३ शतरुद्रसंहिता, अध्याय 1: शतरुद्रसंहितायां शिवस्य पञ्चब्रह्मावतारवर्णनं

श्रीशिवमहापुराणम् ३ शतरुद्रसंहिता ॥

श्रीगणेशाय नमः ॥

३.१. प्रथमोऽध्यायः ।

शिवस्य पञ्चब्रह्मावतारवर्णनम् ।

वन्दे महानन्दमनन्तलीलम्महेश्वरं सर्वविभुं महान्तम् ।

गौरीप्रियं कार्तिकविघ्नराजसमुद्भवं शङ्करमादिदेवम् ॥ १॥

शौनक उवाच ।

व्यासशिष्य महाभाग सूत ज्ञानदयानिधे ।

वद शम्भ्ववतारांश्च यैरकार्षीत्सतां शिवम् ॥ १॥

॥

श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥

सूत उवाच ।

मुने शौनक सद्भक्त्या दत्तचित्तो जितेन्द्रियः ।

अवताराञ्छिवस्याहं वच्मि ते मुनये श‍ृणु ॥ २॥

॥

श्रीशिवमहापुराणम् ॥

तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां

एतत्पृष्टः पुरा नन्दी शिवमूर्तिस्सतां गतिः ।

सनत्कुमारेण मुने तमुवाच शिवं स्मरन् ॥ ३॥

नन्दीश्वर उवाच ।

असङ्ख्याता हि कल्पेषु विभोः सर्वेश्वरस्य वै ।

अवतारास्तथापीह वच्म्यहं तान्यथामति ॥ ४॥

एकोनविंशकः कल्पो विज्ञेयः श्वेतलोहितः ।

सद्योजातावतारस्तु प्रथमः परिकीर्तितः ॥ ५॥

तस्मिंस्तत्परमं ब्रह्म ध्यायतो ब्रह्मणस्तथा ।

उत्पन्नस्तु शिखायुक्तः कुमारः श्वेतलोहितः ॥ ६॥

तं दृष्ट्वा पुरुषं ब्रह्मा ब्रह्मरूपिणमीश्वरम् ।

ज्ञात्वा ध्यात्वा स हृदये ववन्दे प्रयताञ्जलिः ॥ ७॥

सद्योजातं शिवं बुद्ध्वा जहर्ष भुवनेश्वरः ।

मुहुर्मुहुश्च सद्बुद्ध्या परं तं समचिन्तयत् ॥ ८॥

ततोऽस्य ध्यायतः श्वेताः प्रादुर्भूता यशस्विनः ।

कुमाराः परविज्ञानपरब्रह्मस्वरूपिणः ॥ ९॥

सुनन्दो नन्दनश्चैव विश्वनन्दोपनन्दनौ ।

शिष्यास्तस्य महात्मानो यैस्तद्ब्रह्म समावृतम् ॥ १०॥

सद्योजातश्च वै शम्भुर्ददौ ज्ञानं च वेधसे ।

सर्गशक्तिमपि प्रीत्या प्रसन्नः परमेश्वरः ॥ ११॥

ततो विंशतिमः कल्पो रक्तो नाम प्रकीर्तितः ।

ब्रह्मा यत्र महातेजा रक्तवर्णमधारयत् ॥ १२॥

ध्यायतः पुत्रकामस्य प्रादुर्भूतो विधेः सुतः ।

रक्तमाल्याम्बरधरो रक्ताक्षो रक्तभूषणः ॥ १३॥

स तं दृष्ट्वा महात्मानं कुमारं ध्यानमाश्रितः ।

वामदेवं शिवं ज्ञात्वा प्रणनाम कृताञ्जलिः ॥ १४॥

ततस्तस्य सुता ह्यासंश्चत्वारो रक्तवाससः ।

विरजाश्च विवाहश्च विशोको विश्वभावनः ॥ १५॥

वामदेवः स वै शम्भुर्ददौ ज्ञानं च वेधसे ।

सर्गशक्तिमपि प्रीत्या प्रसन्नः परमेश्वरः ॥ १६॥

एकविंशतिमः कल्पः पीतवासा इति स्मृतः ।

ब्रह्मा यत्र महाभागः पीतवासा बभूव ह ॥ १७॥

ध्यायतः पुत्रकामस्य विधेर्जातः कुमारकः ।

पीतवस्त्रादिकप्रौढो महातेजा महाभुजः ॥ १८॥

तं दृष्ट्वा ध्यानसंयुक्तं ज्ञात्वा तत्पुरुषं शिवम् ।

प्रणनाम ततो बुद्ध्या गायत्रीं शाङ्करीं विधिः ॥ १९॥

जपित्वा तु महादेवीं सर्वलोकनमस्कृताम् ।

प्रसन्नस्तु महादेवो ध्यानयुक्तेन चेतसा ॥ २०॥

ततोऽस्य पार्श्वतो दिव्याः प्रादुर्भूताः कुमारकाः ।

पीतवस्त्रा हि सकला योगमार्गप्रवर्तकाः ॥ २१॥

ततस्तस्मिन्गते कल्पे पीतवर्णे स्वयम्भुवः ।

पुनरन्यः प्रवृत्तस्तु कल्पो नाम्ना शिवस्तु स ॥ २२॥

एकार्णवे संव्यतीते दिव्यवर्षसहस्रके ।

स्रष्टुकामः प्रजा ब्रह्मा चिन्तयामास दुःखितः ॥ २३॥

ततोऽपश्यन्महातेजाः प्रादुर्भूतं कुमारकम् ।

कृष्णवर्णं महावीर्यं दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ २४॥

धृतकृष्णाम्बरोष्णीषं कृष्णयज्ञोपवीतिनम् ।

कृष्णेन मौलिनायुक्तं कृष्णस्नानानुलेपनम् ॥ २५॥

स तं दृष्ट्वा महात्मानमघोरं घोरविक्रमम् ।

ववन्दे देवदेवेशमद्भुतं कृष्णपिङ्गलम् ॥ २६॥