२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 10: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे दक्षवरप्राप्तिवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 98 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.११. एकादशोऽध्यायः ।
दुर्गास्तुतिर्ब्रह्मवरप्राप्तिश्च ।
नारद उवाच ।
ब्रह्मन् तात महाप्राज्ञ वद नो वदतां वर ।
गते विष्णौ किमभवदकार्षीत्किं विधे भवान् ॥ १॥
२.२.१२. द्वादशोऽध्यायः ।
दक्षवरप्राप्तिः ।
नारद उवाच ।
ब्रह्मन् शम्भुवर प्राज्ञ सम्यगुक्तं त्वयानघ ।
शिवाशिवचरित्रं च पावितं जन्म मे हितम् ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ब्रह्मोवाच ।
विप्रनन्दनवर्य त्वं सावधानतया शृणु ।
विष्णौ गते भगवति यदकार्षमहं खलु ॥ २॥
इदानीं वद दक्षस्तु तपः कृत्वा दृढव्रतः ।
कं वरं प्राप देव्यास्तु कथं सा दक्षजाभवत् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
विद्याविद्यात्मिकां शुद्धां परब्रह्मस्वरूपिणीम् ।
स्तौमि देवीं जगद्धात्रीं दुर्गां शम्भुप्रियां सदा ॥ ३॥
ब्रह्मोवाच ।
शृणु नारद धन्यस्त्वं मुनिभिर्भक्तितोऽखिलैः ।
यथा तेपे तपो दक्षो वरं प्राप च सुव्रतः ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
सर्वत्र व्यापिनीं नित्यां निरालम्बां निराकुलाम् ।
त्रिदेवजननीं वन्दे स्थूलस्थूलामरूपिणीम् ॥ ४॥
मदाज्ञप्तः सुधीर्दक्षः समाधाय महाधिपः ।
अयाद्यष्टुं च तां देवीं तत्कामो जगदम्बिकाम् ॥ ४॥
त्वं चितिः परमानन्दा परमात्मस्वरूपिणी ।
प्रसन्ना भव देवेशि मत्कार्यं कुरु ते नमः ॥ ५॥
क्षीरोदोत्तरतीरस्थां तां कृत्वा हृदयस्थिताम् ।
तपस्तप्तुं समारेभे द्रष्टुं प्रत्यक्षतोऽम्बिकाम् ॥ ५॥
एवं संस्तूयमाना सा योगनिद्रा मया मुने ।
आविर्बभूव प्रत्यक्षं देवर्षे चण्डिका मम ॥ ६॥
दिव्यवर्षेण दक्षस्तु सहस्राणां त्रयं समाः ।
तपश्चचार नियतः संयतात्मा दृढव्रतः ॥ ६॥
स्निग्धाञ्जनद्युतिश्चारुरूपा दिव्यचतुर्भुजा ।
सिंहस्था वरहस्ता च मुक्तामणिकचोत्कटा ॥ ७॥
मारुताशी निराहारो जलाहारी च पर्णभुक् ।
एवं निनाय तं कालं चिन्तयन्तां जगन्मयीम् ॥ ७॥
शरदिन्द्वानना शुभ्रचन्द्रभाला त्रिलोचना ।
सर्वावयवरम्या च कमलाङ्घ्रिनखद्युतिः ॥ ८॥
दुर्गाध्यानसमासक्तश्चिरं कालं तपोरतः ।
नियमैर्बहुभिर्देवीमाराधयति सुव्रतः ॥ ८॥
समक्षं तामुमां वीक्ष्य मुने शक्तिं शिवस्य हि ।
भक्त्या विनततुङ्गांशः प्रास्तवं सुप्रणम्य वै ॥ ९॥
ततो यमादियुक्तस्य दक्षस्य मुनिसत्तम ।
जगदम्बां पूजयतः प्रत्यक्षमभवच्छिवा ॥ ९॥
ब्रह्मोवाच ।
नमो नमस्ते जगतःप्रवृत्ति- निवृत्तिरूपे स्थितिसर्गरूपे ।
चराचराणां भवती सुशक्तिः सनातनी सर्वविमोहनीति ॥ १०॥
ततः प्रत्यक्षतो दृष्ट्वा जगदम्बां जगन्मयीम् ।
कृतकृत्यमथात्मानं मेने दक्षः प्रजापतिः ॥ १०॥
या श्रीः सदा केशवमूर्तिमाला विश्वम्भरा या सकलं बिभर्ति ।
या त्वं पुरा सृष्टिकरी महेशी हर्त्री त्रिलोकस्य परा गुणेभ्यः ॥ ११॥
सिंहस्थां कालिकां कृष्णां चारुवक्त्रां चतुर्भुजाम् ।
वरदाभयनीलाब्जखड्गहस्तां मनोहराम् ॥ ११॥
या योगिनां वै महिता मनोज्ञा सा त्वं नमस्ते परमाणुसारे ।
यमादिपूते हृदि योगिनां या या योगिनां ध्यानपथे प्रतीता ॥ १२॥
प्रकाशशुद्ध्यादियुता विरागा सा त्वं हि विद्या विविधावलम्बा ।
कूटस्थमव्यक्तमनन्तरूपं त्वं बिभ्रती कालमयी जगन्ति ॥ १३॥
दक्ष उवाच ।
जगदबं महामाये जगदीशे महेश्वरि ।
कृपां कृत्वा नमस्तेऽस्तु दर्शितं स्ववपुर्मम ॥ १३॥
विकारबीजं प्रकरोषि नित्यं गुणान्विता सर्वजनेषु नूनम् ।
त्वं वै गुणानां च शिवे त्रयाणां निदानभूता च ततः परासि ॥ १४॥