२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 7: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे अरुन्धतीवसिष्ठविवाहवर्णनं

॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

२.२.७. सप्तमोऽध्यायः ।

सन्ध्याया अरुन्धतीनामप्राप्तीर्वसिष्ठेन सह विवाहश्च ।

ब्रह्मोवाच ।

वरं दत्त्वा मुने तस्मिन् शम्भावन्तर्हिते तदा ।

सन्ध्याप्यगच्छत्तत्रैव यत्र मेधातिथिर्मुनिः ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

तत्र शम्भोः प्रसादेन न केनाप्युपलक्षिता ।

सस्मार वर्णिनं तं वै स्वोपदेशकरं तपः ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

वसिष्ठेन पुरा सा तु वर्णीभूत्वा महामुने ।

उपदिष्टा तपश्चर्तुं वचनात्परमेष्ठिनः ॥ ३॥

॥

द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे

तमेव कृत्वा मनसा तपश्चर्योपदेशकम् ।

पतित्वेन तदा सन्ध्या ब्राह्मणं ब्रह्मचारिणम् ॥ ४॥

समिद्धेऽग्नौ महायज्ञे मुनिभिर्नोपलक्षिता ।

हृष्टा शम्भुप्रसादेन सा विवेश विधेः सुता ॥ ५॥

तस्याः पुरोडाशमयं शरीरं तत्क्षणात्ततः ।

दग्धं हव्यमयं गन्धं तस्तार यदलक्षितम् ॥ ६॥

वह्निस्तस्याः शरीरं तु दग्ध्वा सूर्यस्य मण्डलम् ।

शुद्धं प्रवेशयामास शम्भोरेवाज्ञया पुनः ॥ ७॥

सूर्यो द्वयर्धं विभज्याथ तच्छरीरं तदा रथे ।

स्वके संस्थापयामास प्रीतये पितृदेवयोः ॥ ८॥

तदूर्ध्वभागस्तस्यास्तु शरीरस्य मुनीश्वर ।

प्रातःसन्ध्याभवत्सा तु अहोरात्रादिमध्यगा ॥ ९॥

तच्छेषभागस्तस्यास्तु अहोरात्रान्तमध्यगा ॥

सा सायमभवत्सन्ध्या पितृप्रीतिप्रदा सदा ॥ १०॥

सूर्योदयात्तु प्रथमं यदा स्यादरुणोदयः ।

प्रातःसन्ध्या तदोदेति देवानां प्रीतिकारिणी ॥ ११॥

अस्तं गते ततः सूर्ये शोणपद्मनिभे सदा ।

उदेति सायंसन्ध्यापि पितॄणां मोदकारिणी ॥ १२॥

तस्याः प्राणास्तु मनसा शम्भुनाथ दयालुना ।

दिव्येन तु शरीरेण चक्रिरे हि शरीरिणः ॥ १३॥

मुनेर्यज्ञावसाने तु सम्प्राप्ते मुनिना तु सा ।

प्राप्ता पुत्री वह्निमध्ये तप्तकाञ्चनसुप्रभा ॥ १४॥

तां जग्राह तदा पुत्रीं मुनिरामोदसंयुतः ।

यज्ञार्थं तां तु संस्नाप्य निजक्रोडे दधौ मुने ॥ १५॥

अरुन्धतीति तस्यास्तु नाम चक्रे महामुनिः ।

शिष्यैः परिवृतस्तत्र महामोदमवाप ह ॥ १६॥

न रुणद्धि यतो धर्मं सा कस्मादपि कारणात् ।

अतस्त्रिलोके विदितं नाम सम्प्राप तत्स्वयम् ॥ १७॥

यज्ञं समाप्य स मुनिः कृतकृत्यभाव- मासाद्य सम्मदयुतस्तनयाप्रलम्भात् ।

तस्मिन्निजाश्रमपदे सह शिष्यवर्गै- स्तामेव सन्ततमसौ दयते सुरर्षे ॥ १८॥

अथ सा ववृधे देवी तस्मिन्मुनिवराश्रमे ।

चन्द्रभागानदीतीरे तापसारण्यसंज्ञके ॥ १९॥

सम्प्राप्ते पञ्चमे वर्षे चन्द्रभागां तदा गुणैः ।

तापसारण्यमपि सा पवित्रमकरोत्सती ॥ २०॥

विवाहं कारयामासुस्तस्या ब्रह्मसुतेन वै ।

वसिष्ठेन ह्यरुन्धत्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ॥ २१॥

तद्विवाहे महोत्साहो बभूव सुखवर्धनः ।

सर्वे सुराश्च मुनयः सुखमापुः परं मुने ॥ २२॥

ब्रह्मविष्णुमहेशानां करनिस्सृततोयतः ।

सप्तनद्यः समुत्पन्नाः शिप्राद्याः सुपवित्रकाः ॥ २३॥

अरुन्धती महासाध्वी साध्वीनां प्रवरोत्तमा ।

वसिष्ठं प्राप्य संरेजे मेधातिथिसुता मुने ॥ २४॥

यस्याः पुत्राः समुत्पन्नाः श्रेष्ठाः शक्त्यादयः शुभाः ।

वसिष्ठं प्राप्य तं कान्तं संरेजे मुनिसत्तम ॥ २५॥