२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 4: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे कामविवाहवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 38 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.४. चतुर्थोऽध्यायः ।
कामविवाहः ।
नारद उवाच ।
विष्णुशिष्य महाप्राज्ञ विधे लोककर प्रभो ।
अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता शिवलीलामृतान्विता ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ततः किमभवत्तात चरितं तद् वदाधुना ।
अहं श्रद्धान्वितः श्रोतुं यदि शम्भुकथाश्रयम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
ब्रह्मोवाच ।
शम्भौ गते निजस्थाने वेधस्यन्तर्हिते मयि ।
दक्षः प्राहाथ कन्दर्पं संस्मरन् मम तद्वचः ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
दक्ष उवाच ।
मद्देहजेयं कन्दर्प सद्रूपगुणसंयुता ।
एनां गृह्णीष्व भार्यार्थं भवतः सदृशीं गुणैः ॥ ४॥
एषा तव महातेजाः सर्वदा सहचारिणी ।
भविष्यति यथाकामं धर्मतो वशवर्तिनी ॥ ५॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्युक्त्वा प्रददौ तस्यै देहस्वेदाम्बुसम्भवाम् ।
कन्दर्पायाग्रतः कृत्वा नाम कृत्वा रतीति ताम् ॥ ६॥
विवाह्य तां स्मरः सोऽपि मुमोदातीव नारद ।
दक्षजां तनयां रम्यां मुनीनामपि मोहिनीम् ॥ ७॥
अथ तां वीक्ष्य मदनो रत्याख्यां स्वस्त्रियं शुभाम् ।
आत्मागुणेन विद्धोऽसौ मुमोह रतिरञ्जितः ॥ ८॥
क्षणप्रदाभवत्कान्ता गौरी मृगदृशी मुदा ।
लोलापाङ्ग्यथ तस्यैव भार्या च सदृशी रतौ ॥ ९॥
तस्या भ्रूयुगलं वीक्ष्य संशयं मदनोऽकरोत् ।
उत्सादनं मत्कोदण्डं विधात्रास्यां निवेशितम् ॥ १०॥
गतिं दृष्ट्वा कटाक्षाणामाशु तस्या द्विजोत्तम ।
आशु गन्तुं निजास्त्राणां श्रद्दधे न च चारुताम् ॥ ११॥
तस्याः स्वभावसौरभ्यं धीरश्वासानिलं तथा ।
आघ्राय मदनः श्रद्धां त्यक्तवान् मलयानिले ॥ १२॥
पूर्णेन्दुसदृशं वक्त्रं दृष्ट्वा लक्ष्मसुलक्षितम् ।
न निश्चिकाय मदनो भेदं तन्मुखचन्द्रयोः ॥ १३॥
सुवर्णपद्मकलिकातुल्यं तस्याः कुचद्वयम् ।
रेजे चूचुकयुग्मेन भ्रमरेणेव वेष्टितम् ॥ १४॥
दृढपीनोन्नतं तस्याः स्तनमध्यं विलम्बिनीम् ।
आनाभिलम्बिनीं मालां तन्वीं चन्द्रायितां शुभाम् ॥ १५॥
ज्यां पुष्पधनुषः कामः षट्पदावलिसम्भ्रमाम् ।
विसस्मार च यस्मात्तां विसृज्यैनां निरीक्षते ॥ १६॥
गम्भीरनाभिरन्ध्रान्तश्चतुःपार्श्वत्वगावृतम् ।
आननाब्जेक्षणद्वन्द्वमारक्तकमलं यथा ॥ १७॥
क्षीणमध्येन वपुषा निसर्गाष्टापदप्रभा ।
रुक्मवेदीव ददृशे कामेन रमणी हि सा ॥ १८॥
रम्भास्तम्भायतं स्निग्धं यदूरुयुगलं मृदु ।
निजशक्तिसमं कामो वीक्षाञ्चक्रे मनोहरम् ॥ १९॥
आरक्तपार्ष्णिपादाग्रं प्रान्तभागं पदद्वयम् ।
अनुरागमिवानेन मित्रं तस्या मनोभवः ॥ २०॥
तस्याः करयुगं रक्तं नखरैः किंशुकोपमैः ।
वृत्ताभिरङ्गुलीभिश्च सूक्ष्माग्राभिर्मनोहरम् ॥ २१॥
तद् बाहुयुगुलं कान्तं मृणालयुगलायतम् ।
मृदु स्निग्धं चिरं राजत्कान्तिलोहप्रवालवत् ॥ २२॥
नीलनीरदसङ्काशः केशपाशो मनोहरः ।
चमरीबालभरवद्विभाति स्म स्मरप्रिया ॥ २३॥
एतादृशीं रतिं नाम्नीं प्रालेयाद्रिसमुद्भवाम् ।
गङ्गामिव महादेवो जग्राहोत्फुल्ललोचनः ॥ २४॥
चक्रपद्मां चारुबाहुं मृणालशकलान्विताम् ।
भ्रूयुग्मविभ्रमव्राततनूर्मिपरिराजिताम् ॥ २५॥
कटाक्षपाततुङ्गौघां स्वीयनेत्रोत्पलान्विताम् ।
तनुलोमाम्बुशैवालां मनोद्रुमविलासिनीम् ॥ २६॥