२ रुद्रसंहिता - २ सतीखण्डः, अध्याय 2: रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे कामप्रादुर्भावो, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 47 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.२.२. द्वितीयोऽध्यायः ।
कामप्रादुर्भावः ।
सूत उवाच ।
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य नैमिषारण्यवासिनः ।
पप्रच्छ च मुनिश्रेष्ठः कथां पापप्रणाशिनीम् ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
नारद उवाच ।
विधे विधे महाभाग कथां शम्भोः शुभावहाम् ।
शृण्वन् भवन्मुखाम्भोजान्न तृप्तोऽस्मि महाप्रभो ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
अतः कथय तत्सर्वं शिवस्य चरितं शुभम् ।
सतीकीर्त्यन्वितं दिव्यं श्रोतुमिच्छामि विश्वकृत् ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीयः सतीखण्डे
सती हि कथमुत्पन्ना दक्षदारेषु शोभना ।
कथं हरो मनश्चक्रे दाराहरणकर्मणि ॥ ४॥
कथं वा दक्षकोपेन त्यक्तदेहा सती पुरा ।
हिमवत्तनया जाता भूयो वाकाशमागता ॥ ५॥
पार्वत्याश्च तपोऽत्युग्रं विवाहश्च कथं त्वभूत् ।
कथमर्धशरीरस्था बभूव स्मरनाशिनः ॥ ६॥
एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण महामते ।
नान्योऽस्ति संशयच्छेत्ता त्वत्समो न भविष्यति ॥ ७॥
ब्रह्मोवाच ।
शृणु त्वं च मुने सर्वं सतीशिवयशः शुभम् ।
पावनं परमं दिव्यं गुह्याद् गुह्यतमं परम् ॥ ८॥
एतच्छम्भुः पुरोवाच भक्तवर्याय विष्णवे ।
पृष्टस्तेन महाभक्त्या परोपकृतये मुने ॥ ९॥
ततः सोऽपि मया पृष्टो विष्णुः शैववरः सुधीः ।
प्रीत्या मह्यं समाचख्यौ विस्तरान्मुनिसत्तम ॥ १०॥
अहं तत्कथयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् ।
शिवाशिवयशोयुक्तां सर्वकामफलप्रदाम् ॥ ११॥
पुरा यदा शिवो देवो निर्गुणो निर्विकल्पकः ।
अरूपः शक्तिरहितश्चिन्मात्रः सदसत्परः ॥ १२॥
अभवत्सगुणः सोऽपि द्विरूपः शक्तिमान्प्रभुः ।
सोमो दिव्याकृतिर्विप्र निर्विकारी परात्परः ॥ १३॥
तस्य वामाङ्गजो विष्णुर्ब्रह्माहं दक्षिणाङ्गजः ।
रुद्रो हृदयतो जातोऽभवच्च मुनिसत्तम ॥ १४॥
सृष्टिकर्ताभवं ब्रह्मा विष्णुः पालनकारकः ।
लयकर्ता स्वयं रुद्रस्त्रिधाभूतः सदाशिवः ॥ १५॥
तमेवाहं समाराध्य ब्रह्मा लोकपितामहः ।
प्रजाः ससर्ज सर्वास्ताः सुरासुरनरादिकाः ॥ १६॥
मरीचिमत्रिं पुलहं पुलस्त्याङ्गिरसौ क्रतुम् ।
वसिष्ठं नारदं दक्षं भृगुं चेति महाप्रभून् ॥ १६॥
सृष्ट्वा प्रजापतीन् दक्षप्रमुखान्सुरसत्तमान् ।
अमन्यं सुप्रसन्नोऽहं निजं सर्वमहोन्नतम् ॥ १७॥
ब्रह्माहं मानसान्पुत्रानसर्जं च यदा मुने ।
तदा मन्मनसो जाता चारुरूपा वराङ्गना ॥ १९॥
नाम्ना सन्ध्या दिवाक्षान्ता सायं सन्ध्या जपन्तिका ।
अतीव सुन्दरी सुभ्रूर्मुनिचेतोविमोहिनी ॥ २०॥
न तादृशी देवलोके न मर्त्ये न रसातले ।
कालत्रयेऽपि वै नारी सम्पूर्णगुणशालिनी ॥ २१॥
दृष्ट्वाहं तां समुत्थाय चिन्तयन् हृदि हृद्गताम् ।
दक्षादयश्च स्रष्टारो मरीच्याद्याश्च मत्सुताः ॥ २२॥
एवं चिन्तयतो मे हि ब्रह्मणो मुनिसत्तम ।
मानसः पुरुषो मञ्जुराविर्भूतो महाद्भुतः ॥ २३॥
काञ्चनीकृतजाताभः पीनोरस्कः सुनासिकः ।
सुवृत्तोरुकटीजङ्घो नीलवेलितकेसरः ॥ २४॥
लग्नभ्रूयुगलो लोलः पूर्णचन्द्रनिभाननः ।
कपाटायतसद्वक्षो रोमराजीविराजितः ॥ २५॥
अभ्रमातङ्गकाकारः पीनो नीलसुवासकः ।
आरक्तपाणिनयनमुखपादकरोद्भवः ॥ २६॥