Shalya Parva, Adhyaya 17

शल्ये तु निहते राजन्मद्रराजपदानुगाः

रथाः सप्तशता वीरा निर्ययुर्महतो बलात्

दुर्योधनस्तु द्विरदमारुह्याचलसंनिभम्

छत्रेण ध्रियमाणेन वीज्यमानश्च चामरैः

न गन्तव्यं न गन्तव्यमिति मद्रानवारयत्

दुर्योधनेन ते वीरा वार्यमाणाः पुनः पुनः

युधिष्ठिरं जिघांसन्तः पाण्डूनां प्राविशन्बलम्

ते तु शूरा महाराज कृतचित्ताः स्म योधने

धनुःशब्दं महत्कृत्वा सहायुध्यन्त पाण्डवैः

श्रुत्वा तु निहतं शल्यं धर्मपुत्रं च पीडितम्

मद्रराजप्रिये युक्तैर्मद्रकाणां महारथैः

आजगाम ततः पार्थो गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः

पूरयन्रथघोषेण दिशः सर्वा महारथः

ततोऽर्जुनश्च भीमश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ

सात्यकिश्च नरव्याघ्रो द्रौपदेयाश्च सर्वशः

धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाञ्चालाः सह सोमकैः

युधिष्ठिरं परीप्सन्तः समन्तात्पर्यवारयन्

ते समन्तात्परिवृताः पाण्डवैः पुरुषर्षभाः

क्षोभयन्ति स्म तां सेनां मकराः सागरं यथा

पुरोवातेन गङ्गेव क्षोभ्यमाना महानदी

अक्षोभ्यत तदा राजन्पाण्डूनां ध्वजिनी पुनः

प्रस्कन्द्य सेनां महतीं त्यक्तात्मानो महारथाः

वृक्षानिव महावाताः कम्पयन्ति स्म तावकाः

बहवश्चुक्रुशुस्तत्र क्व स राजा युधिष्ठिरः

भ्रातरो वास्य ते शूरा दृश्यन्ते नेह केचन

पाञ्चालानां महावीर्याः शिखण्डी च महारथः

धृष्टद्युम्नोऽथ शैनेयो द्रौपदेयाश्च सर्वशः

एवं तान्वादिनः शूरान्द्रौपदेया महारथाः

अभ्यघ्नन्युयुधानश्च मद्रराजपदानुगान्

चक्रैर्विमथितैः केचित्केचिच्छिन्नैर्महाध्वजैः

प्रत्यदृश्यन्त समरे तावका निहताः परैः

आलोक्य पाण्डवान्युद्धे योधा राजन्समन्ततः

वार्यमाणा ययुर्वेगात्तव पुत्रेण भारत

दुर्योधनस्तु तान्वीरान्वारयामास सान्त्वयन्

न चास्य शासनं कश्चित्तत्र चक्रे महारथः

ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत्

दुर्योधनं महाराज वचनं वचनक्षमः

किं नः संप्रेक्षमाणानां मद्राणां हन्यते बलम्

न युक्तमेतत्समरे त्वयि तिष्ठति भारत

सहितैर्नाम योद्धव्यमित्येष समयः कृतः

अथ कस्मात्परानेव घ्नतो मर्षयसे नृप

वार्यमाणा मया पूर्वं नैते चक्रुर्वचो मम

एते हि निहताः सर्वे प्रस्कन्नाः पाण्डुवाहिनीम्

न भर्तुः शासनं वीरा रणे कुर्वन्त्यमर्षिताः

अलं क्रोद्धुं तथैतेषां नायं काल उपेक्षितुम्

यामः सर्वेऽत्र संभूय सवाजिरथकुञ्जराः

परित्रातुं महेष्वासान्मद्रराजपदानुगान्

अन्योन्यं परिरक्षामो यत्नेन महता नृप

एवं सर्वेऽनुसंचिन्त्य प्रययुर्यत्र सैनिकाः

एवमुक्तस्ततो राजा बलेन महता वृतः

प्रययौ सिंहनादेन कम्पयन्वै वसुंधराम्

हत विध्यत गृह्णीत प्रहरध्वं निकृन्तत

इत्यासीत्तुमुलः शब्दस्तव सैन्यस्य भारत

पाण्डवास्तु रणे दृष्ट्वा मद्रराजपदानुगान्

सहितानभ्यवर्तन्त गुल्ममास्थाय मध्यमम्

ते मुहूर्ताद्रणे वीरा हस्ताहस्तं विशां पते

निहताः प्रत्यदृश्यन्त मद्रराजपदानुगाः

ततो नः संप्रयातानां हतामित्रास्तरस्विनः

हृष्टाः किलकिलाशब्दमकुर्वन्सहिताः परे

अथोत्थितानि रुण्डानि समदृश्यन्त सर्वशः

पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलम्