६ कैलाससंहिता, अध्याय 6: कैलाससंहितायां संन्यासपद्धतौ न्यासवर्णनं

॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

षष्ठी कैलाससंहिता ६.६. षष्ठोऽध्यायः ।

अन्न्यासपद्धतौ न्यासवर्णनम् ।

ईश्वर उवाच ।

दक्षिणे मण्डलस्याथ वैयाघ्रं चर्म शोभनम् ।

आस्तीर्य शुद्धतोयेन प्रोक्षयेदस्त्रमन्त्रतः ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य पश्चादाधारमुद्धरेत् ।

तत्पश्चाच्छक्तिकमलं चतुर्थ्यन्तं नमोऽन्तकम् ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

मनुमेवं समुच्चार्य स्थित्वा तस्मिन्नुदङ्मुखः ।

प्राणानायम्य विधिवत्प्रणवोच्चारपूर्वकम् ॥ ३॥

॥

ॐ नमः शिवाय ॥

अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैर्भस्म सन्धारयेत्ततः ।

शिरसि श्रीगुरुं नत्वा मण्डलं रचयेत्पुनः ॥ ४॥

त्रिकोणवृत्तं बाह्ये तु चतुरस्रात्मकं क्रमात् ।

अभ्यर्च्योमिति साधारं स्थाप्य शङ्खं समर्चयेत् ॥ ५॥

आपूर्य शुद्धतोयेन प्रणवेन सुगन्धिना ।

अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैः प्रणवेन च सप्तधा ॥ ६॥

अभिमन्त्र्य ततस्तस्मिन्धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत् ।

शङ्खमुद्रां च तेनैव प्रोक्षयेदस्त्रमन्त्रतः ॥ ७॥

आत्मानं गन्धपुष्पादिपूजोपकरणानि च ।

प्राणायामत्रयं कृत्वा ऋष्यादिकमथाचरेत् ॥ ८॥

अस्य श्रीसौरमन्त्रस्य देवभाग ऋषिस्ततः ।

छन्दो गायत्रमित्युक्तं देवः सूर्यो महेश्वरः ॥ ९॥

देवता स्यात्षडङ्गानि ह्रामित्यादीनि विन्यसेत् ।

ततः सम्प्रोक्षयेत्पद्ममस्त्रेणाग्नेरगोचरम् ॥ १०॥

तस्मिन्समर्चयेद्विद्वान् प्रभूतां विमलामपि ।

सारां चाथ समाराध्य पूर्वादिपरतः क्रमात् ॥ ११॥

अथ कालाग्निरुद्रं च शक्तिमाधारसंज्ञिताम् ।

अनन्तं पृथिवीं चैव रत्नद्वीपं तथैव च ॥ १२॥

सङ्कल्य वृक्षोद्यानं च गृहं मणिमयं ततः ।

रक्तपीठं च सम्पूज्य पादेषु प्रागुपक्रमात् ॥ १३॥

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यं च चतुष्टयम् ।

अधर्माद्यग्निकोणादिकोणेषु च समर्चयेत् ॥ १४॥

मायाधश्छदनं पश्चाद्विद्योर्ध्वच्छदनं ततः ।

सत्त्वं रजस्तमश्चैव समभ्यर्च्य यथाक्रमम् ॥ १५॥

पूर्वादिदिक्षु मध्ये च दीप्तां सूक्ष्मां जयामपि ।

भद्रां विभूतिं विमलाममोघां वैद्युतामपि ॥ १६॥

सर्वतोमुखसंज्ञां च कन्दनालं तथैव च ।

सुषिरं च ततस्तं तु कण्टकांस्तदनन्तरम् ॥ १७॥

मूलच्छदनकिञ्जल्कप्रकाशसकलात्मनः ।

पञ्चग्रन्थिकर्णिकां च दलानि तदनन्तरम् ॥ १८॥

केशरान् ब्रह्मविष्णू च रुद्रमात्मानमेव च ।

अन्तरात्मानमपि च ज्ञानात्मपरमात्मनि ॥ १९॥

सम्पूज्य पश्चात्सौराख्यं योगपीठं समर्चयेत् ।

पीठोपरि समाकल्प्य मूर्त्तिं मूलेन मूलवित् ॥ २०॥

निरुद्धप्राण आसीनो मूलेनैव स्वमूलतः ।

शक्तिमुत्थाप्य तत्तेन प्रभावात्पिङ्गलाध्वना ॥ २१॥

पुष्पाञ्जलौ निर्गमय्य मण्डलस्थस्य भास्वतः ।

सिन्दूरारुणदेहस्य वामार्धदयितस्य च ॥ २२॥

अक्षस्रक्पाशखट्वाङ्गकपालाङ्कुशपङ्कजम् ।

शङ्खं चक्रं दधानस्य चतुर्वक्त्रस्य लोचनैः ॥ २३॥

राजितस्य द्वादशभिस्तस्य हृत्पङ्कजोदरे ।

प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य ह्रां ह्रीं सस्तदनन्तरम् ॥ २४॥

प्रकाशशक्तिसहितं मार्तण्डं च ततः परम् ।

आवाहयामि नम इत्यावाह्यावाहनाख्यया ॥ २५॥

मुद्रया स्थापनाद्याश्च मुद्राः सन्दर्शयेत्ततः ।

विन्यस्याङ्गानि ह्रां ह्रीं ह्रूं अन्तेन मनुना ततः ॥ २६॥