२ रुद्रसंहिता - ५ युद्धखण्डः, अध्याय 27: रुद्रसहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शङ्खचूडवधे ससैन्यशङ्खचूडयुद्धवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 48 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३७. सप्तत्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधे ससैन्यशङ्खचूडयुद्धवर्णनम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
तदा देवगणाः सर्वे दानवैश्च पराजिताः ।
दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ते परावृत्य विश्वेशं शङ्करं शरणं ययुः ।
त्राहि त्राहीति सर्वेशेत्यूचुर्विह्वलया गिरा ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
दृष्ट्वा पराजयं तेषां देवादीनां स शङ्करः ।
सभयं वचनं श्रुत्वा कोपमुच्चैश्चकार ह ॥ ३॥
निरीक्ष्य स कृपादृष्ट्या देवेभ्यश्चाभयं ददौ ।
बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा ॥ ४॥
शिवाज्ञप्तस्तदा स्कन्दो दानवानां गणैः सह ।
युयुधे निर्भयः सङ्ख्ये महावीरो हरात्मजः ॥ ५॥
कृत्वा क्रोधं वीरशब्दं देवो यस्तारकान्तकः ।
अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह ॥ ६॥
रुधिरं पातयामास काली कमललोचना ।
तेषां शिरांसि सञ्छिद्य बभक्ष सहसा च सा ॥ ७॥
पपौ रक्तानि तेषां च दानवानां समन्ततः ।
युद्धं चकार विविधं सुरदानवभीषणम् ॥ ८॥
शतलक्षं गजेन्द्राणां दानवानां तथा रणे ।
समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया ॥ ९॥
कबन्धानां सहस्रं च सन्ननर्त रणे बहु ।
महान् कोलाहलो जातः क्लीबानां च भयङ्करः ॥ १०॥
पुनः स्कन्दः प्रकुप्योच्चैः शरवर्षां चकार ह ।
पातयामास क्षणतः कोटिशोऽसुरनायकान् ॥ ११॥
दानवाः शरजालेन स्कन्दस्य क्षतविग्रहाः ।
भीताः प्रदुद्रुवुः सर्वे शेषा मरणतस्तदा ॥ १२॥
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दण्डश्चापि विकम्पनः ।
स्कन्देन युयुधुः सार्द्धं तेन सर्वे क्रमेण च ॥ १३॥
महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी ।
बभूवुस्ते क्षताङ्गाश्च स्कन्दशक्तिप्रपीडिताः ॥ १४॥
महामारीस्कन्दयोश्च विजयोऽभूत्तदा मुने ।
नेदुर्दुन्दुभयः स्वर्गे पुष्पवृष्टिः पपात ह ॥ १५॥
स्कन्दस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं तमद्भुतम् ।
दानवानां क्षयकरं यथा प्रकृतिकल्पकम् ॥ १६॥
महामारीकृतं तच्चोपद्रवं क्षयहेतुकम् ।
चुकोपातीव सहसा सनद्धोऽभूत्स्वयं तदा ॥ १७॥
वरं विमानमारुह्य नानाशस्त्रास्त्रसंयुतम् ।
अभयं सर्ववीराणां नानारत्नपरिच्छदम् ॥ १८॥
महावीरैः शङ्खचूडो जगाम रथमध्यतः ।
धनुर्विकृष्य कर्णान्तं चकार शरवर्षणम् ॥ १९॥
तस्य सा शरवृष्टिश्च दुर्निवार्या भयङ्करी ।
महाघोरान्धकारश्च वधस्थाने बभूव ह ॥ २०॥
देवाः प्रदुद्रुवुः सर्वे येऽन्ये नन्दीश्वरादयः ।
एक एव कार्त्तिकेयस्तस्थौ समरमूर्द्धनि ॥ २१॥
पर्वतानां च सर्पाणां नागानां शाखिनां तथा ।
राजा चकार वृष्टिं च दुर्निवार्यां भयङ्करीम् ॥ २२॥
तद्दृष्ट्या प्रहतः स्कन्दो बभूव शिवनन्दनः ।
नीहारेण च सान्द्रेण संवृतो भास्करो यथा ॥ २३॥
नानाविधां स्वमायां च चकार मयदर्शिताम् ।
तां नाविदन् सुराः केऽपि गणाश्च मुनिसत्तम ॥ २४॥
तदैव शङ्खचूडश्च महामायी महाबलः ।
शरेणैकेन दिव्येन धनुश्चिच्छेद तस्य वै ॥ २५॥
बभञ्ज तद्रथं दिव्यं चिच्छेद रथरक्षकान् ।
मयूरं जर्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः ॥ २६॥
शक्तिं चिक्षेप सूर्याभां तस्य वक्षसि घातिनीम् ।
मूर्च्छामवाप सहसा तत्प्रहारेण स क्षणम् ॥ २७॥