Shalya Parva, Adhyaya 27

तस्मिन्प्रवृत्ते संग्रामे नरवाजिगजक्षये

शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं समभ्ययात्

ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः प्रतापवान्

शरौघान्प्रेषयामास पतंगानिव शीघ्रगान्

उलूकश्च रणे भीमं विव्याध दशभिः शरैः

शकुनिस्तु महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः

सायकानां नवत्या वै सहदेवमवाकिरत्

ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम्

विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः

स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैरा कर्णात्प्रहितैः शरैः

तेषां चापभुजोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशां पते

आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः

ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत

चेरतुः कदनं संख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ

ताभ्यां शरशतैश्छन्नं तद्बलं तव भारत

अन्धकारमिवाकाशमभवत्तत्र तत्र ह

अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशां पते

तत्र तत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून्

निहतानां हयानां च सहैव हययोधिभिः

वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष

संछन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव

योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम्

व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम्

उद्वृत्तनयनै रोषात्संदष्टौष्ठपुटैर्मुखैः

सकुण्डलैर्मही छन्ना पद्मकिञ्जल्कसंनिभैः

भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः

साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वधैः

कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि

क्रव्यादगणसंकीर्णा घोराभूत्पृथिवी विभो

अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे

प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम्

एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान्

प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम्

स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत्

सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान्

सर्वसैन्यानि संक्रुद्धो वारयामास भारत

निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः

विनिर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिंदम

तेन शब्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः

प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः

प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत्

निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः

इह कीर्तिं समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते

प्राणाञ्जहाति यो वीरो युधि पृष्ठमदर्शयन्

एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः

पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः

क्षुब्धसागरसंकाशः क्षुभितः सर्वतोऽभवत्

तांस्तदापततो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान्

प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजये वृताः

प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशां पते

शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः

धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव

अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः

विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्तभिः

उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः

सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे

तं भीमसेनः समरे विव्याध निशितैः शरैः

शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः

ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः

सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः

पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः

ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान्

उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः

स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः

रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि