६ कैलाससंहिता, अध्याय 16: कैलाससंहितायां यतीनामेकादशाहकृत्यवर्णनं

६.२१ ॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

६.२१. एकविंशोऽध्यायः ।

यतीनां मरणानन्तरदशाहपर्यन्तकृत्यवर्णनम् ।

वामदेव उवाच ।

ये मुक्ता यतयस्तेषां दाहकर्म न विद्यते ।

मृते शरीरे खननं तद्देहस्य श्रुतं मया ॥ १॥

षष्ठी कैलाससंहिता ६.२२. द्वाविंशोऽध्यायः ।

यतीनामेकादशाहकृत्यवर्णनम् ।

सुब्रह्मण्य उवाच ।

एकादशेऽह्नि सम्प्राप्ते यो विधिः समुदाहृतः ।

तं वक्ष्ये मुनिशार्दूल यतीनां स्नेहतस्तव ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

तत्कर्माचक्ष्व सुप्रीत्या कार्तिकेय गुरो मम ।

त्वत्तोऽन्यो न हि संवक्ता त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ २॥

सम्मार्ज्य वेदीमालिप्य कृत्वा पुण्याहवाचनम् ।

प्रोक्ष्य पश्चिममारभ्य पूर्वान्तं पञ्च च क्रमात् ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

पूर्णाहम्भावमाश्रित्य ये मुक्ता देहपञ्जरात् ।

ये तूपासनमार्गेण देहमुक्ताः परं गताः ॥ ३॥

मण्डलान्युत्तराशास्यः कुर्यात्स्वयमवस्थितः ।

प्रादेशमात्रं सङ्कल्प्य चतुरस्रं च मध्यतः ॥ ३॥

तेषां गतिविशेषं च भगवन् शङ्करात्मज ।

वक्तुमर्हसि सुप्रीत्या मां विचार्य स्वशिष्यतः ॥ ४॥

बिन्दुत्रिकोणषट्कोणवृत्ताकाराणि च क्रमात् ।

शङ्खं च पुरतः स्थाप्य पूजोक्तक्रममार्गतः ॥ ४॥

सूत उवाच ।

मुनिविज्ञप्तिमाकर्ण्य शक्तिपुत्रः सुरारिहा ।

प्राहात्यन्तरहस्यं तद् भृगुणा श्रुतमीश्वरात् ॥ ५॥

प्राणानायम्य सङ्कल्प्य पूजयित्वा सुरेश्वरीः ।

देवताः पञ्च पूर्वोक्ता अतिवाहिकरूपिणीः ॥ ५॥

सुब्रह्मण्य उवाच ।

इदमेव मुने गुह्यं भृगवे शिवयोगिने ।

उक्तं भगवता साक्षात्सर्वज्ञेन पिनाकिना ॥ ६॥

सन्त्यज्योत्तरतो दर्भानयश्च संस्पृशेत् ततः ।

पश्चिमादि समारभ्य षडुत्थासनमार्गतः ॥ ६॥

वक्ष्ये तदद्य ते ब्रह्मन्न देयं यस्य कस्यचित् ।

देयं शिष्याय शान्ताय शिवभक्तियुताय वै ॥ ७॥

मण्डलानि च तेष्वन्तः पुष्पाण्याधाय पीठवत् ।

ॐ ह्रीमित्युक्त्वाग्निरूपां तामतिवाहिकदेवताम् ॥ ७॥

समाधिस्थो यतिः कश्चिच्छिवभावेन देहमुक् ।

अस्ति चेत्स महाधीरः परिपूर्णः शिवो भवेत् ॥ ८॥

आवाहयामि नम इत्यन्तं सर्वत्र भावयेत् ।

दर्शयेत्स्थापनाद्यास्तु मुद्राः प्रत्येकमादरात् ॥ ८॥

अधैर्यचित्तो यः कश्चित्समाधिं न च विन्दति ।

तदुपायं प्रवक्ष्यामि सावधानतया श‍ृणु ॥ ९॥

ह्रांह्रीमित्यादिना कुर्यादासामङ्गानि च क्रमात् ।

पाशाङ्कुशाभयाभीष्टपाणिचन्द्रोपलप्रभाः ॥ ९॥

त्रिपदार्थपरिज्ञानं वेदान्तागमवाक्यजम् ।

श्रुत्वा गुरोर्मुखाद्योगमभ्यसेत्स यमादिकम् ॥ ६.२१.१०॥

तत्कुर्वन्स यतिः सम्यक् शिवध्यानपरो भवेत् ।

नियमेन मुने नित्यं प्रणवासक्तमानसः ॥ ११॥

त्रिनेत्रोल्लासिवदनपूर्णचन्द्रमनोहराः ।

माणिक्यमुकुटोद्भासिचन्द्रलेखावतंसिताः ॥ ११॥

देहदौर्बल्यवशतो यद्यधैर्यधरो यतिः ।

अकामश्च शिवं स्मृत्वा स जीर्णां स्वां तनुं त्यजेत् ॥ १२॥

कुण्डलामृष्टगण्डाश्च पीनोन्नतपयोधराः ।

हारकेयूरकटककाञ्चीदाममनोहराः ॥ १२॥

सदाशिवानुग्रहतो नन्दिना प्रेरिता मुने ।

आतिवाहिकरूपिण्यो देवताः पञ्च विश्रुताः ॥ १३॥

तनुमध्याः पृथुश्रोण्यो रक्तदिव्याम्बरावृताः ।

माणिक्यमयमञ्जीरसिञ्जत्पदसरोरुहाः ।

पादाङ्गुलीयकश्रोणीर्मञ्जुलातिमनोहराः ॥ १३॥

अग्न्यहन्ताकृतिः काचिज्ज्योत्तिःपुञ्जवपुष्मती ।

अह्नोऽभिमानिनी काचिच्छुक्लपक्षाभिमानिनी ॥ १४॥

अनुग्रहेण मूर्तेन शिववत् किं नु साध्यते ।

तस्माच्छक्त्यात्ममूर्तेन सर्वं साध्यं महेशवत् ॥ १४॥