२ रुद्रसंहिता - ४ कुमारखण्डः, अध्याय 15: रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे गणेशविवाहवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 193 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थः कुमारखण्डे २.४.१८. अष्टदशोऽध्यायः ।
गणेशगणाधिपपदवीप्राप्तिः ।
नारद उवाच जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर ।
ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थः कुमारखण्डे २.४.१९. एकोनविंशोऽध्यायः ।
विवाहोपक्रमे गणेशस्य प्रथमपूज्यत्ववर्णनम् ।
नारद उवाच गणेशस्य श्रुता तात सम्यग्जनिरनुत्तमा ।
चरित्रमपि दिव्यं वै सुपराक्रमभूषितम् ॥ १॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थः कुमारखण्डे २.४.२०. विंशोऽध्यायः ।
गणेशविवाहवर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच एतस्मिन्नन्तरे तत्र विश्वरूपः प्रजापतिः ।
तदुद्योगं संविचार्य सुखमाप प्रसन्नधीः ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
ब्रह्मोवाच जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर ।
यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि तं महदुत्सवम् ॥ २॥
ततः किमभवत्तात तत्त्वं वद सुरेश्वर ।
शिवाशिवयशस्स्फीतं महानन्दप्रदायकम् ॥ २॥
विश्वरूपप्रजेशस्य दिव्यरूपे सुते उभे ।
सिद्धिबुद्धिरिति ख्याते शुभे सर्वाङ्गशोभने ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
जीवितःस शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने ।
अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः ॥ ३॥
ब्रह्मोवाच साधु पृष्टं मुनिश्रेष्ठ भवता करुणात्मना ।
श्रूयतां दत्तकर्णं हि वक्ष्येऽहं ऋषिसत्तम ॥ ३॥
ताभ्यां चैव गणेशस्य गिरिजा शङ्करः प्रभू ।
महोत्सवं विवाहं च कारयामासतुर्मुदा ॥ ३॥
दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता ।
गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे ॥ ४॥
शिवा शिवश्च विप्रेन्द्र द्वयोश्च सुतयोः परम् ।
दर्शं दर्शं च तल्लीलां महत्प्रेम समावहत् ॥ ४॥
सन्तुष्टा देवताः सर्वास्तद्विवाहे समागमन् ।
यथा चैव शिवस्यैव गिरिजाया मनोरथः ॥ ४॥
वस्त्राणि विविधानीह नानालङ्करणानि च ।
ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदाम्बिका ॥ ५॥
पित्रोर्लालयतोस्तत्र सुखं चाति व्यवर्द्धत ।
सदा प्रीत्या मुदा चातिखेलनं चक्रतुः सुतौ ॥ ५॥
तथा च विश्वकर्माऽसौ विवाहं कृतवांस्तथा ।
तथा च ऋषयो देवा लेभिरे परमां मुदम् ॥ ५॥
पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः ।
करेण स्पर्शितः सोऽथ सर्वदुःखहरेण वै ॥ ६॥
तावेव तनयौ तत्र मातापित्रोर्मुनीश्वर ।
महाभक्त्या यदा युक्तौ परिचर्यां प्रचक्रतुः ॥ ६॥
गणेशोऽपि तदा ताभ्यां सुखं परमदुर्लभम् ।
प्राप्तवांश्च मुने तत्तु वर्णितुं नैव शक्यते ॥ ६॥
पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शाङ्करी ।
वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना ॥ ७॥
षण्मुखे च गणेशे च पित्रोस्तदधिकं सदा ।
स्नेहो व्यवर्द्धत महान् शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ ७॥
कियता चैव कालेन गणेशस्य महात्मनः ।
द्वयोः पत्न्योश्च द्वौ दिव्यौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः ॥ ७॥
धन्योऽसि कृतकृत्योऽसि पूर्वपूज्यो भवाधुना ।
सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः ॥ ८॥
कदाचित्तौ स्थितौ तत्र रहसि प्रेमसंयुतौ ।
शिवा शिवश्च देवर्षे सुविचारपरायणौ ॥ ८॥
सिद्धेर्गणेशपत्न्यास्तु क्षेमनामा सुतोऽभवत् ।
बुद्धेर्लाभाभिधः पुत्रो ह्यासीत्परमशोभनः ॥ ८॥
आनने तव सिन्दूरं दृश्यते साम्प्रतं यदि ।
तस्मात्त्वं पूजनीयोऽसि सिन्दूरेण सदा नरैः ॥ ९॥
एवं सुखमचिन्त्यं वै भुञ्जाने हि गणेश्वरे ।
आजगाम द्वितीयश्च क्रान्त्वा पृथ्वीं सुतस्तदा ॥ ९॥
पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च ।
नैवेद्येन सुरम्येण नीराजेन विधानतः ॥ १०॥