२ रुद्रसंहिता - ५ युद्धखण्डः, अध्याय 20: रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलन्धरवधानन्तरदेवीस्तुतिविष्णुमोहविध्वंसवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 64 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमो युद्धखण्डे २.५.२६. षड्विंशोऽध्यायः ।
जलन्धरवधानन्तरदेवीस्तुतिविष्णुमोहविध्वंसवर्णनम् ।
व्यास उवाच ।
ब्रह्मपुत्र नमस्तेऽस्तु धन्यस्त्वं शैवसत्तम ।
यच्छ्राविता महादिव्या कथेयं शाङ्करी शुभा ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
इदानीं ब्रूहि सुप्रीत्या चरितं वैष्णवं मुने ।
स वृन्दां मोहयित्वा तु किमकार्षीत्कुतो गतः ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
सनत्कुमार उवाच ।
शृणु व्यास महाप्राज्ञ शैवप्रवर सत्तम ।
वैष्णवं चरितं शम्भुचरिताढ्यं सुनिर्मलम् ॥ ३॥
मौनीभूतेषु देवेषु ब्रह्मादिषु महेश्वरः ।
सुप्रसन्नोऽवदच्छम्भुः शरणागतवत्सलः ॥ ४॥
शम्भुरुवाच ।
ब्रह्मन्देववराः सर्वे भवदर्थे मया हतः ।
जलन्धरो मदंशोऽपि सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ५॥
सुखमापुर्न वा ताताः सत्यं ब्रूतामराः खलु ।
भवत्कृते हि मे लीला निर्विकारस्य सर्वदा ॥ ६॥
सनत्कुमार उवाच ।
अथ ब्रह्मादयो देवा हर्षादुत्फुल्ललोचनाः ।
प्रणम्य शिरसा रुद्रं शशंसुर्विष्णुचेष्टितम् ॥ ७॥
देवा ऊचुः ।
महादेव त्वया देव रक्षिताः शत्रुजाद् भयात् ।
किञ्चिदन्यत्समुद्भूतं तत्र किं करवामहै ॥ ८॥
वृन्दा विमोहिता नाथ विष्णुना हि प्रयत्नतः ।
भस्मीभूता द्रुतं वह्नौ परमां गतिमागता ॥ ९॥
वृन्दालावण्यसम्भ्रान्तो विष्णुस्तिष्ठति मोहितः ।
तच्चिताभस्मसन्धारी तव मायाविमोहितः ॥ १०॥
स सिद्धमुनिसङ्घैश्च बोधितोऽस्माभिरादरात् ।
न बुध्यते हरिः सोऽथ तव मायाविमोहितः ॥ ११॥
कृपां कुरु महेशान विष्णुं बोधय बोधय ।
त्वदधीनमिदं सर्वं प्राकृतं सचराचरम् ॥ १२॥
सनत्कुमार उवाच ।
इत्याकर्ण्य महेशो हि वचनं त्रिदिवौकसाम् ।
प्रत्युवाच महालीलः स्वच्छन्दस्तान्कृताञ्जलीन् ॥ १३॥
महेश उवाच ।
हे ब्रह्मन्हे सुराः सर्वे मद्वाक्यं शृणुतादरात् ।
मोहिनी सर्वलोकानां मम माया दुरत्यया ॥ १४॥
तदधीनं जगत्सर्वं यद्देवासुरमानुषम् ।
तयैव मोहितो विष्णुः कामाधीनोऽभवद्धरिः ॥ १५॥
उमाख्या सा महादेवी त्रिदेवजननी परा ।
मूलप्रकृतिराख्याता सुरामा गिरिजात्मिका ॥ १६॥
गच्छध्वं शरणं देवा विष्णुमोहापनुत्तये ।
शरण्यां मोहिनीं मायां शिवाख्यां सर्वकामदाम् ॥ १७॥
स्तुतिं कुरुत तस्याश्च मच्छक्तेस्तोषकारिणीम् ।
सुप्रसन्ना यदि च सा सर्वं कार्यं करिष्यति ॥ १८॥
सनत्कुमार उवाच ।
इत्युक्त्वा तान्सुरान् शम्भुः पञ्चास्यो भगवान्हरः ।
अन्तर्दधे द्रुतं व्यास सर्वैश्च स्वगणैः सह ॥ १९॥
देवाश्च शासनाच्छम्भोर्ब्रह्माद्या हि सवासवाः ।
मनसा तुष्टुवुर्मूलप्रकृतिं भक्तवत्सलाम् ॥ २०॥
देवा ऊचुः ।
यदुद्भवाः सत्त्वरजस्तमोगुणाः सर्गस्थितिध्वंसविधानकारकाः ।
यदिच्छया विश्वमिदं भवाभवौ तनोति मूलप्रकृतिं नताः स्म ताम् ॥ २१॥
पाहि त्रयोविंशगुणान् सुशब्दितान् जगत्यशेषे समधिष्ठिता परा ।
यद्रूपकर्माणि जगत्त्रयोऽपि ते विदुर्न मूलप्रकृतिं नताः स्म ताम् ॥ २२॥
यद्भक्तियुक्ताः पुरुषास्तु नित्यं दारिद्र्यमोहात्ययसम्भवादीन् ।
न प्राप्नुवन्त्येव हि भक्तवत्सलां सदैव मूलप्रकृतिं नताः स्म ताम् ॥ २३॥
कुरु कार्यं महादेवि देवानां नः परेश्वरि ।
विष्णुमोहं हर शिवे दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते ॥ २४॥
जलन्धरस्य शम्भोश्च रणे कैलासवासिनः ।
प्रवृत्ते तद्वधार्थाय गौरीशासनतः शिवे ॥ २५॥
वृन्दा विमोहिता देवि विष्णुना हि प्रयत्नतः ।
स्ववृषात्त्याजिता वह्नौ भस्मीभूता गतिं गता ॥ २६॥
जलन्धरो हतो युद्धे तद्भयान्मोचिता वयम् ।
गिरिशेन कृपां कृत्वा भक्तानुग्रहकारिणा ॥ २७॥