३ शतरुद्रसंहिता, अध्याय 7: शतरुद्रसंहितायां नन्दिकेश्वरावताराभिषेक विवाहवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 67 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
तत्र गत्वा मुनेऽहं वै स्थित्वैकान्तस्थले सुधीः ।
अतपं तप उग्रं सन्मुनीनामपि दुष्करम् ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
हृत्पुण्डरीकसुषिरे ध्यात्वा देवं त्रियम्बकम् ।
त्र्यक्षं दशभुजं शान्तं पञ्चवक्त्रं सदाशिवम् ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
रुद्रजाप्यमकार्षं वै परमध्यानमास्थितः ।
सरितश्चोत्तरे पुण्ये ह्येकचित्तः समाहितः ॥ ३॥
तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां ३.७. सप्तमोऽध्यायः ।
नन्दिकेश्वरावताराभिषेक विवाहवर्णनम् ।
॥
नन्दिकेश्वर उवाच ।
तस्मिञ्जाप्येऽथ सम्प्रीतः स्थितं मां परमेश्वरः ।
तुष्टोऽब्रवीन्महादेवः सोमः सोमार्द्धभूषणः ॥ ४॥
शिव उवाच ।
शैलादे वरदोऽहं ते तपसानेन तोषितः ।
साधु तप्तं त्वया धीमन् ब्रूहि यत्ते मनोगतम् ॥ ५॥
स एवमुक्तो देवेन शिरसा पादयोर्नतः ।
अस्तवं परमेशानं जराशोकविनाशनम् ॥ ६॥
अथ मां नन्दिनं शम्भुर्भक्त्या परामया युतम् ।
अश्रुपूर्णेक्षणं सम्यक् पादयोः शिरसा नतम् ॥ ७॥
उत्थाप्य परमेशानः पस्पर्श परमार्तिहा ।
कराभ्यां सम्मुखाभ्यां तु सङ्गृह्य वृषभध्वजः ॥ ८॥
निरीक्ष्य गणपांश्चैव देवीं हिमवतः सुताम् ।
उवाच मां कृपादृष्ट्या समीक्ष्य जगतां पतिः ॥ ९॥
वत्स नन्दिन् महाप्राज्ञ मृत्योर्भीतिः कुतस्तव ।
मयैव प्रेषितौ विप्रौ मत्समस्त्वं न संशयः ॥ १०॥
अमरो जरया त्यक्तोऽदुःखी गणपतिः सदा ।
अव्ययश्चाक्षयश्चेष्टः सपिता ससुहृज्जनः ॥ ११॥
मद्बलः पार्श्वगो नित्यं ममेष्टो भवितानिशम् ।
न जरा जन्म मृत्युर्वै मत्प्रसादाद्भविष्यति ॥ १२॥
नन्दीश्वर उवाच ।
एवमुक्त्वा शिरोमालां कुशेशयमयीं निजाम् ।
समुन्मुच्य बबन्धाशु मम कण्ठे कृपानिधिः ॥ १३॥
तयाहं मालया विप्र शुभया कण्ठसक्तया ।
त्र्यक्षो दशभुजश्चासं द्वितीय इव शङ्करः ॥ १४॥
तत एव समादाय हस्तेन परमेश्वरः ।
उवाच ब्रूहि किं तेऽद्य ददामि वरमुत्तमम् ॥ १५॥
ततो जटाश्रितं वारि गृहीत्वा हारनिर्मलम् ।
उक्त्वा नदी भवेतीह विससर्ज वृषध्वजः ॥ १६॥
ततः पञ्चमिता नद्यः प्रावर्तन्त शुभावहाः ।
सुतोयाश्च महावेगा दिव्यरूपा च सुन्दरीः ॥ १७॥
जटोदका त्रिस्रोताश्च वृषध्वनिरितीव हि ।
स्वर्णोदका जम्बुनदी पञ्च नद्यः प्रकीर्तिताः ॥ १८॥
एतत्पञ्चनदं नाम शिवपृष्ठतमं शुभम् ।
जपेश्वरसमीपे तु पवित्रं परमं मुने ॥ १९॥
यः पञ्चनदमासाद्य स्नात्वा जप्त्वेश्वरेश्वरम् ।
पूजयेच्छिवसायुज्यं प्रयात्येव न संशयः ॥ २०॥
अथ शम्भुरुवाचोमामभिषिञ्चामि नन्दिनम् ।
गणेन्द्रं व्याहरिष्यामि किं वा त्वं मन्यसेऽव्यये ॥ २१॥
उमोवाच ।
दातुमर्हसि देवेश नन्दिने परमेश्वर ।
महाप्रियतमो नाथ शैलादिस्तनयो मम ॥ २२॥
नन्दीश्वर उवाच ।
ततः स शङ्करः स्वीयान्सस्मार गणपान्वरान् ।
स्वतन्त्रः परमेशानः सर्वदो भक्तवत्सलः ॥ २३॥
स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश्च गणेश्वराः ।
असङ्ख्याता महामोदाः शङ्कराकृतयोऽखिलाः ॥ २४॥
ते गणेशाः शिवं देवीं प्रणम्याहुः शुभं वचः ।
ते प्रणम्य करौ बद्ध्वा नतस्कन्धा महाबलाः ॥ २५॥
गणेशा ऊचुः ।
किमर्थं च स्मृता देव ह्याज्ञापय महाप्रभो ।
किङ्करान्नः समायातांस्त्रिपुरार्दन कामद ॥ २६॥