Karna Parva, Adhyaya 51

ततः पुनरमेयात्मा केशवोऽर्जुनमब्रवीत्

कृतसंकल्पमायस्तं वधे कर्णस्य सर्वशः

अद्य सप्तदशाहानि वर्तमानस्य भारत

विनाशस्यातिघोरस्य नरवारणवाजिनाम्

भूत्वा हि विपुला सेना तावकानां परैः सह

अन्योन्यं समरे प्राप्य किंचिच्छेषा विशां पते

भूत्वा हि कौरवाः पार्थ प्रभूतगजवाजिनः

त्वां वै शत्रुं समासाद्य विनष्टा रणमूर्धनि

एते च सर्वे पाञ्चालाः सृञ्जयाश्च सहान्वयाः

त्वां समासाद्य दुर्धर्षं पाण्डवाश्च व्यवस्थिताः

पाञ्चालैः पाण्डवैर्मत्स्यैः कारूषैश्चेदिकेकयैः

त्वया गुप्तैरमित्रघ्न कृतः शत्रुगणक्षयः

को हि शक्तो रणे जेतुं कौरवांस्तात संगतान्

अन्यत्र पाण्डवान्युद्धे त्वया गुप्तान्महारथान्

त्वं हि शक्तो रणे जेतुं ससुरासुरमानुषान्

त्रीँल्लोकान्सममुद्युक्तान्किं पुनः कौरवं बलम्

भगदत्तं हि राजानं कोऽन्यः शक्तस्त्वया विना

जेतुं पुरुषशार्दूल योऽपि स्याद्वासवोपमः

तथेमां विपुलां सेनां गुप्तां पार्थ त्वयानघ

न शेकुः पार्थिवाः सर्वे चक्षुर्भिरभिवीक्षितुम्

तथैव सततं पार्थ रक्षिताभ्यां त्वया रणे

धृष्टद्युम्नशिखण्डिभ्यां भीष्मद्रोणौ निपातितौ

को हि शक्तो रणे पार्थ पाञ्चालानां महारथौ

भीष्मद्रोणौ युधा जेतुं शक्रतुल्यपराक्रमौ

को हि शांतनवं संख्ये द्रोणं वैकर्तनं कृपम्

द्रौणिं च सौमदत्तिं च कृतवर्माणमेव च

सैन्धवं मद्रराजं च राजानं च सुयोधनम्

वीरान्कृतास्त्रान्समरे सर्वानेवानुवर्तिनः

अक्षौहिणीपतीनुग्रान्संरब्धान्युद्धदुर्मदान्

श्रेण्यश्च बहुलाः क्षीणाः प्रदीर्णाश्वरथद्विपाः

नानाजनपदाश्चोग्राः क्षत्रियाणाममर्षिणाम्

गोवासदासमीयानां वसातीनां च भारत

व्रात्यानां वाटधानानां भोजानां चापि मानिनाम्

उदीर्णाश्च महासेना ब्रह्मक्षत्रस्य भारत

त्वां समासाद्य निधनं गताः साश्वरथद्विपाः

उग्राश्च क्रूरकर्माणस्तुखारा यवनाः खशाः

दार्वाभिसारा दरदाः शका रमठतङ्गणाः

अन्ध्रकाश्च पुलिन्दाश्च किराताश्चोग्रविक्रमाः

म्लेच्छाश्च पार्वतीयाश्च सागरानूपवासिनः

संरम्भिणो युद्धशौण्डा बलिनो दृब्धपाणयः

एते सुयोधनस्यार्थे संरब्धाः कुरुभिः सह

न शक्या युधि निर्जेतुं त्वदन्येन परंतप

धार्तराष्ट्रमुदग्रं हि व्यूढं दृष्ट्वा महाबलम्

यस्य त्वं न भवेस्त्राता प्रतीयात्को नु मानवः

तत्सागरमिवोद्धूतं रजसा संवृतं बलम्

विदार्य पाण्डवैः क्रुद्धैस्त्वया गुप्तैर्हतं विभो

मागधानामधिपतिर्जयत्सेनो महाबलः

अद्य सप्तैव चाहानि हतः संख्येऽभिमन्युना

ततो दश सहस्राणि गजानां भीमकर्मणाम्

जघान गदया भीमस्तस्य राज्ञः परिच्छदम्

ततोऽन्येऽपि हता नागा रथाश्च शतशो बलात्

तदेवं समरे तात वर्तमाने महाभये

भीमसेनं समासाद्य त्वां च पाण्डव कौरवाः

सवाजिरथनागाश्च मृत्युलोकमितो गताः

तथा सेनामुखे तत्र निहते पार्थ पाण्डवैः

भीष्मः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि मारिष

स चेदिकाशिपाञ्चालान्करूषान्मत्स्यकेकयान्

शरैः प्रच्छाद्य निधनमनयत्परुषास्त्रवित्

तस्य चापच्युतैर्बाणैः परदेहविदारणैः

पूर्णमाकाशमभवद्रुक्मपुङ्खैरजिह्मगैः

गत्या दशम्या ते गत्वा जघ्नुर्वाजिरथद्विपान्

हित्वा नव गतीर्दुष्टाः स बाणान्व्यायतोऽमुचत्

दिनानि दश भीष्मेण निघ्नता तावकं बलम्

शून्याः कृता रथोपस्था हताश्च गजवाजिनः