Shalya Parva, Adhyaya 31

एवं संतर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः

प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परंतपः

न हि संतर्जना तेन श्रुतपूर्वा कदाचन

राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत्

इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम्

प्रसादाद्ध्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव संजय

स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः

विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जने चावृतो भृशम्

श्रुत्वा स कटुका वाचो जययुक्ताः पुनः पुनः

किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व संजय

तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः

युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह

श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो जनाधिपः

दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनः पुनः

सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनः पुनः

मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत

यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः

अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः

आत्तशस्त्रै रथगतैर्बहुभिः परिवारितः

कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सहे

एकैकेन तु मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर

न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यं योधयितुं युधि

विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापः समाश्रितः

भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः

न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात्

फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथ वा पुनः

यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः

एकः सर्वानहं क्रुद्धो न तान्योद्धुमिहोत्सहे

धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप

धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम्

अहमुत्थाय वः सर्वान्प्रतियोत्स्यामि संयुगे

अन्वंशाभ्यागतान्सर्वानृतून्संवत्सरो यथा

अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन्

नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये

तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः

अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनाम्

बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः

जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः

मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च

पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च

मित्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च

आनृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह

एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः

दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन

दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज

दिष्ट्या शूरोऽसि कौरव्य दिष्ट्या जानासि संगरम्

यस्त्वमेको हि नः सर्वान्संयुगे योद्धुमिच्छसि

एक एकेन संगम्य यत्ते संमतमायुधम्

तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः

अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम्

हत्वैकं भवतो राज्यं हतो वा स्वर्गमाप्नुहि

एकश्चेद्योद्धुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयते

आयुधानामियं चापि वृता त्वत्संमते गदा

भ्रातॄणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते

पदातिर्गदया संख्ये स युध्यतु मया सह

वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्राणि पदे पदे

इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत्

अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः

युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव

गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम्

पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः