२ रुद्रसंहिता - ३ पार्वतीखण्डः, अध्याय 39: द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवकैलासगमनवर्णनं, Verse 1
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
Containing 41 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
॥
श्रीगणेशाय नमः ॥
द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीयः पार्वतीखण्डे २.३.५५. पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ।
शिवयोः कैलासगमनवर्णनम् ।
ब्रह्मोवाच ।
अथ सा ब्राह्मणी देव्यै शिक्षयित्वा व्रतं च तत् ।
प्रोवाच मेनामामन्त्र्य यात्रामस्याश्च कारय ॥ १॥
॥
श्रीगौरीशङ्कराभ्यां नमः ॥
तथास्त्विति च सम्प्रोच्य प्रेमवश्या बभूव सा ।
धृतिं धृत्वाहूय कालीं विश्लेषविरहाकुला ॥ २॥
॥
श्रीशिवमहापुराणम् ॥
अत्युच्चै रोदनं चक्रे संश्लिष्य च पुनः पुनः ।
पार्वत्यपि रुरोदोच्चैरुच्चरन्ती कृपावचः ॥ ३॥
शैलप्रिया शिवा चापि मूर्च्छामाप शुचार्दिता ।
मूर्च्छाम्प्रापुर्देवपत्न्यः पार्वत्या रोदनेन च ॥ ४॥
सर्वाश्च रुरुदुर्नार्यः सर्वमासीदचेतनम् ।
स्वयं रुरोद योगीशो गच्छन्कोऽन्य परः प्रभुः ॥ ५॥
एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रमाजगाम हिमालयः ।
स सर्वतनयैस्तत्र सचिवैश्च द्विजैः परैः ॥ ६॥
स्वयं रुरोद मोहेन वत्सां कृत्वा स्ववक्षसि ।
क्व यासीत्येवमुच्चार्य शून्यं कृत्वा मुहुर्मुहुः ॥ ७॥
ततः पुरोहितो विप्रैरध्यात्मविद्यया सुखम् ।
सर्वान्प्रबोधयामास कृपया ज्ञानवत्तरः ॥ ८॥
ननाम पार्वती भक्त्या मातरं पितरं गुरुम् ।
महामाया भवाचाराद्रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः ॥ ९॥
पार्वत्या रोदनेनैव रुरुदुः सर्वयोषितः ।
नितरां जननी मेना यामयो भ्रातरस्तथा ॥ १०॥
पुनः पुनः शिवामाता यामयोऽन्याश्च योषितः ।
भ्रातरो जनकः प्रेम्णा रुरुदुर्बद्धसौहृदाः ॥ ११॥
तदा विप्राः समागत्य बोधयामासुरादरात् ।
लग्नं निवेदयामासुर्यात्रायाः सुखदं परम् ॥ १२॥
ततो हिमालयो मेनां धृत्वा धैर्यं विवेकतः ।
शिबिकामानयामास शिवारोहणहेतवे ॥ १३॥
शिवामारोहयामासुस्तत्र विप्राङ्गनाश्च ताम् ।
आशिषं प्रददुः सर्वाः पिता माता द्विजास्तथा ॥ १४॥
महाराज्ञ्युपचाराँश्च ददौ मेना गिरिस्तथा ।
नानाद्रव्यसमूहं च परेषां दुर्लभं शुभम् ॥ १५॥
शिवा नत्वा गुरून्सर्वान् जनकं जननीं तथा ।
द्विजान्पुरोहितं यामीस्त्रीस्तथान्या ययौ मुने ॥ १६॥
हिमाचलोऽपि ससुतोऽगच्छत्स्नेहवशी बुधः ।
प्राप्तस्तत्र प्रभुर्यत्र सामरः प्रीतिमावहन् ॥ १७॥
प्रीत्याभिरेभिरे सर्वे महोत्सवपुरस्सरम् ।
प्रभुं प्रणेमुस्ते भक्त्या प्रशंसन्तोऽविशन्पुरीम् ॥ १८॥
जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद ।
लीलया त्वां च देवेशि सदा प्राणप्रिया मम ॥ १९॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्याकर्ण्य महेशस्य स्वनाथस्याथ पार्वती ।
शङ्करस्य प्रिया नित्यं सस्मितोवाच सा सती ॥ २०॥
पार्वत्युवाच ।
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनीभूतो भवेति च ।
प्रस्तावोचितमद्याशु कार्यं कुरु नमोऽस्तु ते ॥ २१॥
ब्रह्मोवाच ।
इत्याकर्ण्य प्रियावाक्यं सुधाधाराशतोपमम् ।
मुमुदेऽतीव विश्वेशो लौकिकाचारतत्परः ॥ २२॥
शिवः सम्भृतसम्भारो नानावस्तुमनोहरम् ।
भोजयामास देवांश्च नारायणपुरोगमान् ॥ २३॥
तथान्यान्निखिलान्प्रीत्या स्वविवाहसमागतान् ।
भोजयामास सुरसमन्नं बहुविधं प्रभुः ॥ २४॥
ततो भुक्त्वा च ते देवा नानारत्नविभूषिताः ।
सस्त्रीकाः सगणाः सर्वे प्रणेमुश्चन्द्रशेखरम् ॥ २५॥
संस्तुत्य वाग्भिरिष्टाभिः परिक्रम्य मुदान्विताः ।
प्रशंसन्तो विवाहं च स्वधामानि ययुस्ततः ॥ २६॥
नारायणं मुने मां च प्रणनाम शिवःस्वयम् ।
लौकिकाचारमाश्रित्य यथा विष्णुश्च कश्यपम् ॥ २७॥