Shalya Parva, Adhyaya 7

व्यतीतायां रजन्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा

अब्रवीत्तावकान्सर्वान्संनह्यन्तां महारथाः

राज्ञस्तु मतमाज्ञाय समनह्यत सा चमूः

अयोजयन्रथांस्तूर्णं पर्यधावंस्तथापरे

अकल्प्यन्त च मातङ्गाः समनह्यन्त पत्तयः

हयानास्तरणोपेतांश्चक्रुरन्ये सहस्रशः

वादित्राणां च निनदः प्रादुरासीद्विशां पते

बोधनार्थं हि योधानां सैन्यानां चाप्युदीर्यताम्

ततो बलानि सर्वाणि सेनाशिष्टानि भारत

संनद्धान्येव ददृशुर्मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

शल्यं सेनापतिं कृत्वा मद्रराजं महारथाः

प्रविभज्य बलं सर्वमनीकेषु व्यवस्थिताः

ततः सर्वे समागम्य पुत्रेण तव सैनिकाः

कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिः शल्योऽथ सौबलः

अन्ये च पार्थिवाः शेषाः समयं चक्रिरे तदा

न न एकेन योद्धव्यं कथंचिदपि पाण्डवैः

यो ह्येकः पाण्डवैर्युध्येद्यो वा युध्यन्तमुत्सृजेत्

स पञ्चभिर्भवेद्युक्तः पातकैः सोपपातकैः

अन्योन्यं परिरक्षद्भिर्योद्धव्यं सहितैश्च नः

एवं ते समयं कृत्वा सर्वे तत्र महारथाः

मद्रराजं पुरस्कृत्य तूर्णमभ्यद्रवन्परान्

तथैव पाण्डवा राजन्व्यूह्य सैन्यं महारणे

अभ्ययुः कौरवान्सर्वान्योत्स्यमानाः समन्ततः

तद्बलं भरतश्रेष्ठ क्षुब्धार्णवसमस्वनम्

समुद्धूतार्णवाकारमुद्धूतरथकुञ्जरम्

द्रोणस्य भीष्मस्य च वै राधेयस्य च मे श्रुतम्

पातनं शंस मे भूयः शल्यस्याथ सुतस्य मे

कथं रणे हतः शल्यो धर्मराजेन संजय

भीमेन च महाबाहुः पुत्रो दुर्योधनो मम

क्षयं मनुष्यदेहानां रथनागाश्वसंक्षयम्

शृणु राजन्स्थिरो भूत्वा संग्रामं शंसतो मम

आशा बलवती राजन्पुत्राणां तेऽभवत्तदा

हते भीष्मे च द्रोणे च सूतपुत्रे च पातिते

शल्यः पार्थान्रणे सर्वान्निहनिष्यति मारिष

तामाशां हृदये कृत्वा समाश्वास्य च भारत

मद्रराजं च समरे समाश्रित्य महारथम्

नाथवन्तमथात्मानममन्यत सुतस्तव

यदा कर्णे हते पार्थाः सिंहनादं प्रचक्रिरे

तदा राजन्धार्तराष्ट्रानाविवेश महद्भयम्

तान्समाश्वास्य तु तदा मद्रराजः प्रतापवान्

व्यूह्य व्यूहं महाराज सर्वतोभद्रमृद्धिमत्

प्रत्युद्यातो रणे पार्थान्मद्रराजः प्रतापवान्

विधुन्वन्कार्मुकं चित्रं भारघ्नं वेगवत्तरम्

रथप्रवरमास्थाय सैन्धवाश्वं महारथः

तस्य सीता महाराज रथस्थाशोभयद्रथम्

स तेन संवृतो वीरो रथेनामित्रकर्शनः

तस्थौ शूरो महाराज पुत्राणां ते भयप्रणुत्

प्रयाणे मद्रराजोऽभून्मुखं व्यूहस्य दंशितः

मद्रकैः सहितो वीरैः कर्णपुत्रैश्च दुर्जयैः

सव्येऽभूत्कृतवर्मा च त्रिगर्तैः परिवारितः

गौतमो दक्षिणे पार्श्वे शकैश्च यवनैः सह

अश्वत्थामा पृष्ठतोऽभूत्काम्बोजैः परिवारितः

दुर्योधनोऽभवन्मध्ये रक्षितः कुरुपुंगवैः

हयानीकेन महता सौबलश्चापि संवृतः

प्रययौ सर्वसैन्येन कैतव्यश्च महारथः

पाण्डवाश्च महेष्वासा व्यूह्य सैन्यमरिंदमाः

त्रिधा भूत्वा महाराज तव सैन्यमुपाद्रवन्

धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः

शल्यस्य वाहिनीं तूर्णमभिदुद्रुवुराहवे

ततो युधिष्ठिरो राजा स्वेनानीकेन संवृतः

शल्यमेवाभिदुद्राव जिघांसुर्भरतर्षभ

हार्दिक्यं तु महेष्वासमर्जुनः शत्रुपूगहा

संशप्तकगणांश्चैव वेगतोऽभिविदुद्रुवे