२ रुद्रसंहिता - १ सृष्टिखण्डः, अध्याय 5: रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने नारदप्रश्नवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 39 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
२.१.५. पञ्चमोऽध्यायः ।
नारदस्य काशीक्षेत्रगमनम् ।
सूत उवाच ।
अन्तर्हिते हरौ विप्रा नारदो मुनिसत्तमः ।
विचचार महीं पश्यन् शिवलिङ्गानि भक्तितः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
पृथिव्या अटनं कृत्वा शिवरूपाण्यनेकशः ।
ददर्श प्रीतितो विप्रा भुक्तिमुक्तिप्रदानि सः ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
अथ तं विचरन्तं कौ नारदं दिव्यदर्शनम् ।
ज्ञात्वा शम्भुगणौ तौ तु सुचित्तमुपजग्मतुः ॥ ३॥
॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमः सृष्टिखण्डः
शिरसा सुप्रणम्याशु गणावूचतुरादरात् ।
गृहीत्वा चरणौ तस्य शापोद्धारेच्छया च तौ ॥ ४॥
शिवगणावूचतुः ब्रह्मपुत्र सुरर्षे हि शृणु प्रीत्यावयोर्वचः ।
तवापराधकर्तारावावां विप्रौ न वस्तुतः ॥ ५॥
आवां हरगणौ विप्र तवागस्कारिणौ मुने ।
स्वयम्वरे राजपुत्र्या मायामोहितचेतसा ॥ ६॥
त्वया दत्तश्च नौ शापः परेशप्रेरितेन ह ।
ज्ञात्वा कुसमयं तत्र मौनमेव हि जीवनम् ॥ ७॥
स्वकर्मणः फलं प्राप्तं कस्यापि न हि दूषणम् ।
सुप्रसन्नो भव विभो कुर्वनुग्रहमद्य नौ ॥ ८॥
सूत उवाच ।
वच आकर्ण्य गणयोरिति भक्त्युक्तमादरात् ।
प्रत्युवाच मुनिः प्रीत्या पश्चात्तापमवाप्य सः ॥ ९॥
नारद उवाच ।
शृणुतं मे महादेवगणौ मान्यतमौ सताम् ।
वचनं सुखदं मोहनिर्मुक्तं च यथार्थकम् ॥ १०॥
पुरा मम मतिर्भ्रष्टासीच्छिवेच्छावशाद् ध्रुवम् ।
सर्वथा मोहमापन्नः शप्तवान्वां कुशेमुषिः ॥ ११॥
यदुक्तं तत्तथा भावि तथापि शृणुतां गणौ ।
शापोद्धारमहं वच्मि क्षमेथामघमद्य मे ॥ १२॥
वीर्यान्मुनिवरस्याप्त्वा राक्षसेशत्वमादिशम् ।
स्यातां विभवसंयुक्तौ बलिनौ सुप्रतापिनौ ॥ १३॥
सर्वब्रह्माण्डराजानौ शिवभक्तौ जितेन्द्रियौ ।
शिवापरतनोर्मृत्युं प्राप्य स्वं पदमाप्स्यथः ॥ १४॥
सूत उवाच ।
इत्याकर्ण्य मुनेर्वाक्यं नारदस्य महात्मनः ।
उभौ हरगणौ प्रीतौ स्वं पदं जग्मतुर्मुदा ॥ १५॥
नारदोऽपि परं प्रीतो ध्यायन् शिवमनन्यधीः ।
विचचार महीं पश्यन् शिवतीर्थान्यभीक्ष्णशः ॥ १६॥
काशीं प्राप्याथ स मुनिः सर्वोपरिविराजिताम् ।
शिवप्रियां शम्भुसुखप्रदां शम्भुस्वरूपिणीम् ॥ १७॥
दृष्ट्वा काशीं कृतार्थोऽभूत्काशीनाथं ददर्श ह ।
आनर्च परमप्रीत्या परमानन्दसंयुतः ॥ १८॥
समुदः सेव्य तां काशीं कृतार्थो मुनिसत्तमः ।
नमन्संवर्णयन्भक्त्या संस्मरन्प्रेमविह्वलः ॥ १९॥
ब्रह्मलोकं जगामाथ शिवस्मरणसन्मतिः ।
शिवतत्त्वं विशेषेण ज्ञातुमिच्छुः स नारदः ॥ २०॥
नत्वा तत्र विधिं भक्त्या स्तुत्वा च विविधैस्तवैः ।
पप्रच्छ शिवसत्तत्त्वं शिवसंयुक्तमानसः ॥ २१॥
नारद उवाच ।
ब्रह्मन्ब्रह्मस्वरूपज्ञ पितामह जगत्प्रभो ।
त्वत्प्रसादान्मया सर्वं विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् ॥ २२॥
भक्तिमार्गं ज्ञानमार्गं तपोमार्गं सुदुस्तरम् ।
दानमार्गं च तीर्थानां मार्गं च श्रुतवानहम् ॥ २३॥
न ज्ञातं शिवतत्त्वं च पूजाविधिमतः क्रमात् ।
चरित्रं विविधं तस्य निवेदय मम प्रभो ॥ २४॥
निर्गुणोऽपि शिवस्तात सगुणः शङ्करः कथम् ।
शिवतत्त्वं न जानामि मोहितः शिवमायया ॥ २५॥
सृष्टेः पूर्वं कथं शम्भुः स्वरूपेण प्रतिष्ठितः ।
सृष्टिमध्ये स हि कथं क्रीडन्संवर्तते प्रभुः ॥ २६॥