Karna Parva, Adhyaya 46

महासत्त्वौ तु तौ दृष्ट्वा सहितौ केशवार्जुनौ

हतमाधिरथिं मेने संख्ये गाण्डीवधन्वना

तावभ्यनन्दत्कौन्तेयः साम्ना परमवल्गुना

स्मितपूर्वममित्रघ्नः पूजयन्भरतर्षभ

स्वागतं देवकीपुत्र स्वागतं ते धनंजय

प्रियं मे दर्शनं बाढं युवयोरच्युतार्जुनौ

अक्षताभ्यामरिष्टाभ्यां कथं युध्य महारथम्

आशीविषसमं युद्धे सर्वशस्त्रविशारदम्

अग्रगं धार्तराष्ट्राणां सर्वेषां शर्म वर्म च

रक्षितं वृषसेनेन सुषेणेन च धन्विना

अनुज्ञातं महावीर्यं रामेणास्त्रेषु दुर्जयम्

त्रातारं धार्तराष्ट्राणां गन्तारं वाहिनीमुखे

हन्तारमरिसैन्यानाममित्रगणमर्दनम्

दुर्योधनहिते युक्तमस्मद्युद्धाय चोद्यतम्

अप्रधृष्यं महायुद्धे देवैरपि सवासवैः

अनलानिलयोस्तुल्यं तेजसा च बलेन च

पातालमिव गम्भीरं सुहृदानन्दवर्धनम्

अन्तकाभममित्राणां कर्णं हत्वा महाहवे

दिष्ट्या युवामनुप्राप्तौ जित्वासुरमिवामरौ

तेन युद्धमदीनेन मया ह्यद्याच्युतार्जुनौ

कुपितेनान्तकेनेव प्रजाः सर्वा जिघांसता

तेन केतुश्च मे छिन्नो हतौ च पार्ष्णिसारथी

हतवाहः कृतश्चास्मि युयुधानस्य पश्यतः

धृष्टद्युम्नस्य यमयोर्वीरस्य च शिखण्डिनः

पश्यतां द्रौपदेयानां पाञ्चालानां च सर्वशः

एताञ्जित्वा महावीर्यान्कर्णः शत्रुगणान्बहून्

जितवान्मां महाबाहो यतमानं महारणे

अनुसृत्य च मां युद्धे परुषाण्युक्तवान्बहु

तत्र तत्र युधां श्रेष्ठः परिभूय न संशयः

भीमसेनप्रभावात्तु यज्जीवामि धनंजय

बहुनात्र किमुक्तेन नाहं तत्सोढुमुत्सहे

त्रयोदशाहं वर्षाणि यस्माद्भीतो धनंजय

न स्म निद्रां लभे रात्रौ न चाहनि सुखं क्वचित्

तस्य द्वेषेण संयुक्तः परिदह्ये धनंजय

आत्मनो मरणं जानन्वाध्रीणस इव द्विपः

यस्यायमगमत्कालश्चिन्तयानस्य मे विभो

कथं शक्यो मया कर्णो युद्धे क्षपयितुं भवेत्

जाग्रत्स्वपंश्च कौन्तेय कर्णमेव सदा ह्यहम्

पश्यामि तत्र तत्रैव कर्णभूतमिदं जगत्

यत्र यत्र हि गच्छामि कर्णाद्भीतो धनंजय

तत्र तत्र हि पश्यामि कर्णमेवाग्रतः स्थितम्

सोऽहं तेनैव वीरेण समरेष्वपलायिना

सहयः सरथः पार्थ जित्वा जीवन्विसर्जितः

को नु मे जीवितेनार्थो राज्येनार्थोऽथ वा पुनः

ममैवं धिक्कृतस्येह कर्णेनाहवशोभिना

न प्राप्तपूर्वं यद्भीष्मात्कृपाद्द्रोणाच्च संयुगे

तत्प्राप्तमद्य मे युद्धे सूतपुत्रान्महारथात्

तत्त्वा पृच्छामि कौन्तेय यथा ह्यकुशलस्तथा

तन्ममाचक्ष्व कार्त्स्न्येन यथा कर्णस्त्वया हतः

शक्रवीर्यसमो युद्धे यमतुल्यपराक्रमः

रामतुल्यस्तथास्त्रे यः स कथं वै निषूदितः

महारथः समाख्यातः सर्वयुद्धविशारदः

धनुर्धराणां प्रवरः सर्वेषामेकपूरुषः

पूजितो धृतराष्ट्रेण सपुत्रेण विशां पते

सदा त्वदर्थं राधेयः स कथं निहतस्त्वया

धृतराष्ट्रो हि योधेषु सर्वेष्वेव सदार्जुन

तव मृत्युं रणे कर्णं मन्यते पुरुषर्षभः

स त्वया पुरुषव्याघ्र कथं युद्धे निषूदितः

तं ममाचक्ष्व बीभत्सो यथा कर्णो हतस्त्वया

सोत्सेधमस्य च शिरः पश्यतां सुहृदां हृतम्

त्वया पुरुषशार्दूल शार्दूलेन यथा रुरोः