Shalya Parva, Adhyaya 13

अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः

तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः

द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः

तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनंजयः

भूयश्चैव महाबाहुः शरवर्षैरवाकिरत्

शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ

न जहुः समरे पार्थं वध्यमानाः शितैः शरैः

तेऽर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः

अयोधयन्त समरे परिवार्य महारथाः

तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः

अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा

तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम्

शरैर्वीक्ष्य वितुन्नाङ्गौ प्रहृष्टौ युद्धदुर्मदौ

कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि चाभिभो

युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा

नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नैव च नः श्रुतम्

यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः संप्रचक्रिरे

स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः

उल्काशतैः संप्रदीप्तं विमानमिव भूतले

ततोऽर्जुनो महाराज शरैः संनतपर्वभिः

अवाकिरत्तां पृतनां मेघो वृष्ट्या यथाचलम्

ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः

पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम्

ततोऽद्भुतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान्

सेनेन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः

चक्राणां पततां चैव युगानां च धरातले

तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह

ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत

अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च सर्वशः

शिरसां पततां चैव कुण्डलोष्णीषधारिणाम्

भुजानां च महाराज स्कन्धानां च समन्ततः

छत्राणां व्यजनैः सार्धं मुकुटानां च राशयः

समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत

अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा

बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा

भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धनी

हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परंतप

रथानां सवरूथानां विधूमोऽग्निरिव ज्वलन्

यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम्

विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो महारथः

द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम्

रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत्

तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ

समीयतुस्तदा तूर्णं परस्परवधैषिणौ

तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम्

जीमूतानां यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ

अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः संनतपर्वभिः

ततक्षतुर्मृधेऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव

तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत्

अस्त्राणां संगमश्चैव घोरस्तत्राभवन्महान्

ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः

वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत

ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः

मानयित्वा मुहूर्तं च गुरुपुत्रं महाहवे

व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची महारथः

मृदुपूर्वं ततश्चैनं त्रिभिर्विव्याध सायकैः

हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम्

मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम्

तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम्

चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः

स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः

आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्

चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः