२ रुद्रसंहिता - ५ युद्धखण्डः, अध्याय 38: रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे बाणभुजकृन्तनगर्वापहारवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 118 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.५४. चतुःपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ।
बाणाऽसुररुद्रकृष्णादियुद्धवर्णनम् ।
व्यास उवाच ।
अनिरुद्धे हृते पौत्रे कृष्णस्य मुनिसत्तम ।
कुम्भाण्डसुतया कृष्णः किमकार्षीद्धि तद्वद ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.५५. पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ।
बाणभुजकृन्तनगर्वापहारवर्णनम् ।
व्यास उवाच ।
सनत्कुमार सर्वज्ञ ब्रह्मपुत्र नमोऽस्तु ते ।
अद्भुतेयं कथा तात श्राविता मे त्वया मुने ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
सनत्कुमार उवाच ।
ततो गतेऽनिरुद्धे तु तत्स्त्रीणां रोदनस्वनम् ।
श्रुत्वा च व्यथितः कृष्णो बभूव मुनिसत्तम ॥ २॥
जृम्भिते जृम्भणास्त्रेण हरिणा समरे हरे ।
हते बाणबले बाणः किमकार्षीच्च तद्वद ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
अपश्यतां चानिरुद्धं तद्बन्धूनां हरेस्तथा ।
चत्वारो वार्षिका मासा व्यतीयुरनुशोचताम् ॥ ३॥
नारदात्तदुपाकर्ण्य वार्तां बद्धस्य कर्म च ।
आसन्सुव्यथिताः सर्वे वृष्णयः कृष्णदेवताः ॥ ४॥
सनत्कुमार उवाच ।
शृणु व्यास महाप्राज्ञ कथां च परमाद्भुताम् ।
कृष्णशङ्करयोस्तात लोकलीलानुसारिणोः ॥ ४॥
कृष्णस्तद्वृत्तमखिलं श्रुत्वा युद्धाय चादरात् ।
जगाम शोणितपुरं तार्क्ष्यमाहूय तत्क्षणात् ॥ ५॥
शयिते लीलया रुद्रे सपुत्रे सगणे सति ।
बाणो विनिर्गतो युद्धं कर्तुं कृष्णेन दैत्यराट् ॥ ५॥
प्रद्युम्नो युयुधानश्च गतःसाम्बोऽथ सारणः ।
नन्दोपनन्दभद्राद्या रामकृष्णानुवर्तिनः ॥ ६॥
सूत उवाच ।
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य व्यासस्यामिततेजसः ।
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा ब्रह्मपुत्रो मुनीश्वरः ॥ ६॥
कुम्भाण्डसङ्गृहीताश्वो नानाशस्त्रास्त्रधृक् ततः ।
चकार युद्धमतुलं बलिपुत्रो महाबलः ॥ ६॥
अक्षौहिणीभिर्द्वादशभिः समेता सर्वतो दिशम् ।
रुरुधुर्बाणनगरं समन्तात्सात्वतर्षभाः ॥ ७॥
दृष्ट्वा निजबलं नष्टं स दैत्येन्द्रोऽत्यमर्षितः ।
चकार युद्धमतुलं बलिपुत्रो महाबलः ॥ ७॥
भज्यमानपुरोद्यानप्राकाराट्टालगोपुरम् ।
वीक्ष्यमाणो रुषाविष्टस्तुल्यसैन्योऽभिनिर्ययौ ॥ ८॥
श्रीकृष्णोऽपि महावीरो गिरिशाप्तमहाबलः ।
उच्चैर्जगर्ज तत्राजौ बाणं मत्वा तृणोपमम् ॥ ८॥
बाणार्थे भगवान् रुद्रः ससुतः प्रमथैर्वृतः ।
आरुह्य नन्दिवृषभं युद्धं कर्त्तुं समाययौ ॥ ९॥
धनुष्टङ्कारयामास शार्ङ्गाख्यं निजमद्भुतम् ।
त्रासयन्बाणसैन्यं तदवशिष्टं मुनीश्वर ॥ ९॥
आसीत्सुतुमुलं युद्धमद्भुतं लोमहर्षणम् ।
कृष्णादिकानां तैस्तत्र रुद्राद्यैर्बाणरक्षकैः ॥ १०॥
तेन नादेन महता धनुष्टङ्कारजेन हि ।
द्यावाभूम्योरन्तरं वै व्याप्तमासीदनन्तरम् ॥ १०॥
कृष्णशङ्करयोरासीत्प्रद्युम्नगुहयोरपि ।
कूष्माण्डकूपकर्णाभ्यां बलेन सह संयुगः ॥ ११॥
चिक्षेप विविधान्बाणान्बाणाय कुपितो हरिः ।
कर्णान्तं तद्विकृष्याथ तीक्ष्णानाशीविषोपमान् ॥ ११॥
साम्बस्य बाणपुत्रेण बाणेन सह सात्यकेः ।
नन्दिना गरुडस्यापि परेषां च परैरपि ॥ १२॥
आयातस्तान्निरीक्ष्याऽथ स बाणो बलिनन्दनः ।
अप्राप्तानेव चिच्छेद स्वशरैः स्वधनुश्च्युतैः ॥ १२॥
ब्रह्मादयः सुराधीशा मुनयः सिद्धचारणाः ।
गन्धर्वाऽप्सरसो यानैर्विमानैर्द्रष्टुमागमन् ॥ १३॥
पुनर्जगर्ज स विभुर्बाणो वैरिगणार्दनः ।
तत्रसुर्वृष्णयः सर्वे कृष्णात्मानो विचेतसः ॥ १३॥
प्रमथैर्विविधाकारै रेवत्यन्तैः सुदारुणम् ।
युद्धं बभूव विप्रेन्द्र तेषां च यदुवंशिनाम् ॥ १४॥