Shalya Parva, Adhyaya 10

तस्मिन्विलुलिते सैन्ये वध्यमाने परस्परम्

द्रवमाणेषु योधेषु निनदत्सु च दन्तिषु

कूजतां स्तनतां चैव पदातीनां महाहवे

विद्रुतेषु महाराज हयेषु बहुधा तदा

प्रक्षये दारुणे जाते संहारे सर्वदेहिनाम्

नानाशस्त्रसमावापे व्यतिषक्तरथद्विपे

हर्षणे युद्धशौण्डानां भीरूणां भयवर्धने

गाहमानेषु योधेषु परस्परवधैषिषु

प्राणादाने महाघोरे वर्तमाने दुरोदरे

संग्रामे घोररूपे तु यमराष्ट्रविवर्धने

पाण्डवास्तावकं सैन्यं व्यधमन्निशितैः शरैः

तथैव तावका योधा जघ्नुः पाण्डवसैनिकान्

तस्मिंस्तथा वर्तमाने युद्धे भीरुभयावहे

पूर्वाह्णे चैव संप्राप्ते भास्करोदयनं प्रति

लब्धलक्षाः परे राजन्रक्षिताश्च महात्मना

अयोधयंस्तव बलं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

बलिभिः पाण्डवैर्दृप्तैर्लब्धलक्षैः प्रहारिभिः

कौरव्यसीदत्पृतना मृगीवाग्निसमाकुला

तां दृष्ट्वा सीदतीं सेनां पङ्के गामिव दुर्बलाम्

उज्जिहीर्षुस्तदा शल्यः प्रायात्पाण्डुचमूं प्रति

मद्रराजस्तु संक्रुद्धो गृहीत्वा धनुरुत्तमम्

अभ्यद्रवत संग्रामे पाण्डवानाततायिनः

पाण्डवाश्च महाराज समरे जितकाशिनः

मद्रराजं समासाद्य विव्यधुर्निशितैः शरैः

ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मद्रराजो महाबलः

अर्दयामास तां सेनां धर्मराजस्य पश्यतः

प्रादुरासंस्ततो राजन्नानारूपाण्यनेकशः

चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता

सदण्डशूला दीप्ताग्राः शीर्यमाणाः समन्ततः

उल्का भूमिं दिवः पेतुराहत्य रविमण्डलम्

मृगाश्च माहिषाश्चापि पक्षिणश्च विशां पते

अपसव्यं तदा चक्रुः सेनां ते बहुशो नृप

ततस्तद्युद्धमत्युग्रमभवत्संघचारिणाम्

तथा सर्वाण्यनीकानि संनिपत्य जनाधिप

अभ्ययुः कौरवा राजन्पाण्डवानामनीकिनीम्

शल्यस्तु शरवर्षेण वर्षन्निव सहस्रदृक्

अभ्यवर्षददीनात्मा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्

भीमसेनं शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः शिलाशितः

द्रौपदेयांस्तथा सर्वान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ

धृष्टद्युम्नं च शैनेयं शिखण्डिनमथापि च

एकैकं दशभिर्बाणैर्विव्याध च महाबलः

ततोऽसृजद्बाणवर्षं घर्मान्ते मघवानिव

ततः प्रभद्रका राजन्सोमकाश्च सहस्रशः

पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्ते शल्यसायकैः

भ्रमराणामिव व्राताः शलभानामिव व्रजाः

ह्रादिन्य इव मेघेभ्यः शल्यस्य न्यपतञ्शराः

द्विरदास्तुरगाश्चार्ताः पत्तयो रथिनस्तथा

शल्यस्य बाणैर्न्यपतन्बभ्रमुर्व्यनदंस्तथा

आविष्ट इव मद्रेशो मन्युना पौरुषेण च

प्राच्छादयदरीन्संख्ये कालसृष्ट इवान्तकः

विनर्दमानो मद्रेशो मेघह्रादो महाबलः

सा वध्यमाना शल्येन पाण्डवानामनीकिनी

अजातशत्रुं कौन्तेयमभ्यधावद्युधिष्ठिरम्

तां समर्प्य ततः संख्ये लघुहस्तः शितैः शरैः

शरवर्षेण महता युधिष्ठिरमपीडयत्

तमापतन्तं पत्त्यश्वैः क्रुद्धो राजा युधिष्ठिरः

अवारयच्छरैस्तीक्ष्णैर्मत्तं द्विपमिवाङ्कुशैः

तस्य शल्यः शरं घोरं मुमोचाशीविषोपमम्

सोऽभ्यविध्यन्महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम्

ततो वृकोदरः क्रुद्धः शल्यं विव्याध सप्तभिः

पञ्चभिः सहदेवस्तु नकुलो दशभिः शरैः

द्रौपदेयाश्च शत्रुघ्नं शूरमार्तायनिं शरैः

अभ्यवर्षन्महाभागं मेघा इव महीधरम्