजपाणिना ।
तावत्तत्र स्थितं सद्यस्तद्रूपवृषवाहनम् ॥ ९॥