६ कैलाससंहिता, अध्याय 10: कैलाससंहितायां संन्यासविधिवर्णनं, Verse 1
६.११ ॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 161 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
६.११ ॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
सूत सूत महाभागः त्वमस्मद्गुरुरुत्तमः ।
अतस्त्वां परिपृच्छामो भवतोऽनुग्रहो यदि ॥ १॥
६.१२. द्वादशोऽध्यायः ।
संन्यासविधिवर्णनम् ।
श्रीब्रह्मण्य उवाच ।
साधुसाधु महाभाग वामदेव मुनीश्वर ।
त्वमतीव शिवे भक्तः शिवज्ञानवतां वरः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
श्रद्धालुषु च शिष्येषु त्वादृशा गुरवः सदा ।
स्निग्धभावा इतीदं नो दर्शितं भवताधुना ॥ २॥
त्वया त्वविदितं किञ्चिन्नास्ति लोकेषु कुत्रचित् ।
तथापि तव वक्ष्यामि लोकानुग्रहकारिणः ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
विरजाहोमसमये वामदेवमतं पुरा ।
सूचितं भवतास्माभिर्न श्रुतं विस्तरान्मुने ॥ ३॥
लोकेऽस्मिन्पशवः सर्वे नानाशास्त्रविमोहिताः ।
वञ्चिताः परमेशस्य माययातिविचित्रया ॥ ३॥
६.११. एकादशोऽयायः ।
वामदेवब्रह्मवर्णनम् ।
ऋषय ऊचुः ॥
तदिदानीं श्रोतुकामाः श्रद्धया परमादरात् ।
वयं सर्वे कृपासिन्धो प्रीत्या तद्वक्तुमर्हसि ॥ ४॥
न जानति परं साक्षात्प्रणवार्थं महेश्वरम् ।
सगुणं निर्गुणं ब्रह्म त्रिदेवजनकं परम् ॥ ४॥
इति तेषां वचः श्रुत्वा सूतो हृष्टतनूरुहः ।
नमस्कृत्य महादेवं गुरोः परतरं गुरुम् ॥ ५॥
दक्षिणं बाहुमुद्धृत्य शपथं प्रब्रवीमि ते ।
सत्यं सत्यं पुनः सत्यं सत्यं सत्यं पुनः पुनः ॥ ५॥
महादेवीं त्रिजननीं गुरुं व्यासं च भक्तितः ।
प्राह गम्भीरया वाचा मुनीनाह्लादयन्निदम् ॥ ६॥
प्रणवार्थः शिवः साक्षात्प्राधान्येन प्रकीर्तितः ।
श्रुतिषु स्मृतिशास्त्रेषु पुराणेष्वागमेषु च ॥ ६॥
सूत उवाच ।
स्वस्त्यस्तु मुनयः सर्वे सुखिनः सन्तु सर्वदा ।
शिवभक्ताः स्थिरात्मानः शिवभक्तिप्रवर्तकाः ॥ ७॥
यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह ।
आनन्दं यस्य वै विद्वान्न बिभेति कुतश्चन ॥ ७॥
तदतीव विचित्रं हि श्रुतं गुरुमुखाम्बुजात् ।
इतः पूर्वं मया नोक्तं गुह्यप्राकट्यशङ्कया ॥ ८॥
यस्माज्जगदिदं सर्वं विधिविष्ण्विन्द्रपूर्वकम् ।
सह भूतेन्द्रियग्रामैः प्रथमं सम्प्रसूयते ॥ ८॥
यूयं खलु महाभागाः शिवभक्ता दृढव्रताः ।
इति निश्चित्य युष्माकं वक्ष्यामि श्रूयतां मुदा ॥ ९॥
न सम्प्रसूयते यो वै कुतश्चन कदाचन ।
यस्मिन्न भासते विद्युन्न च सूर्यो न चन्द्रमाः ॥ ९॥
पुरा रथन्तरे कल्पे वामदेवो महामुनिः ।
गर्भमुक्तः शिवज्ञानविदां गुरुतमः स्वयम् ॥ ६.११.१०॥
वेदागमपुराणादिसर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित् ।
देवासुरमनुष्यादिजीवानां जन्मकर्मवित् ॥ ११॥
यो वै मुमुक्षुभिर्ध्येयः शम्भुराकाशमध्यगः ।
सर्वव्यापी प्रकाशात्मा भासरूपो हि चिन्मयः ॥ ११॥
भस्मावदातसर्वाङ्गो जटामण्डलमण्डितः ।
निराश्रयो निःस्पृहश्च निर्द्वन्द्वो निरहङ्कृतिः ॥ १२॥
यस्य पुंसः परा शक्तिर्भावगम्या मनोहरा ।
निर्गुणा स्वगुणैरेव निगूढा निष्कला शिवा ॥ १२॥
दिगम्बरो महाज्ञानी महेश्वर इवापरः ।
शिष्यभूतैर्मुनीन्द्रैश्च तादृशैः परिवारितः ॥ १३॥
तदीयं त्रिविधं रूपं स्थूलं सूक्ष्मं परं ततः ।
ध्येयं मुमुक्षुभिर्नित्यं क्रमतो योगिभिर्मुने ॥ १३॥
पर्यटन्पृथिवीमेतां स्वपादस्पर्शपुण्यतः ।
पवित्रयन्परे धाम्नि निमग्नहृदयोऽन्वहम् ॥ १४॥