५ उमासंहिता, अध्याय 35: महिषासुरवधोपाख्याने महालक्ष्म्यवतारवर्णनं

॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

५.४६. षट्चत्वारिंशोऽध्यायः ।

महालक्ष्म्यवतारवर्णनम् ।

ऋषिरुवाच ।

आसीद्रम्भासुरो नाम दैत्यवंशशिरोमणिः ।

तस्माज्जातो महातेजा महिषो नाम दानवः ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

स सङ्ग्रामे सुरान्सर्वान्निर्जित्य दनुजाधिपः ।

चकार राज्यं स्वर्लोके महेन्द्रासनसंस्थितः ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

पराजितास्ततो देवा ब्रह्माणं शरणं ययुः ।

ब्रह्मापि तान्समादाय ययौ यत्र वृषाकपी ॥ ३॥

तत्र गत्वा सुराः सर्वे नत्वा शङ्करकेशवौ ।

स्ववृत्तं कथायामासुर्यथावदनुपूर्वशः ॥ ४॥

भगवन्तौ वयं सर्वे महिषेण दुरात्मना ।

उज्जासिताश्च स्वर्लोकान्निर्जित्य समराङ्गणे ॥ ५॥

भ्रमामो मर्त्यलोकेऽस्मिन्न लभेमहिशं क्वचित् ।

कां कां न दुर्दशां नीता देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ ६॥

सूर्याचन्द्रमसौ पाशी कुबेरो यम एव च ।

इन्द्राग्निवातगन्धर्वा विद्याधरसुचारणाः ॥ ७॥

एतेषामपरेषां च विधेयं कर्म सोऽसुरः ।

स्वयं करोति पापात्मा दैत्यपक्षाभयङ्कर ॥ ८॥

तस्माच्छरणमापन्नान्देवान्नस्त्रातुमर्हथः ।

वधोपायं च तस्याशु चिन्तयेथां युवां प्रभू ॥ ९॥

इति देववचः श्रुत्वा दामोदरसतीश्वरौ ।

चक्रतुः परमं कोपं रोषाघूर्णितलोचनौ ॥ १०॥

ततोऽतिकोपपूर्णस्य विष्णोः शम्भोश्च वक्त्रतः ।

तथान्येषां च देवानां शरीरान्निर्गतं महः ॥ ११॥

अतीव महसः पुञ्जं ज्वलन्तं दशदिक्षु च ।

अपश्यंस्त्रिदशाः सर्वे दुर्गाध्यानपरायणाः ॥ १२॥

सर्वदेवशरीरोत्थं तेजस्तदतिभीषणम् ।

सङ्घीभूयाभवन्नारी साक्षान्महिषमर्दिनी ॥ १३॥

शम्भुतेजस उत्पन्नं मुखमस्याः सुभास्वरम् ।

याम्येन बाला अभवन्वैष्णवेन च बाहवः ॥ १४॥

चन्द्रमस्तेजसा तस्याः स्तनयुग्मं व्यजायत ।

मध्यमैन्द्रेण जङ्घोरू वारुणेन बभूवतुः ॥ १५॥

भूतेजसा नितम्बोऽभूद् ब्राह्मेण चरणद्वयम् ।

आर्केण चरणाङ्गुल्यः कराङ्गुल्यश्च वासवात् ॥ १६॥

कुबेरतेजसा नासा रदनाश्च प्रजापतेः ।

पावकीयेन नयनत्रयं सान्ध्येन भ्रूद्वयम् ॥ १७॥

आनिलेन श्रवोद्वन्द्वं तथान्येषां स्वरोकसाम् ।

तेजसा सम्भवा पद्मालया सा परमेश्वरी ॥ १८॥

ततो निखिलदेवानां तेजोराशिसमुद्भवाम् ।

तामालोक्य सुराः सर्वे परं हर्षं प्रपेदिरे ॥ १९॥

निरायुधां च तां दृष्ट्वा ब्रह्माद्यास्त्रिदिवेश्वराः ।

सायुधां तां शिवां कर्तुं मनः सन्दधिरे सुराः ॥ २०॥

ततः शूलं महेशानो महेशान्यै समर्पयत् ।

चक्रं च कृष्णो भगवान् शङ्खं पाशं च पाशभृत् ॥ २१॥

शक्तिं हुताशनोऽयच्छन्मारुतश्चापमेव च ।

बाणपूर्णेषुधी चैव वज्रघण्टे शचीपतिः ॥ २२॥

यमो ददौ कालदण्डमक्षमालां प्रजापतिः ।

ब्रह्मा कमण्डलुं प्रादाद्रोमरश्मीन्दिवाकरः ॥ २३॥

कालः खड्गं ददौ तस्यै फलकं च समुज्वलम् ।

क्षीराब्धी रुचिरं हारमजरे च तथाम्बरे ॥ २४॥

चूडामणिं कुण्डले च कटकानि तथैव च ।

अर्द्धचन्द्रं च केयूरान्नूपुरौ च मनोहरौ ॥ २५॥

ग्रैवेयकमङ्गुलीषु समस्तास्वङ्गुलीयकम् ।

विश्वकर्मा च परशुं ददौ तस्यै मनोहरम् ॥ २६॥

अस्त्राण्यनेकानि तथाभेद्यं चैव तनुच्छदम् ।

सुरम्यसरसां मालां पङ्कजं चाम्बुधिर्ददौ ॥ २७॥