३ शतरुद्रसंहिता, अध्याय 20: शतरुद्रसंहितायां पिप्पलादावतारचरितवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 27 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां ३.२५. पञ्चविंशोऽध्यायः ।
पिप्पलादावतारचरितवर्णनम् ।
नन्दीश्वर उवाच ।
अथ लोके व्यवस्थाय धर्मस्य स्थापनेच्छया ।
महालीलां चकारेशस्तामहो सन्मुने शृणु ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
एकदा पुष्पभद्रायां स्नातुं गच्छन्मुनीश्वरः ।
ददर्श पद्मां युवतीं शिवांशां सुमनोहराम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
तल्लिप्सुस्तत्पितुः स्थानमनरण्यस्य भूपतेः ।
जगाम भुवनाचारी लोकतत्त्वविचक्षणः ॥ ३॥
राजा नराणां तं दृष्ट्वा प्रणम्य च भयाकुलः ।
मधुपर्कादिकं दत्त्वा पूजयामास भक्तितः ॥ ४॥
स्नेहात्सर्वं गृहीत्वा स ययाचे कन्यकां मुनिः ।
मौनी बभूव नृपतिः किञ्चिन्निर्वक्तुमक्षमः ॥ ५॥
मुनिः प्रोवाच नृपतिं कन्यां मे देहि भक्तितः ।
अन्यथा भस्मसात्सर्वं करिष्येऽहं त्वया सह ॥ ६॥
अथो बभूवुराच्छन्नाः सर्वे राजजनास्तदा ।
तेजसा पिप्पलादस्य दाधीचस्य महामुने ॥ ७॥
अथ राजा महाभीतो विलप्य च मुहुर्मुहुः ।
कन्यामलङ्कृतां पद्मां वृद्धाय मुनये ददौ ॥ ८॥
पद्मां विवाह्य स मुनिः शिवांशाम्भूपतेः सुताम् ।
पिप्पलादो गृहीत्वा तां मुदितः स्वाश्रमं ययौ ॥ ९॥
तत्र गत्वा मुनिवरो वयसा जर्जरोऽधिकः ।
उवास नार्या स तया तपस्वी नातिलम्पटः ॥ १०॥
अथोऽनरण्यकन्या सा सिषेवे भक्तितो मुनिम् ।
कर्मणा मनसा वाचा लक्ष्मीर्नारायणं यथा ॥ ११॥
इत्थं स पिप्पलादो हि शिवांशो मुनिसत्तमः ।
रेमे तया युवत्या च युवाभूय स्वलीलया ॥ १२॥
दश पुत्रा महात्मानो बभूवुः सुतपस्विनः ।
मुनेः पितुः समाः सर्वे पद्मायाः सुखवर्द्धनाः ॥ १३॥
एवं लीलावतारो हि शङ्करस्य महाप्रभोः ।
पिप्पलादो मुनिवरो नानालीलाकरः प्रभुः ॥ १४॥
येन दत्तो वरः प्रीत्या लोकेभ्यो हि दयालुना ।
दृष्ट्वा लोके शनेः पीडां सर्वेषामनिवारिणीम् ॥ १५॥
षोडशाब्दावधि नृणां जन्मतो न भवेच्च सा ।
तथा च शिवभक्तानां सत्यमेतद्धि मे वचः ॥ १६॥
अथानादृत्य मद्वाक्यं कुर्यात्पीडां शनिः क्वचित् ।
तेषां नृणां तदा स स्याद्भस्मसान्न हि संशयः ॥ १७॥
इति तद्भयतस्तात विकृतोऽपि शनैश्चरः ।
तेषां न कुरुते पीडां कदाचिद् ग्रहसत्तमः ॥ १८॥
इति लीलामनुष्यस्य पिप्पलादस्य सन्मुने ।
कथितं सुचरित्रं ते सर्वकामफलप्रदम् ॥ १९॥
गाधिश्च कौशिकश्चैव पिप्पलादो महामुनिः ।
शनैश्चरकृतां पीडां नाशयन्ति स्मृतास्त्रयः ॥ २०॥
पिप्पलादस्य चरितं पद्माचरितसंयुतम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सुभक्त्या भुवि मानवः ॥ २१॥
शनिपीडाविनाशार्थमेतच्चरितमुत्तमम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ २२॥
धन्यो मुनिवरो ज्ञानी महाशैवः सतां प्रियः ।
अस्य पुत्रो महेशानः पिप्पलादाख्य आत्मवान् ॥ २३॥
इदमाख्यानमनघं स्वर्ग्यं कुग्रहदोषहृत् ।
सर्वकामप्रदं तात शिवभक्तिविवर्द्धनम् ॥ २४॥