२ रुद्रसंहिता - ५ युद्धखण्डः, अध्याय 28: रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखडे शङ्खचूडवधोपाख्यानं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 136 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३८. अष्टत्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधे कालीयुद्धवर्णनम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
सा च गत्वा हि सङ्ग्रामं सिंहनादं चकार ह ।
देव्याश्च तेन नादेन मूर्च्छामापुश्च दानवाः ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३९. एकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडसैन्यवधवर्णनम् ।
व्यास उवाच ।
श्रुत्वा काल्युक्तमीशानो किं चकार किमुक्तवान् ।
तत्त्वं वद महाप्राज्ञ परं कौतूहलं मम ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.४०. चत्वारिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधोपाख्यानम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
स्वबलं निहतं दृष्ट्वा मुख्यं बहुतरं ततः ।
तथा वीरान् प्राणसमान् चुकोपातीव दानवः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
अट्टाट्टहासमशिवं चकार च पुनः पुनः ।
तदा पपौ च माध्वीकं ननर्त रणमूर्द्धनि ॥ २॥
सनत्कुमार उवाच ।
काल्युक्तं वचनं श्रुत्वा शङ्करः परमेश्वरः ।
महालीलाकरः शम्भुर्जहासाश्वासयञ्च ताम् ॥ २॥
उवाच वचनं शम्भुं तिष्ठाम्याजौ स्थिरो भव ।
किमेतैर्निहतैर्मेऽद्य सम्मुखे समरं कुरु ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
उग्रदंष्ट्रा चोग्रदण्डा कोटवी च पपौ मधु ।
अन्याश्च देव्यस्तत्राजौ ननृतुर्मधु सम्पपुः ॥ ३॥
व्योमवाणीं समाकर्ण्य तत्त्वज्ञानविशारदः ।
ययौ स्वयं च समरे स्वगणैः सह शङ्करः ॥ ३॥
इत्युक्त्वा दानवेन्द्रोऽसौ सन्नद्धः समरे मुने ।
अगच्छन्निश्चयं कृत्वाऽभिमुखं शङ्करस्य च ॥ ३॥
महान् कोलाहलो जातो गणदेवदले तदा ।
जहृषुर्बहुगर्जन्तः सर्वे सुरगणादयः ॥ ४॥
महावृषभमारूढो वीरभद्रादिसंयुतः ।
भैरवैः क्षेत्रपालैश्च स्वसमानैः समन्वितः ॥ ४॥
दिव्यान्यस्त्राणि चिक्षेप महारुद्राय दानवः ।
चकार शरवृष्टिं च तोयवृष्टिं यथा घनः ॥ ४॥
दृष्ट्वा कालीं शङ्खचूडः शीघ्रमाजौ समाययौ ।
दानवाश्च भयं प्राप्ता राजा तेभ्योऽभयं ददौ ॥ ५॥
रणं प्राप्तो महेशश्च वीररूपं विधाय च ।
विरराजाधिकं तत्र रुद्रो मूर्त इवान्तकः ॥ ५॥
मायाश्चकार विविधा अदृश्या भयदर्शिताः ।
अप्रतर्क्याः सुरगणैर्निखिलैरपिः सत्तमैः ॥ ५॥
काली चिक्षेप वह्निं च प्रलयाग्निशिखोपमम् ।
राजा जघान तं शीघ्रं वैष्णवाङ्कितलीलया ॥ ६॥
शङ्खचूडः शिवं दृष्ट्वा विमानादवरुह्य सः ।
ननाम परया भक्त्या शिरसा दण्डवद्भुवि ॥ ६॥
तां दृष्ट्वा शङ्करस्तत्र चिक्षेपास्त्रं च लीलया ।
माहेश्वरं महादिव्यं सर्वमायाविनाशनम् ॥ ६॥
नारायणास्त्रं सा देवी चिक्षेप तदुपर्यरम् ।
वृद्धिं जगाम तच्छस्त्रं दृष्ट्वा वामं च दानवम् ॥ ७॥
तं प्रणम्य तु योगेन विमानमारुरोह सः ।
तूर्णं चकार सन्नाहं धनुर्जग्राह सेषुकम् ॥ ७॥
तेजसा तस्य तन्माया नष्टाश्चासन् द्रुतं तदा ।
दिव्यान्यस्त्राणि तान्येव निस्तेजांस्यभवन्नपि ॥ ७॥
तं दृष्ट्वा शङ्खचूडश्च प्रलयाग्निशिखोपमम् ।
पपात दण्डवद्भूमौ प्रणनाम पुनःपुनः ॥ ८॥
शिवदानवयोर्युद्धं शतमब्दं बभूव ह ।
बाणवर्षमिवोग्रं तद्वर्षतोर्मोघयोस्तदा ॥ ८॥
अथ युद्धे महेशानस्तद्वधाय महाबलः ।
शूलं जग्राह सहसा दुर्निवार्यं सुतेजसाम् ॥ ८॥
निवृत्तिं प्राप तच्छ्स्त्रं दृष्ट्वा नम्रं च दानवम् ।
ब्रह्मास्त्रमथ सा देवी चिक्षेप मन्त्रपूर्वकम् ॥ ९॥
शङ्खचूडो महावीरः शरांश्चिक्षेप दारुणान् ।
चिच्छेद शङ्करस्तान्वै लीलया स्वशरोत्करैः ॥ ९॥
तदैव तन्निषेद्धुं च वाग्बभूवाशरीरिणी ।
क्षिप शूलं न चेदानीं प्रार्थनां शृणु शङ्कर ॥ ९॥