२ रुद्रसंहिता - ५ युद्धखण्डः, अध्याय 22: रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शङ्खचूडवधे दूतगमनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 250 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.२८. अष्टाविंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडतपःकरणविवाहवर्णनम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
ततश्च शङ्खचूडोऽसौ जैगीषव्योपदेशतः ।
ततश्चकार सुप्रीत्या ब्रह्मणः पुष्करे चिरम् ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.२९. एकोनत्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडराज्यकरणवर्णनपूर्वक तत्पूर्वभववृत्तचरित्रवर्णनम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
स्वगेहमागते तस्मिन् शङ्खचूडे विवाहिते ।
तपः कृत्वा वरं प्राप्य मुमुदुर्दानवादयः ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३०. त्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधे देवदेवस्तुतिः ।
सनत्कुमार उवाच ।
गत्वा तदैव सविधिस्तदा व्यास रमेश्वरः ।
शिवलोकं महादिव्यं निराधारमभौतिकम् ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३१. एकत्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधे शिवोपदेशः ।
सनत्कुमार उवाच ।
अथाकर्ण्य वचः शम्भुर्हरिविध्योः सुदीनयोः ।
उवाच विहसन्वाण्या मेघनादगभीरया ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.३२. द्वात्रिंशोऽध्यायः ।
शङ्खचूडवधे दूतगमनम् ।
सनत्कुमार उवाच ।
अथेशानो महारुद्रो दुष्टकालःसतां गतिः ।
शङ्खचूडवधं चित्ते निश्चिकाय सुरेच्छया ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
गुरुदत्तां ब्रह्मविद्यां जजाप नियतेन्द्रियः ।
स एकाग्रमना भूत्वा करणानि निगृह्य च ॥ २॥
स्वलोकादाशु निर्गत्य गुरुणा स्वेन संयुताः ।
सर्वेऽसुराः सम्मिलिताः समाजग्मुस्तदन्तिकम् ॥ २॥
साह्लादोऽभ्यन्तरं विष्णुर्जगाम मुदिताननः ।
नानारत्नपरिक्षिप्तं विलसन्तं महोज्ज्वलम् ॥ २॥
शिव उवाच ।
हे हरे वत्स हे ब्रह्मंस्त्यजतं सर्वशो भयम् ।
शङ्खचूडोद्भवं भद्रं सम्भविष्यत्यसंशयम् ॥ २॥
दूतं कृत्वा चित्ररथं गन्धर्वेश्वरमीप्सितम् ।
शीघ्रं प्रस्थापयामास शङ्खचूडान्तिके मुदा ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
तपन्तं पुष्करे तं वै शङ्खचूडं च दानवम् ।
वरं दातुं जगामाशु ब्रह्मा लोकगुरुर्विभुः ॥ ३॥
प्रणम्य तं सविनयं संस्तुत्य विविधादरात् ।
स्थितास्तत्रैव सुप्रीत्या मत्वा तेजस्विनं विभुम् ॥ ३॥
सम्प्राप्य प्रथमं द्वारं विचित्रं गणसेवितम् ।
शोभितं परया लक्ष्म्या महोच्चमतिसुन्दरम् ॥ ३॥
शङ्खचूडस्य वृत्तान्तं सर्वं जानामि तत्त्वतः ।
कृष्णभक्तस्य गोपस्य सुदाम्नश्च पुरा प्रभो ॥ ३॥
सर्वेश्वराज्ञया दूतो ययौ तन्नगरं च सः ।
महेन्द्रनगरोत्कृष्टं कुबेरभवनाधिकम् ॥ ३॥
वरं ब्रूहीति प्रोवाच दानवेन्द्रं विधिस्तदा ।
स दृष्ट्वा तं ननामातिनम्रस्तुष्टाव सद्गिरा ॥ ४॥
सोऽपि दम्भात्मजो दृष्ट्वाऽऽगतं कुलगुरुं च तम् ।
प्रणनाम महाभक्त्या साष्टाङ्गं परमादरात् ॥ ४॥
ददर्श द्वारपालांश्च रत्नसिंहासनस्थितान् ।
शोभितान् श्वेतवस्त्रैश्च रत्नभूषणभूषितान् ॥ ४॥
मदाज्ञया हृषीकेशो कृष्णरूपं विधाय च ।
गोशालायां स्थितो रम्ये गोलोके मदधिष्ठिते ॥ ४॥
गत्वा ददर्श तन्मध्ये शङ्खचूडालयं वरम् ।
राजितं द्वादशैर्द्वारैर्द्वारपालसमन्वितम् ॥ ४॥
वरं ययाचे ब्रह्माणमजेयत्वं दिवौकसाम् ।
तथेत्याह विधिस्तं वै सुप्रसन्नेन चेतसा ॥ ५॥
अथ शुक्रः कुलाचार्यो दृष्ट्वाशिषमनुत्तमम् ।
वृत्तान्तं कथयामास देवदानवयोस्तदा ॥ ५॥
पञ्चवक्त्रत्रिनयनान्गौरसुन्दरविग्रहान् ।
त्रिशूलादिधरान्वीरान् भस्मरुद्राक्षशोभितान् ॥ ५॥
स्वतन्त्रोऽहमिति स्वं स मोहं मत्वा गतः पुरा ।
क्रीडाः समकरोद्बह्वीः स्वैरवर्तीव मोहितः ॥ ५॥
स दृष्ट्वा पुष्पदन्तस्तु वरं द्वारं ददर्श सः ।
कथयामास वृत्तान्तं द्वारपालाय निर्भयः ॥ ५॥
श्रीकृष्णकवचं दिव्यं जगन्मङ्गलमङ्गलम् ।
दत्तवान् शङ्खचूडाय सर्वत्र विजयप्रदम् ॥ ६॥
स्वाभाविकं च तद्वैरमसुराणां पराभवम् ।
विजयं निर्जराणां च जीवसाहाय्यमेव च ॥ ६॥