Shalya Parva, Adhyaya 22

वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे भयानके

अभज्यत बलं तत्र तव पुत्रस्य पाण्डवैः

तांस्तु यत्नेन महता संनिवार्य महारथान्

पुत्रस्ते योधयामास पाण्डवानामनीकिनीम्

निवृत्ताः सहसा योधास्तव पुत्रप्रियैषिणः

संनिवृत्तेषु तेष्वेवं युद्धमासीत्सुदारुणम्

तावकानां परेषां च देवासुररणोपमम्

परेषां तव सैन्ये च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः

अनुमानेन युध्यन्ते संज्ञाभिश्च परस्परम्

तेषां क्षयो महानासीद्युध्यतामितरेतरम्

ततो युधिष्ठिरो राजा क्रोधेन महता युतः

जिगीषमाणः संग्रामे धार्तराष्ट्रान्सराजकान्

त्रिभिः शारद्वतं विद्ध्वा रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः

चतुर्भिर्निजघानाश्वान्कल्याणान्कृतवर्मणः

अश्वत्थामा तु हार्दिक्यमपोवाह यशस्विनम्

अथ शारद्वतोऽष्टाभिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम्

ततो दुर्योधनो राजा रथान्सप्तशतान्रणे

प्रेषयद्यत्र राजासौ धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ते रथा रथिभिर्युक्ता मनोमारुतरंहसः

अभ्यद्रवन्त संग्रामे कौन्तेयस्य रथं प्रति

ते समन्तान्महाराज परिवार्य युधिष्ठिरम्

अदृश्यं सायकैश्चक्रुर्मेघा इव दिवाकरम्

नामृष्यन्त सुसंरब्धाः शिखण्डिप्रमुखा रथाः

रथैरग्र्यजवैर्युक्तैः किङ्किणीजालसंवृतैः

आजग्मुरभिरक्षन्तः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्

ततः प्रववृते रौद्रः संग्रामः शोणितोदकः

पाण्डवानां कुरूणां च यमराष्ट्रविवर्धनः

रथान्सप्तशतान्हत्वा कुरूणामाततायिनाम्

पाण्डवाः सह पाञ्चालैः पुनरेवाभ्यवारयन्

तत्र युद्धं महच्चासीत्तव पुत्रस्य पाण्डवैः

न च नस्तादृशं दृष्टं नैव चापि परिश्रुतम्

वर्तमाने तथा युद्धे निर्मर्यादे समन्ततः

वध्यमानेषु योधेषु तावकेष्वितरेषु च

निनदत्सु च योधेषु शङ्खवर्यैश्च पूरितैः

उत्कृष्टैः सिंहनादैश्च गर्जितेन च धन्विनाम्

अतिप्रवृद्धे युद्धे च छिद्यमानेषु मर्मसु

धावमानेषु योधेषु जयगृद्धिषु मारिष

संहारे सर्वतो जाते पृथिव्यां शोकसंभवे

बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां सीमन्तोद्धरणे तथा

निर्मर्यादे तथा युद्धे वर्तमाने सुदारुणे

प्रादुरासन्विनाशाय तदोत्पाताः सुदारुणाः

चचाल शब्दं कुर्वाणा सपर्वतवना मही

सदण्डाः सोल्मुका राजञ्शीर्यमाणाः समन्ततः

उल्काः पेतुर्दिवो भूमावाहत्य रविमण्डलम्

विष्वग्वाताः प्रादुरासन्नीचैः शर्करवर्षिणः

अश्रूणि मुमुचुर्नागा वेपथुश्चास्पृशद्भृशम्

एतान्घोराननादृत्य समुत्पातान्सुदारुणान्

पुनर्युद्धाय संमन्त्र्य क्षत्रियास्तस्थुरव्यथाः

रमणीये कुरुक्षेत्रे पुण्ये स्वर्गं यियासवः

ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत्

युध्यध्वमग्रतो यावत्पृष्ठतो हन्मि पाण्डवान्

ततो नः संप्रयातानां मद्रयोधास्तरस्विनः

हृष्टाः किलकिलाशब्दमकुर्वन्तापरे तथा

अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षा दुरासदाः

शरासनानि धुन्वन्तः शरवर्षैरवाकिरन्

ततो हतं परैस्तत्र मद्रराजबलं तदा

दुर्योधनबलं दृष्ट्वा पुनरासीत्पराङ्मुखम्

गान्धारराजस्तु पुनर्वाक्यमाह ततो बली

निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः

अनीकं दशसाहस्रमश्वानां भरतर्षभ

आसीद्गान्धारराजस्य विमलप्रासयोधिनाम्

बलेन तेन विक्रम्य वर्तमाने जनक्षये

पृष्ठतः पाण्डवानीकमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः