२ रुद्रसंहिता - १ सृष्टिखण्डः, अध्याय 7: रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने विष्णुब्रह्मविवादवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 73 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.१.७. सप्तमोऽध्यायः ।
विष्णुब्रह्मविवादवर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच ।
सुप्ते नारायणे देवे नाभौ पङ्कजमुत्तमम् ।
आविर्बभूव सहसा बृहद्वै शङ्करेच्छया ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
अनन्तयष्टिकायुक्तं कर्णिकारसमप्रभम् ।
अनन्तयोजनायाममनन्तोच्छ्रायसंयुतम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
कोटिसूर्यप्रतीकाशं सुन्दरं तत्त्वसंयुतम् ।
अत्यद्भुतं महारम्यं दर्शनीयमनुत्तमम् ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमः सृष्टिखण्डेः
कृत्वा यत्नं पूर्ववत्स शङ्करः परमेश्वरः ।
दक्षिणाङ्गान्निजान्मां वै साम्बः शम्भुरजीजनत् ॥ ४॥
स मायामोहितं कृत्वा मां महेशो द्रुतं मुने ।
तन्नाभिपङ्कजादाविर्भावयामास लीलया ॥ ५॥
एवं पद्मात्ततो जज्ञे पुत्रोऽहं हेमगर्भकः ।
चतुर्मुखो रक्तवर्णस्त्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकः ॥ ६॥
तन्मायामोहितश्चाहं नाविदं कमलं विना ।
स्वदेहजनकं तात पितरं ज्ञानदुर्बलः ॥ ७॥
कोऽहं वा कुत आयातः किं कार्यं तु मदीयकम् ।
कस्य पुत्रोऽहमुत्पन्नः केनैव निर्मितोऽधुना ॥ ८॥
इति संशयमापन्नं बुद्धिर्मां समपद्यत ।
किमर्थं मोहमायामि तज्ज्ञानं सुकरं खलु ॥ ९॥
एतत्कमलपुष्पस्य पत्रारोहस्थलं ह्यधः ।
मत्कर्ता च स वै तत्र भविष्यति न संशयः ॥ १०॥
इति बुद्धिं समास्थाय कमलादवरोहयम् ।
नाले नाले गतस्तत्र वर्षाणां शतकं मुने ॥ ११॥
न लब्धं तु मया तत्र कमलस्थानमुत्तमम् ।
संशयं च पुनः प्राप्तः कमले गन्तुमुत्सुकः ॥ १२॥
आरुरोहाथ कमलं नालमार्गेण वै मुने ।
कुड्मलं कमलस्याथ लब्धवान्न विमोहितः ॥ १३॥
नालमार्गेण भ्रमतो गतं वर्षशतं पुनः ।
क्षणमात्रं तदा तत्र ततस्तिष्ठन्विमोहितः ॥ १४॥
तदा वाणी समुत्पन्ना तपेति परमा शुभा ।
शिवेच्छया परा व्योम्नो मोहविध्वंसिनी मुने ॥ १५॥
तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं द्वादशाब्दं प्रयत्नतः ।
पुनस्तप्तं तपो घोरं द्रष्टुं स्वजनकं तदा ॥ १६॥
तदा हि भगवान्विष्णुश्चतुर्बाहुः सुलोचनः ।
मय्येवानुग्रहं कर्तुं द्रुतमाविर्बभूव ह ॥ १७॥
शङ्खचक्रायुधकरो गदापद्मधरः परः ।
घनश्यामलसर्वाङ्गः पीताम्बरधरः परः ॥ १८॥
मुकुटादिमहाभूषः प्रसन्नमुखपङ्कजः ।
कोटिकन्दर्पसङ्काशःसन्दृष्टो मोहितेन सः ॥ १९॥
तद् दृष्ट्वा सुन्दरं रूपं विस्मयं परमं गतः ।
कालाभं काञ्चनाभं च सर्वात्मानं चतुर्भुजम् ॥ २०॥
तथाभूतमहं दृष्ट्वा सदसन्मयमात्मना ।
नारायणं महाबाहुं हर्षितो ह्यभवं तदा ॥ २१॥
मायया मोहितः शम्भोस्तदा लीलात्मनः प्रभोः ।
अविज्ञाय स्वजनकं तमवोचं प्रहर्षितः ॥ २२॥
ब्रह्मोवाच ।
कस्त्वं वदेति हस्तेन समुत्थाप्य सनातनम् ।
तदा हस्तप्रहारेण तीव्रेण सुदृढेन तु ॥ २३॥
प्रबुद्ध्योत्थाय शयनात्समासीनः क्षणं वशी ।
ददर्श निद्राविक्लिन्न नीरजामललोचनः ॥ २४॥
मामत्र संस्थितं भासाध्यासितो भगवान्हरिः ।
आह चोत्थाय ब्रह्माणं हसन्मां मधुरं सकृत् ॥ २५॥
विष्णुरुवाच ।
स्वागतं स्वागतं वत्स पितामह महाद्युते ।
निर्भयो भव दास्येऽहं सर्वान्कामान्न संशयः ॥ २६॥