Shalya Parva, Adhyaya 3

शृणु राजन्नवहितो यथा वृत्तो महान्क्षयः

कुरूणां पाण्डवानां च समासाद्य परस्परम्

निहते सूतपुत्रे तु पाण्डवेन महात्मना

विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत्

विमुखे तव पुत्रे तु शोकोपहतचेतसि

भृशोद्विग्नेषु सैन्येषु दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्

ध्यायमानेषु सैन्येषु दुःखं प्राप्तेषु भारत

बलानां मथ्यमानानां श्रुत्वा निनदमुत्तमम्

अभिज्ञानं नरेन्द्राणां विकृतं प्रेक्ष्य संयुगे

पतितान्रथनीडांश्च रथांश्चापि महात्मनाम्

रणे विनिहतान्नागान्दृष्ट्वा पत्तींश्च मारिष

आयोधनं चातिघोरं रुद्रस्याक्रीडसंनिभम्

अप्रख्यातिं गतानां तु राज्ञां शतसहस्रशः

कृपाविष्टः कृपो राजन्वयःशीलसमन्वितः

अब्रवीत्तत्र तेजस्वी सोऽभिसृत्य जनाधिपम्

दुर्योधनं मन्युवशाद्वचनं वचनक्षमः

दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वा वक्ष्यामि कौरव

श्रुत्वा कुरु महाराज यदि ते रोचतेऽनघ

न युद्धधर्माच्छ्रेयान्वै पन्था राजेन्द्र विद्यते

यं समाश्रित्य युध्यन्ते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ

पुत्रो भ्राता पिता चैव स्वस्रेयो मातुलस्तथा

संबन्धिबान्धवाश्चैव योध्या वै क्षत्रजीविना

वधे चैव परो धर्मस्तथाधर्मः पलायने

ते स्म घोरां समापन्ना जीविकां जीवितार्थिनः

तत्र त्वां प्रतिवक्ष्यामि किंचिदेव हितं वचः

हते भीष्मे च द्रोणे च कर्णे चैव महारथे

जयद्रथे च निहते तव भ्रातृषु चानघ

लक्ष्मणे तव पुत्रे च किं शेषं पर्युपास्महे

येषु भारं समासज्य राज्ये मतिमकुर्महि

ते संत्यज्य तनूर्याताः शूरा ब्रह्मविदां गतिम्

वयं त्विह विनाभूता गुणवद्भिर्महारथैः

कृपणं वर्तयिष्याम पातयित्वा नृपान्बहून्

सर्वैरपि च जीवद्भिर्बीभत्सुरपराजितः

कृष्णनेत्रो महाबाहुर्देवैरपि दुरासदः

इन्द्रकार्मुकवज्राभमिन्द्रकेतुमिवोच्छ्रितम्

वानरं केतुमासाद्य संचचाल महाचमूः

सिंहनादेन भीमस्य पाञ्चजन्यस्वनेन च

गाण्डीवस्य च निर्घोषात्संहृष्यन्ति मनांसि नः

चरन्तीव महाविद्युन्मुष्णन्ती नयनप्रभाम्

अलातमिव चाविद्धं गाण्डीवं समदृश्यत

जाम्बूनदविचित्रं च धूयमानं महद्धनुः

दृश्यते दिक्षु सर्वासु विद्युदभ्रघनेष्विव

उह्यमानश्च कृष्णेन वायुनेव बलाहकः

तावकं तद्बलं राजन्नर्जुनोऽस्त्रविदां वरः

गहनं शिशिरे कक्षं ददाहाग्निरिवोत्थितः

गाहमानमनीकानि महेन्द्रसदृशप्रभम्

धनंजयमपश्याम चतुर्दन्तमिव द्विपम्

विक्षोभयन्तं सेनां ते त्रासयन्तं च पार्थिवान्

धनंजयमपश्याम नलिनीमिव कुञ्जरम्

त्रासयन्तं तथा योधान्धनुर्घोषेण पाण्डवम्

भूय एनमपश्याम सिंहं मृगगणा इव

सर्वलोकमहेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम्

आमुक्तकवचौ कृष्णौ लोकमध्ये विरेजतुः

अद्य सप्तदशाहानि वर्तमानस्य भारत

संग्रामस्यातिघोरस्य वध्यतां चाभितो युधि

वायुनेव विधूतानि तवानीकानि सर्वशः

शरदम्भोदजालानि व्यशीर्यन्त समन्ततः

तां नावमिव पर्यस्तां भ्रान्तवातां महार्णवे

तव सेनां महाराज सव्यसाची व्यकम्पयत्

क्व नु ते सूतपुत्रोऽभूत्क्व नु द्रोणः सहानुगः

अहं क्व च क्व चात्मा ते हार्दिक्यश्च तथा क्व नु

दुःशासनश्च भ्राता ते भ्रातृभिः सहितः क्व नु