Shalya Parva, Adhyaya 14

दुर्योधनो महाराज धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः

चक्रतुः सुमहद्युद्धं शरशक्तिसमाकुलम्

तयोरासन्महाराज शरधाराः सहस्रशः

अम्बुदानां यथा काले जलधाराः समन्ततः

राजा तु पार्षतं विद्ध्वा शरैः पञ्चभिरायसैः

द्रोणहन्तारमुग्रेषुः पुनर्विव्याध सप्तभिः

धृष्टद्युम्नस्तु समरे बलवान्दृढविक्रमः

सप्तत्या विशिखानां वै दुर्योधनमपीडयत्

पीडितं प्रेक्ष्य राजानं सोदर्या भरतर्षभ

महत्या सेनया सार्धं परिवव्रुः स्म पार्षतम्

स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतोऽतिरथैर्भृशम्

व्यचरत्समरे राजन्दर्शयन्हस्तलाघवम्

शिखण्डी कृतवर्माणं गौतमं च महारथम्

प्रभद्रकैः समायुक्तो योधयामास धन्विनौ

तत्रापि सुमहद्युद्धं घोररूपं विशां पते

प्राणान्संत्यजतां युद्धे प्राणद्यूताभिदेवने

शल्यस्तु शरवर्षाणि विमुञ्चन्सर्वतोदिशम्

पाण्डवान्पीडयामास ससात्यकिवृकोदरान्

तथोभौ च यमौ युद्धे यमतुल्यपराक्रमौ

योधयामास राजेन्द्र वीर्येण च बलेन च

शल्यसायकनुन्नानां पाण्डवानां महामृधे

त्रातारं नाध्यगच्छन्त केचित्तत्र महारथाः

ततस्तु नकुलः शूरो धर्मराजे प्रपीडिते

अभिदुद्राव वेगेन मातुलं माद्रिनन्दनः

संछाद्य समरे शल्यं नकुलः परवीरहा

विव्याध चैनं दशभिः स्मयमानः स्तनान्तरे

सर्वपारशवैर्बाणैः कर्मारपरिमार्जितैः

स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैर्धनुर्यन्त्रप्रचोदितैः

शल्यस्तु पीडितस्तेन स्वस्रीयेण महात्मना

नकुलं पीडयामास पत्रिभिर्नतपर्वभिः

ततो युधिष्ठिरो राजा भीमसेनोऽथ सात्यकिः

सहदेवश्च माद्रेयो मद्रराजमुपाद्रवन्

तानापतत एवाशु पूरयानान्रथस्वनैः

दिशश्च प्रदिशश्चैव कम्पयानांश्च मेदिनीम्

प्रतिजग्राह समरे सेनापतिरमित्रजित्

युधिष्ठिरं त्रिभिर्विद्ध्वा भीमसेनं च सप्तभिः

सात्यकिं च शतेनाजौ सहदेवं त्रिभिः शरैः

ततस्तु सशरं चापं नकुलस्य महात्मनः

मद्रेश्वरः क्षुरप्रेण तदा चिच्छेद मारिष

तदशीर्यत विच्छिन्नं धनुः शल्यस्य सायकैः

अथान्यद्धनुरादाय माद्रीपुत्रो महारथः

मद्रराजरथं तूर्णं पूरयामास पत्रिभिः

युधिष्ठिरस्तु मद्रेशं सहदेवश्च मारिष

दशभिर्दशभिर्बाणैरुरस्येनमविध्यताम्

भीमसेनस्ततः षष्ट्या सात्यकिर्नवभिः शरैः

मद्रराजमभिद्रुत्य जघ्नतुः कङ्कपत्रिभिः

मद्रराजस्ततः क्रुद्धः सात्यकिं नवभिः शरैः

विव्याध भूयः सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम्

अथास्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष

हयांश्च चतुरः संख्ये प्रेषयामास मृत्यवे

विरथं सात्यकिं कृत्वा मद्रराजो महाबलः

विशिखानां शतेनैनमाजघान समन्ततः

माद्रीपुत्रौ तु संरब्धौ भीमसेनं च पाण्डवम्

युधिष्ठिरं च कौरव्य विव्याध दशभिः शरैः

तत्राद्भुतमपश्याम मद्रराजस्य पौरुषम्

यदेनं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त संयुगे

अथान्यं रथमास्थाय सात्यकिः सत्यविक्रमः

पीडितान्पाण्डवान्दृष्ट्वा मद्रराजवशं गतान्

अभिदुद्राव वेगेन मद्राणामधिपं बली

आपतन्तं रथं तस्य शल्यः समितिशोभनः

प्रत्युद्ययौ रथेनैव मत्तो मत्तमिव द्विपम्

स संनिपातस्तुमुलो बभूवाद्भुतदर्शनः

सात्यकेश्चैव शूरस्य मद्राणामधिपस्य च

यादृशो वै पुरा वृत्तः शम्बरामरराजयोः