३ शतरुद्रसंहिता, अध्याय 16: शतरुद्रसंहितायां हनुमदवतारचरित्रवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 157 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां ३.१८. अष्टादशोऽध्यायः ।
एकादशावतारवर्णनम् ।
नन्दीश्वर उवाच ।
एकादशवतारान्वै शृण्वथो शाङ्करान्वरान् ।
यान् श्रुत्वा न हि बाध्येत बाधासत्यादिसम्भवा ॥ १॥
तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां ३.१९. एकोनविंशोऽध्यायः ।
दुर्वासश्चरितवर्णनम् ।
नन्दीश्वर उवाच ।
अथान्यच्चरितं शम्भोः शृणु प्रीत्या महामुने ।
यथा बभूव दुर्वासाः शङ्करो धर्महेतवे ॥ १॥
तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां ३.२०. विंशोऽध्यायः ।
हनुमदवतारचरित्रवर्णनम् ।
नन्दीश्वर उवाच ।
अतः परं शृणु प्रीत्या हनुमच्चरितं मुने ।
यथा चकाराशु हरो लीलास्तद्रूपतो वराः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
पुरा सर्वे सुराः शक्रमुखा दैत्यपराजिताः ।
त्यक्त्वामरावतीं भीत्यापलायन्त निजां पुरीम् ॥ २॥
ब्रह्मपुत्रो बभूवातितपस्वी ब्रह्मवित्प्रभुः ।
अनसूयापतिर्धीमान्ब्रह्माज्ञाप्रतिपालकः ॥ २॥
चकार सुहितं प्रीत्या रामस्य परमेश्वरः ।
तत्सर्वं चरितं विप्र शृणु सर्वसुखावहम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
दैत्यप्रपीडिता देवा जग्मुस्ते कश्यपान्तिकम् ।
बध्वा करान्नतस्कन्धाः प्रणेमुस्तं सुविह्वलम् ॥ ३॥
सुनिर्देशाद् ब्रह्मणो हि सस्त्रीकः पुत्रकाम्यया ।
स त्र्यक्षकुलनामानं ययौ च तपसे गिरिम् ॥ ३॥
एकस्मिन्समये शम्भुरद्भुतोतिकरः प्रभुः ।
ददर्श मोहिनीरूपं विष्णोः स हि वसेद्गुणः ॥ ३॥
सुनुत्वा तं सुराः सर्वे कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् ।
सर्वं निवेदयामासुः स्वदुःखं तत्पराजयम् ॥ ४॥
प्राणानायम्य विधिवन्निर्विन्ध्यातटिनीतटे ।
तपश्चचार सुमहद् अद्वन्द्वोऽब्दशतं मुनिः ॥ ४॥
चक्रे स्वं क्षुभितं शम्भुः कामबाणहतो यथा ।
स्वं वीर्यं पातयामास रामकार्यार्थमीश्वरः ॥ ४॥
ततः स कश्यपस्तात तत्पिता शिवसक्तधीः ।
तदाकर्ण्यामराकं वै दुःखितोऽभून्न चाधिकम् ॥ ५॥
य एक ईश्वरः कश्चिदविकारी महाप्रभुः ।
स मे पुत्रवरं दद्यादिति निश्चितमानसः ॥ ५॥
तद्वीर्यं स्थापयामासुः पत्रे सप्तर्षयश्च ते ।
प्रेरिता मनसा तेन रामकार्यार्थमादरात् ॥ ५॥
तानाश्वास्य मुनिः सोऽथ धैर्यमाधाय शान्तधीः ।
काशीं जगाम सुप्रीत्या विश्वेश्वरपुरीं मुने ॥ ६॥
बहुकालो व्यतीयाय तस्मिंस्तपति सत्तपः ।
आविर्बभूव तस्मात्तु शुचिर्ज्वाला महीयसी ॥ ६॥
तैर्गौतमसुतायां तद्वीर्यं शम्भोर्महर्षिभिः ।
कर्णद्वारा तथाञ्जन्यां रामकार्यार्थमाहितम् ॥ ६॥
गङ्गाम्भसि ततः स्नात्वा कृत्वा तं विधिमादरात् ।
विश्वेश्वरं समानर्च साम्बं सर्वेश्वरं प्रभुम् ॥ ७॥
तयासन्निखिला लोका दग्धप्राया मुनीश्वराः ।
तथा सुरर्षयः सर्वे पीडिता वासवादयः ॥ ७॥
ततश्च समये तस्माद्धनूमानिति नामभाक् ।
शम्भुर्जज्ञे कपितनुर्महाबलपराक्रमः ॥ ७॥
शिवलिङ्गं सुसंस्थाप्य चकार विपुलं तपः ।
शम्भुमुद्दिश्य सुप्रीत्या देवानां हितकाम्यया ॥ ८॥
अथ सर्वे वासवाद्या सुराश्च मुनयो मुने ।
ब्रह्मस्थानं ययुः शीघ्रं तज्ज्वालातिप्रपीडिताः ॥ ८॥
हनूमान्स कपीशानः शिशुरेव महाबलः ।
रविबिम्बं बभक्षाशु ज्ञात्वा लघुफलं प्रगे ॥ ८॥
महान्कालो व्यतीयाय तपतस्तस्य वै मुने ।
शिवपादाम्बुजासक्तमनसो धैर्यशालिनः ॥ ९॥
नत्वा नुत्वा विधिं देवाः तत्स्वदुःखं न्यवेदयन् ।
ब्रह्मा सह सुरैस्तात विष्णुलोकं ययावरम् ॥ ९॥
देवप्रार्थनया तं सोऽत्यजज्ज्ञात्वा महाबलम् ।
शिवावतारं च प्राप वरान्दत्तान् सुरर्षभिः ॥ ९॥