२ रुद्रसंहिता - १ सृष्टिखण्डः, अध्याय 10: रुद्र संहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने पूजाविधिवर्णने सारासारविचारवर्णनं

॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

२.१.११. एकादशोऽध्यायः ।

शिवपूजाविधिवर्णनम् ।

ऋषय ऊचुः ।

सूत सूत महाभाग व्यासशिष्य नमोऽस्तु ते ।

श्राविताद्याद्भुता शैवी कथा परमपावनी ॥ १॥

२.१.१२. द्वादशोऽध्यायः ।

पूजाविधिवर्णने सारासारविचारवर्णनम् ।

नारद उवाच ।

ब्रह्मन्प्रजापते तात धन्यस्त्वं शिवसक्तधीः ।

एतदेव पुनः सम्यग्ब्रूहि मे विस्तराद्विधे ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

तत्राद्भुता महादिव्या लिङ्गोत्पत्तिः श्रुता शुभा ।

श्रुत्वा यस्याः प्रभावं च दुःखनाशो भवेदिह ॥ २॥

ब्रह्मोवाच ।

एकस्मिन्समये तात ऋषीनाहूय सर्वतः ।

निर्जरांश्चावदं प्रीत्या सुवचः पद्मसम्भवः ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

ब्रह्मनारदसंवादमनुसृत्य दयानिधे ।

शिवार्चनविधिं ब्रूहि येन तुष्टो भवेच्छिवः ॥ ३॥

यदि नित्यसुखे श्रद्धा यदि सिद्धेश्च कामुकाः ।

आगन्तव्यं मया सार्धं तीरं क्षीरपयोनिधेः ॥ ३॥

॥

द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमः सृष्टिखण्डः

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैर्वा पूज्यते शिवः ।

कथं कार्यं च तद् ब्रूहि यथा व्यासमुखाच्छ्रुतम् ॥ ४॥

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा गतास्ते हि मया सह ।

यत्रास्ते भगवान्विष्णुः सर्वेषां हितकारकः ॥ ४॥

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां शर्मदं श्रुतिसम्मतम् ।

उवाच सकलं प्रीत्या मुनिप्रश्नानुसारतः ॥ ५॥

तत्र गत्वा जगन्नाथं देवदेवं जनार्दनम् ।

उपतस्थुः सुरा नत्वा सुकृताञ्जलयो मुने ॥ ५॥

सूत उवाच ।

साधु पृष्टं भवद्भिश्च तद्रहस्यं मुनीश्वराः ।

तदहं कथयाम्यद्य यथाबुद्धि यथाश्रुतम् ॥ ६॥

तान्दृष्ट्वा च तदा विष्णुर्ब्रह्माद्यानमरान्स्थितान् ।

स्मरन् शिवपदाम्भोजमब्रवीत्परमं वचः ॥ ६॥

भवद्भिः पृच्छ्यते यद्वत्तथा व्यासेन वै पुरा ।

पृष्टं सनत्कुमाराय तच्छ्रुतं ह्युपमन्युना ॥ ७॥

विष्णुरुवाच ।

किमर्थमागता यूयं ब्रह्माद्याश्च सुरर्षयः ।

सर्वं वदत तत्प्रीत्या किं कार्यं विद्यतेऽधुना ॥ ७॥

ततो व्यासेन वै श्रुत्वा शिवपूजादिकं च यत् ।

मह्यं च पाठितं तेन लोकानां हितकाम्यया ॥ ८॥

विनिवेदयितुं कार्यं ह्यब्रुवन्वचनं शुभम् ॥ ८॥

तच्छ्रुतं चैव कृष्णेन ह्युपमन्योर्महात्मनः ।

तदहं कथयिष्यामि यथा ब्रह्मावदत्पुरा ॥ ९॥

देवा ऊचुः ।

नित्यं सेवा तु कस्यैव कार्या दुःखापहारिणी ॥ ९॥

ब्रह्मोवाच ।

श‍ृणु नारद वक्ष्यामि सङ्क्षेपाल्लिङ्गपूजनम् ।

वक्तुं वर्षशतेनापि न शक्यं विस्तरान्मुने ॥ १०॥

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा भगवान्भक्तवत्सलः ।

सामरस्य मम प्रीत्या कृपया वाक्यमब्रवीत् ॥ १०॥

एवं तु शाङ्करं रूपं सुखं स्वच्छं सनातनम् ।

पूजयेत्परया भक्त्या सर्वकामफलाप्तये ॥ ११॥

श्रीभगवानुवाच ।

ब्रह्मन् श‍ृणु सुरैः सम्यक् श्रुतं च भवता पुरा ।

तथापि कथ्यते तुभ्यं देवेभ्यश्च तथा पुनः ॥ ११॥

दारिद्र्यं रोगदुःखं च पीडनं शत्रुसम्भवम् ।

पापं चतुर्विधं तावद्यावन्नार्चयते शिवम् ॥ १२॥

दृष्टं च दृश्यतेऽद्यैव किं पुनः पृच्छ्यतेऽधुना ।

ब्रह्मन्देवैः समस्तैश्च बहुधा कार्यतत्परैः ॥ १२॥

सम्पूजिते शिवे देवे सर्वदुःखं विलीयते ।

सम्पद्यते सुखं सर्वं पश्चान्मुक्तिरवाप्यते ॥ १३॥

सेव्यः सेव्यः सदा देवः शङ्करः सर्वदुःखहा ।

ममापि कथितं तेन ब्रह्मणोऽपि विशेषतः ॥ १३॥